Πως να κρυφτείς απ’ τα παιδιά;

Έτσι και αλλιώς τα ξέρουν όλα.

Αν ήταν μια άλλη μέρα θα μιλούσα για το αίσχος της Αστυνομίας, για τα χημικά που θα καταργούσε ο αφερέγγυος Χρυσοχοΐδης, για την χούντα που εγκαθιδρύεται, ντυμένη με το ρούχο της δημοκρατίας σε κίνδυνο.

Είναι όμως αυτή η μέρα. Η μέρα που η ειρηνική πορεία δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων αμαυρώθηκε από την δολοφονία 3 εργαζόμενων. Δεν έχει σημασία η όποια ευθύνη της τράπεζας. Έχει σημασία η ευθύνη του μαλάκα που τους έκαψε και που στέρησε την ζωή από 3 4 ανθρώπους. Ταυτόχρονα στέρησε την φωνή από εκατομμύρια άλλους.

Περνώντας από το σχολείο της Ιασωνίδου με την αυλή/ταράτσα, τα παιδιά, φυλακισμένα πίσω από τα κάγκελα, φωνάζανε στους διαδηλωτές :

» Τι ομάδα είσαστε; Τι ομάδα;»

Μετά από το

«ΤΣΟΒΟΛΑ ΔΩΣΤΑ ΟΛΑ»

του πατέρα, στο

«ΠΑΠΑΚ ΠΑΡΤΑ ΟΛΑ»

του γιου

Αμαρτίες γονέων παιδεύουσι τέκνα. Δυστυχώς τα τέκνα των άλλων…

Βρε άει στο διάλο όλες οι  οικογένειες πολιτικών που αποφασίζουν να μας σώσουν. Αν θέλουν να μας σώσουν ας κάνουν κάτι για να σταματήσει ο νεποτισμός. Ας παραιτηθούν όλοι που ήρθαν να διοικήσουν βάση κληρονομικού δικαιώματος

Ο Μάης του ΔΝΤ

Προσπαθώ κάθε χρόνο τέτοια μέρα να επαναλαμβάνω το post έτσι ώστε να μαθαίνουν οι καινούργιοι και να θυμούνται οι παλιότεροι.

Η Πρωτομαγιά εκτός από απεργία είναι και μέρα μνήμης και τιμής νεκρών αγωνιστών. Αγωνιστών του εργαζόμενου λαού ή γενικά αγωνιστών. Σ’ αυτή τη χώρα εύκολα ξεχνάμε.

Αυτή τη φορά όμως δεν θα διαδηλώσουμε γι’ αυτά που γίνανε αλλά γι’ αυτά που έρχονται. Η παραπάνω φωτογραφία έχει έναν νεκρό άντρα που έπεσε διεκδικώντας τα αυτονόητα. Εσείς τι είστε διατεθιμένοι να διεκδικήσετε;

Πως θέλετε να βοηθήσετε να ορθοποδήσει η χώρα; Νομιμοποιώντας να σας σώσουν αυτοί που αποτελούν το σασί και γενικά το 70% της αμάξης που σας οδήγησε εδώ;

Επιτρέποντας να δίνονται δώρα από το ΔΝΤ στο 20% της αμάξης, στους επιχειρηματίες και τις τράπεζες, η μείωση των μισθών μας και η άνεση να σε απολύουν όποτε και όπως τους αρέσει;

Πόσοι θα είστε στους δρόμους για να διεκδικήσετε λύσεις που προέρχονται από συναίνεση με την βάση και όχι με τους «εκπροσώπους» μας;

Πόσοι από σας που ψηφίσατε ΠΑΣΟΚ δώσατε λευκή επιταγή στον ΓΑΠ να αποφασίζει στο όνομά σας τα πάντα; Η δήλωσή του ότι απωλέσαμε μέρος της εθνικής μας κυριαρχίας γιατί γίνεται αποδεκτή σαν κάτι φυσικό;

Δεν πιστεύετε ότι οφείλεται αύριο να βρεθείτε εκεί έξω, ακόμα και αν διαφωνείτε με τα κόμματα; Δεν πρέπει να περπατήσετε δηλώνοντας ότι δεν μπορεί να αποφασίζει εν αγνοία σας κανένας;

Ακολουθούν ασκήσεις μνήμης

124 χρόνια από τα επεισόδια της Haymarket του Chicago

70 χρόνια από τους καπνεργάτες της Θεσσαλονίκης (επανάληψη 4 χρόνια μετά)

34 χρόνια από τον θάνατο του Αλέκου Παναγούλη

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑