Η καταστροφή της γερμανικής κοινωνίας

Η πιο ακατάλληλη στιγμή να δημοσιεύσει κάποιος ένα άρθρο για εκλογές σε μια τριτη χώρα είναι όταν γίνονται εκλογές στην Ελλάδα. Εδώ που τα λέμε κάθε στιγμή είναι ακατάλληλη μια και ως γνωστόν ο κόσμος γυρίζει γύρω από την Ελλάδα και τους Έλληνες. Όπως και να έχει το παρακάτω άρθρο έχει μεγαλύτερη σημασία. ως καταγραφή, για μένα τον ίδιο παρά ίσως για άλλους στην Ελλάδα.

Οι ευρωεκλογές τελείωσαν, σήμερα που μεταφέρονται οι σκέψεις μου στο blog έχει περάσει μήνας, στην Ευρώπη πήγαν ιδιαίτερα καλά τα ακροδεξιά μορφώματα και οι Πράσινοι. Στην Ελλάδα με το πιο ισχυρό κίνημα «Η πατρίδα μας η Ευρώπη», παίζει να ήταν η μόνη χώρα που οι ευρωεκλογές γίνανε με όρους εθνικών εκλογών. Για την ακρίβεια τα σημερινά μεγάλα κόμματα περάσανε την λογική ότι οι ευρωεκλογές είναι μια ευκαιρία να δείξουν την επιδοκιμασία τους ή την αποδοκιμασία τους στην κυβέρνηση. Αυτό το κομμάτι πέτυχε με το να αποτύχει ή όλη επιλογή υποψηφίων για το ευρωκοινοβούλιο και κάπως έτσι οδηγούμαστε σε ψηφοφορίες άρθρων όπως το 13/17 για τα πνευματικά δικαιώματα…

Συνέχεια ανάγνωσης «Η καταστροφή της γερμανικής κοινωνίας»

Κάνοντας την Κρίση Ευκαιρία με την πραγματική Νεα Διασπορά μέρος Α’

Το κομμάτι που ακολουθεί το πρωτοέγραψα στο trollingstone (4/3/2013) και μεταφράστηκε και στα αγγλικά από τα παιδιά του New Diaspora. Εδώ το κόβω στα δυο και το εμπλουτίζω, στο τέλος με καινούργιες πληροφορίες που έχω και για τις δυο υποθέσεις. Ο τίτλος παραμένει ίδιος και για τα δυο post.

Τον Μπάμπη τον γνώρισα στην διάρκεια του 50ου Φεστιβαλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης όπου ήρθε να δουλέψει έξτρα με την εταιρία που δούλευα τότε και με την οποία είχαμε δυο μεγάλα έργα με το φεστιβάλ. Έδειχνε πιο μικρός από ό,τι ήταν αλλά ταυτόχρονα φαινόταν και πολύ συμπαθητικός.

Συνέχεια ανάγνωσης «Κάνοντας την Κρίση Ευκαιρία με την πραγματική Νεα Διασπορά μέρος Α’»

Ρε, ποιος από σας με μάτιαξε;

Δεν θα σας ξαναπω τίποτα, να ξέρετε. Ήρθα μετανάστης στο εξωτερικό και είπα να κρατήσω ένα δημόσιο ημερολόγιο να ξεστραβωθείτε πως είναι η μετανάστευση και εσείς το μόνο που ξέρατε να κάνετε είναι να ματιάξατε την Μερσέντε μου ρε;

Αλλά ας τα πάρουμε από την αρχή.

Η προηγούμενη εβδομάδα ήταν μια πρωτόγνωρη εμπειρία για μένα. Ήμουν μαθητής σε training στην Γερμανία, σε άπταιστα Γερμανικά. Ο φορέας; Το ΒTZ (Berufs and Technologie Zentrum). Ο καθηγητής μου; ένας Coordes. Το μάθημα; Το χειρότερο από όσα έχω δει στην ζωή μου και έχω δει πάρα πολλά.

Συνέχεια ανάγνωσης «Ρε, ποιος από σας με μάτιαξε;»

Gallimarkt 2011

Για καρτ ποσταλ έτοιμο

Στα Γρεβενά και στους γύρω νομούς έχουν κάθε φθινόπωρο, πανηγύρια που τα ονομάζουν επταήμερο, εννιαήμερο, θα σας γελάσω, έχει πολλά χρόνια να βρεθώ. Στην ουσία ήταν η παλιά ζωοπανήγυρη που μετεξελίχθηκε με τα χρόνια σε εμποροπανήγυρη. Στα μέρη μας λοιπόν, κυρίαρχες μορφές οι γύφτοι. Αυτοί είχαν τα περισσότερα μαγαζιά και βέβαια δεν μπορούσαν να λείψουν και τα διάφορα «καταστήματα» διασκέδασης. τυχερά παιχνίδια, κούνιες κ.λ.π.

Οικογένεια αρχοντόγυφτων του Leer

Θα μου πείτε τι σας τα λέω; Μα η πρώτη μου επαφή με τον τόπο που βρίσκομαι σήμερα ήταν πριν τρια χρόνια όταν πρωτοήρθα για τα 500 χρόνια από το τοπικό πανηγύρι. Σήμερα περίπου 20 μέρες αφ’ ότου ήρθα, ξεκίνησε το 503 πανηγύρι, η 503 Gallimarkt.

Συνέχεια ανάγνωσης «Gallimarkt 2011»

Erntedankfest

Βλέπετε αναβαθμίστηκα. Οι τίτλοι στα γερμανικά, μεγαλεία. Η σημερινή μέρα είχε κωλοβάρεμα (να δούμε ένα σπίτι, να πάμε στον ασφλιστή) αλλά ταυτόχρονα είχε το erntedankfest, δηλαδή στα ελληνικά το thanksgiving.

Ντυθήκαμε φορέσαμε τις γαλότσες, όχι εγώ αλλά οι χωρικοί συγγενείς της γυναίκας μου, εμείς από τα Γρεβενά έχουμε μια αρχοντιά…, και στηθήκαμε μισή ώρα σα μαλάκες, 2 παιδιά η μαμά τους και εγώ, να περιμένουμε ένα από τα 6 τρακτέρ που μαζεύουν τα παιδιά του νηπιαγωγείου (και τους συνοδούς)  να τα κάνουν βόλτα στο χωριό και τους αγρούς.

Συνέχεια ανάγνωσης «Erntedankfest»

Μια βδομάδα στις Φάμπρικες

Μόλις έκλεισα μια εβδομάδα στην Γερμανία. Τι μου λείπει; Η άμεση επαφή με τους φίλους μου. Τι έχω κερδίσει; Την ηρεμία μου και την αισιοδοξία μου. Δεν με τρώει η μιζέρια και η αβεβαιότητα που μας ταΐζουν κάθε μέρα στην Ελλάδα και το λέω αυτό χωρίς να έχω βρει ακόμα δουλειά. Έχω κερδίσει την ηλεκτρονική επικοινωνία μου με τον Κώστα, τον κουμπάρο μου, μεγάλο κατόρθωμα 🙂 Έχασα την χθεσινή μάζωξη της Σαββατιάτικης παρέας μου στον Καφεναί. Να μιλήσουμ ελίγο για τον πόνο τον φίλων μου, να μπινελικώσουμε το ΠΑΣΟΚ και να διαφωνήσουμε μεταξύ μας. Να κράξω grammar Nazi τον Φιλώτα. Να λιώσουμε στην μπύρα.

Συνέχεια ανάγνωσης «Μια βδομάδα στις Φάμπρικες»

Πως λέμε ΟΑΕΔ, καμία σχέση

Η χθεσινή μέρα ήταν πάλι ηλιόλουστη για τα μέτρα της Γερμανίας, κάτι παίζει εδώ. Να δεις που είναι το demo. Εννιά η ώρα λοιπόν έξω από το γραφείο της συμβούλου εργασίας μου σε ένα καθαρό, ήσυχο, σαν ιδιωτικό νοσοκομείο. κτίριο στο χωριό της γυναίκας μου. Στις 9:05 άνοιξε η πόρτα μας ζήτησε η γυναίκα να περάσουμε μέσα και άρχισε η συνέντευξη. Ευγενική χαμογελαστή και εξυπηρετική η γυναίκα, μας βοήθησε να βρούμε την ακριβή φόρμα που χρειαζότανε για να απαντήσει ο ΟΑΕΔ της Γερμανίας στον ελληνικό. Για όσους ενδιαφέρονται η φόρμα είναι η U9.

Ξεκίνησε μετά ρωτά τα προσόντα μου, της εξήγησα ότι κωλύομαι μια και είναι η γυναίκα μου μπροστά, είδε ότι τα γερμανικά μου δεν είναι τα καλύτερα και συνέχισε με την γυναίκα μου, πάλι χαμογελαστή. Με ρώτησε πότε θα πάω να ξεστραβωθώ να κάνω κανα γερμανικό, της είπα σύντομα, χάρηκε και μου λέει:

Συνέχεια ανάγνωσης «Πως λέμε ΟΑΕΔ, καμία σχέση»

Άτιμη ξενιτειά

Ο καιρός κάνει ότι μπορεί για να με πείσει ότι καλά έκανα που έφυγα. Ουσιαστικά 2 μέρες εδώ και οι 2 μέσα στην λιακάδα.

Η Κυριακή είχε ποδηλατάδα σε ένα γειτονικό χωριό το Filsum όπου είδα ένα από τα πιο άθλια πανηγύρια, αλλά έχω την εντύπωση ότι με τον ίδιο τρόπο έβλεπε και η γυναίκα μου τα πανηγύρια του βοΐου που την τραβολογούσα.

Συνέχεια ανάγνωσης «Άτιμη ξενιτειά»

Ταξιδιάρα ψυχή

Μπορεί να μην φύγαμε, τα χαράματα της 23ης Σεπτεμβρίου, με το Magic Bus, που by the way, που θα έλεγε και ο Κουλούρης, το πρόλαβα με φίλο μου που σπούδαζε στην Ιταλία, αλλά και το δικό μας μέσο μεταφοράς δεν ήταν και το πιο μικρό.

Έναρξη ταξιδιού, αντί 6 το πρωί, τελικά 7 της Παρασκευής. Η πορεία στην Ελλάδα ήρεμη ήσυχη και χωρίς προβλήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης «Ταξιδιάρα ψυχή»

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑