Μια βδομάδα στις Φάμπρικες

Μόλις έκλεισα μια εβδομάδα στην Γερμανία. Τι μου λείπει; Η άμεση επαφή με τους φίλους μου. Τι έχω κερδίσει; Την ηρεμία μου και την αισιοδοξία μου. Δεν με τρώει η μιζέρια και η αβεβαιότητα που μας ταΐζουν κάθε μέρα στην Ελλάδα και το λέω αυτό χωρίς να έχω βρει ακόμα δουλειά. Έχω κερδίσει την ηλεκτρονική επικοινωνία μου με τον Κώστα, τον κουμπάρο μου, μεγάλο κατόρθωμα 🙂 Έχασα την χθεσινή μάζωξη της Σαββατιάτικης παρέας μου στον Καφεναί. Να μιλήσουμ ελίγο για τον πόνο τον φίλων μου, να μπινελικώσουμε το ΠΑΣΟΚ και να διαφωνήσουμε μεταξύ μας. Να κράξω grammar Nazi τον Φιλώτα. Να λιώσουμε στην μπύρα.

Συνέχεια ανάγνωσης «Μια βδομάδα στις Φάμπρικες»

Πως λέμε ΟΑΕΔ, καμία σχέση

Η χθεσινή μέρα ήταν πάλι ηλιόλουστη για τα μέτρα της Γερμανίας, κάτι παίζει εδώ. Να δεις που είναι το demo. Εννιά η ώρα λοιπόν έξω από το γραφείο της συμβούλου εργασίας μου σε ένα καθαρό, ήσυχο, σαν ιδιωτικό νοσοκομείο. κτίριο στο χωριό της γυναίκας μου. Στις 9:05 άνοιξε η πόρτα μας ζήτησε η γυναίκα να περάσουμε μέσα και άρχισε η συνέντευξη. Ευγενική χαμογελαστή και εξυπηρετική η γυναίκα, μας βοήθησε να βρούμε την ακριβή φόρμα που χρειαζότανε για να απαντήσει ο ΟΑΕΔ της Γερμανίας στον ελληνικό. Για όσους ενδιαφέρονται η φόρμα είναι η U9.

Ξεκίνησε μετά ρωτά τα προσόντα μου, της εξήγησα ότι κωλύομαι μια και είναι η γυναίκα μου μπροστά, είδε ότι τα γερμανικά μου δεν είναι τα καλύτερα και συνέχισε με την γυναίκα μου, πάλι χαμογελαστή. Με ρώτησε πότε θα πάω να ξεστραβωθώ να κάνω κανα γερμανικό, της είπα σύντομα, χάρηκε και μου λέει:

Συνέχεια ανάγνωσης «Πως λέμε ΟΑΕΔ, καμία σχέση»

Άτιμη ξενιτειά

Ο καιρός κάνει ότι μπορεί για να με πείσει ότι καλά έκανα που έφυγα. Ουσιαστικά 2 μέρες εδώ και οι 2 μέσα στην λιακάδα.

Η Κυριακή είχε ποδηλατάδα σε ένα γειτονικό χωριό το Filsum όπου είδα ένα από τα πιο άθλια πανηγύρια, αλλά έχω την εντύπωση ότι με τον ίδιο τρόπο έβλεπε και η γυναίκα μου τα πανηγύρια του βοΐου που την τραβολογούσα.

Συνέχεια ανάγνωσης «Άτιμη ξενιτειά»

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑