jump to navigation

Ελλάδα : Ποια Ευρώπη θέλουμε; Μαρτίου 14, 2015

Posted by argos in emigration, Άτιμη Κοινωνία, Politics.
Tags: , , , ,
comments closed

11034262_10152933357089760_1004635634220513221_nΑυτό ήταν το θέμα εκδήλωσης που έγινε στο Oldenburg την Τετάρτη στις 11/3. Κύρια ομιλήτρια η δόκτορας κοινωνιολογίας κα Παρασκευή Γκρεκοπούλου. Διοργανωτές το ALSO με την υποστήριξη του ιδρύματος Ρόζα Λούξεμπουργκ που είναι το ίδρυμα των Die Linke. Η αλήθεια είναι ότι δεν έτρεφα και μεγάλες ελπίδες για κάτι σοβαρό. Πρώτα απ όλα η αφίσα. Παίζει να είναι η πιο άθλια αφίσα που έχω δει στην ζωή μου. Ένας 7χρονος με το Word δεν πιστεύω να έκανε κάτι χειρότερο.

Μετά ήταν η κεντρική ομιλήτρια. Έψαξα να βρω ποια είναι. Απ ότι φαίνεται έχει μια σχετικά μεγάλη δράση σε ότι αφορά ομιλίες για την Ελλάδα, μέσα από αριστερές οργανώσεις αλλά και  στο πλαίσιο της δουλειάς(;) της στο Ινστιτούτο για την Ελλάδα και την Νότια Ευρώπη. Το ότι βέβαια το site το έχουν στο wordpress δεν το λες και μεγάλη επιτυχία…

IMG_2868Πήγα λοιπόν στην ώρα μου, μαζεύτηκαν και καμιά πενηνταριά άτομα και κάτσαμε να ακούσουμε την κα Γκρεκοπούλου που την παρουσία ένας καθηγητής του Πανεπιστημίου του Oldenburg, κοινωνιολόγος και αυτός, και μέλος του τοπικού Die Linke. Μαζί  τους ήταν ακόμα ένας των Die Linke ο οποίος ήταν στις εκλογές στην Ελλάδα και μετά μας έδειξε τις φωτογραφίες του στις Ελληνικές εφημερίδες. Αλλά ας πάμε στην κυρία Γκρεκοπούλου κατά την διάρκεια της εκδήλωσης.

Ξεκίνησε με το να τις κάνει το κοινο παρατηρήσεις για την ένταση της φωνής της, Μια να μιλάει πιο δυνατά γιατί δεν ακούγεται και μετά πιο σιγά γιατί είχε κολλήσει το μικρόφωνο στο στόμα της και παραμόρφωνε. Μια δυνατά, μια σιγά την πήγαν τελικά στο πόντιουμ που κανένας δεν φρόντισε να ρυθμίσει τον βραχίονα σε σχέση με το ύψος της, με αποτέλεμσα να μιλάει με άβολη στάση σώματος. Τελικά πήγε και ξαναέκατσε στην θέση της φωνάζοντας ώστε να ακούγεται και από το μικρόφωνο. Ήδη είχε ξεκινήσει με αυτογκόλ από τα αποδυτήρια.

Αν το πρόβλημα ήταν μόνο η ένταση της φωνής τότε δεν θα το συζητούσα τώρα. Η κα Γκρεκοπούλου από την αρχή προτίμησε να κάνει την ομιλία τςη μέσα από γραπτό κείμενο. Κέιμενο που δεν ξέρω αν το είχε γράψει η ίδια αλλά  σίγουρα ΄ήταν απροετοίμαστη σαν να το διάβαζε πρώτη φορά. Μου έκανε επίσης άσχημη εντύπωση η βαριά προφορά της αν και υποτίθεται ότι είχε πολλά χρόνια στην Γερμανία.

IMG_2874

Αυτά αφορουσαν τις εντυπώσεις, όμως και η ουσία ήταν το λιγότερο απαράδεκτη. Η βαρετή αφήγηση της κας Γκρεκοπούόυ οδήγησε αρκετούς στο να φύγουν και την ίδια να σταματήσιε λίγο απότομα το διάβασμά της. Οι ερωτήσεις που ακολουθήσαν δείξανε ακόμα μια φορά την «γύμνια» της. Η πρώτη ερώτηση θα μπορουσε να είναι μια υπεροχη πάσα, μόνο που δεν απαντήθηκε ποτέ. Ο γερμανός ρώτησε ρι νόημα έχει για τους υπόλοιπους λαούς της Ευρώπης η προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν πήρε ποτέ απάντηση εν αντιθέσει εισέπραξε μια ακατάσχετη λογοδιάρροια. Η κα Γκρεκοπούλου όταν αναφέρθηκε στην προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ για να βρει συμμάχους, μπόρεσε να θυμηθεί μόνο τους Podemos. Δεν πιστεύω να μπορούσε να κάνει μια πιο ανούσια ομιλία οποιοσδήποτε γερμανός στην θέση της. Σε ερώτηση που της έγινε «καλά μας λες ότι είναι 586ευρώ το κατώτερο μεροκάμματο, αλλά αυτό τι σημαίνει σε καθαρά λεφτά» έμεινε παγωμένη στήλη άλλατος και καλά που φώναξα εγώ το περίπου καθαρό ποσό. Εκεί που με έβγαλε έξω από τα ρούχα μου ήταν όταν σε μια συναισθηματική παρέμβαση της γυναίκας μου, όπου αναφέρθηκε στον ρόλο της οικογένειας που υποκαθιστα το κοινωνικό κράτος και ότι κοινωνικό κράτος δεν υπήρχε ποτέ στην Ελλάδα (με την έννοια που το αντιλαμβάνονται οι Γερμανοί), η κα Γκρεκοπούλου αφού συμφώνησε για τον ρόλο της οικογένειας είπε ότι «όχι κοινωνικό κράτος υπήρχε πριν την κρίση».

Πραγματικά λυπάμαι αν το σχέδιο του ΣΥΡΙΖΑ στι να βρει συμμάχους έχει σαν αιχμή του δόρατος στην Γερμανία, τέτοιους ομιλητές. Λυπάμαι διπλα αν η κυρία αμοίφθηκε. Την ομιλία σώσανε οι τοποθετήσεις 2 Γερμανών που ήρθαν διαβασμένοι, καθώς και ο πιτσιρικάς των Die Linke. Οταν λέω την σώσανε εννοώ ότι αν και «βυθίστηκε» δεν πήγε «αύτανδρη».

Advertisements

Επιδόματα με δικά τους κριτήρια Μαρτίου 4, 2011

Posted by argos in Άτιμη Κοινωνία, Politics.
Tags: , ,
comments closed

“Από το 2012 το επίδομα ανεργίας θα δίνεται σε κάποιους με βάση εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια”, το ζήτησε λέει ο Όλι Ρεν

Υπάρχουν άνθρωποι, που εκτιμώ προσωπικά, αλλά διαφωνώ κάθετα με την πολιτική τους άποψη.

Σαθρά επιχειρήματα του τύπου:

Είναι δυνατόν να παίρνει η γυναίκα μου επίδομα όταν εγώ είμαι υψηλόμισθος

Καταρρίπτονται μόνο αν θυμηθεί ότι το κόμμα στο οποίο εργαζότανε ως προχτές, πρωτοστάτησε την δεκαετία του ’80 για την ισότητα των αντρών  και των γυναικών ορίζοντας ότι οι γυναίκες «δεν είναι του αντρός τους αλλά ούτε και του πατρός τους αλλά είναι ο εαυτός τους», αλλά γιατί να το θυμηθεί ο Παναγιώτης όταν το έχει ξεχάσει ο γιος της πρώην προέδρου των ΕΓΕ;

Καταρρίπτονται μόνο αν θυμηθεί ότι όταν σε κάποιον άνθρωπο γίνοναι κρατήσεις για επιδόματα δεν τον ρωτάνε πόσα παίρνει ο σύζυγός σου για να σου κρατήσω λιγότερα.

Καταρρίπτονται γιατί όταν κρατάς λεφτά από την δουλειά μου, που δεν φρόντισες στο παραμικρό να έχω,μια και δεν σ’ ενδιαφέρει, και δεν μου τα αποδίδεις για τον λόγο που μου τα κρατάς, διαπράττεις ληστεία και από ότι θυμάμαι η ληστεία είναι κακούργημα

Λέει ο φίλος μου ο Παναγιώτης «Είναι δυνατόν να δίνουμε σε υψηλόμισθους επίδομα τέκνων«.

Καταρρίπτεται γιατί ο φίλος μου ο Παναγιώτης αγνοεί ότι το επίδομα τέκνων δεν είχε σκοπό να ενισχύσει τον μισθό οποιουδήποτε αλλά να αποτελέσει κάποιας μορφής κίνητρο για την απόκτηση παιδιών και την καταπολέμηση του δημογραφικού προβλήματος. Να του υπενθυμίσω επίσης ότι στην Γερμανία επίδομα για τα παιδιά (της προκοπής και όχι ελεημοσύνη) παίρνουν από το πρώτο παιδί και όχι από το τρίτο.

Σαν» δήθεν» λοιπόν αριστερός, χέστηκα για το τι ζητάει ο κ. Όλι Ρεν, δεν με αντιπροσωπεύει. Οι αντιπρόσωποί μου είναι 300 και βρίσκονται στην Βουλή. Κάποιοι από αυτούς μετέχουν στην κυβέρνηση και κρύβονται πίσω από τα «φουστάνια» του Ολι Ρεν και δεν έχουν τα @@@ να βγουν και να πούνε «Αφού τα φάγαμε και δεν μας ακουμπά τίποτε, τώρα ερχόμαστε να τα πάρουμε από αυτούς που δεν έχουν μια. Άντε και γαμηθείτε». Ο δε πρωθυπουργός και νομίζω και αρκετοί άλλοι, πριν γίνει βουλευτής ή μέλος της κυβέρνησης δεν ξέρω αν έχει συνεισφέρει έστω και μια δραχμή σε ένσημα στο σύστημα του Ελληνικού κράτους.

Ο Παναγιώτης μπορεί να ζητά ότι θέλει, αλλά από την άλλη ας επιτρέψει και στους «δήθεν αριστερούς» να ζητάνε κάτι αντίθετο από τους «δήθεν σοσιαληστές», οι οποίοι δεν είναι το ίδιοι ευαίσθητοι με τις συντάξεις των βουλευτών και των πρώην πρωθυπουργών.

Υ.Γ. Επί προσωπικού: απαντάω στον Παναγιώτη εδώ γιατί είχαμε μια συζήτηση στο twitter και επειδή το Blog του είναι το σπίτι του. Ακόμα και αν δεν είχε γράψει ο Παναγιώτης, αυτό το Post το χρωστούσα στον εαυτό μου.