jump to navigation

15 Ιανουαρίου 25, 2017

Posted by argos in Άτιμη Κοινωνία, μνήμες, personal.
Tags: , ,
comments closed

Είναι μια αιωνιότητα για άλλους. Για άλλους είναι σαν να ήταν χτες.

Το blog αυτό τελικά το κρατάω για να μπορώ κάθε χρόνο να γράδω δυο γραμμές για τον Χρήστο. Για τον Χρήστο που λείπει. Λίγοι άνθρωποι έχουν το χάρισμα να σημαδεύουν για πάντα αυτούς με τους οποίους έχουν συγχρωτιστεί. Πιστεύω οτι ο Χρήστος ήταν ένας τέτοιος άνθρωπος. Όχι γιατί ήταν φίλος μου αλλά γιατί ηταν άνθρωπος από αυτούς που έχουν εκλείψει. Και όσο βλέπω τι «πρωταγωνιστεί» στην ζωή της χώρας τόσο πιο πολύ μου λείπει.

Η φωτογραφία είναι η πρώτη σελίδα του ενθέτους της Μακεδονίας, του οποίου την διεύθυνση είχε ο Χρήστος, την επομένη του θανάτου του. Η σελίδες ξεθωριάσανε, κιτρινίσανε αλλά όχι η μνήμη μας.

lastchris

 

 

Advertisements

13 χρόνια Ιανουαρίου 25, 2015

Posted by argos in Άτιμη Κοινωνία, μνήμες, personal.
Tags: ,
comments closed

Είναι το 13 γρουσούζικο; Όχι. Εκείνη η μέρα πριν 13 χρόνια ήταν γρουσούζικη.

Τα χαράματα της 25ης Ιανουαρίου χάσαμε τον Χρήστο, τον Χρηστάκη μας. Δεκατρία χρόνια αργότερα η επέτειος του θανάτου του συμπίπτει με μια από τις πιο κρίσιμες μέρες στην χώρα μας. Δεν έχει όμως καμία σημασία την στιγμή που ο Χρήστος απουσιάζει. Η απώλεια του φίλου είναι πολύ πιο σημαντική από οτιδήποτε άλλο.

Παρ όλα αυτά φέτος επιλέγω να ανεβάσω τα λόγια του Χρήστου, από κείμενό του, όπως ακριβώς τυπώθηκαν σε εκείνο το αφιέρωμα που του έγινε από τους φίλους και συναδέλφους του στην «Μακεδονία», στο φύλλο της επόμενης μέρας. Με τους πιο πολλούς από τότε έχω χαθεί, θέλω να πιστεύω όμως ότι δεν είμαι ο μόνος που τον θυμάται σήμερα.

arno

12 χρόνια Ιανουαρίου 25, 2014

Posted by argos in Άτιμη Κοινωνία, μνήμες, personal.
Tags:
comments closed

Δώδεκα χρόνια, μια ζωή. Του Χρήστου που λείπει. Εμείς όλοι διαλυμμένοι. Ο καθένας τον δρόμο του. Οι μισοί πια δεν μιλάμε με τους άλλους μισούς ή κάνουμε πως μιλάμε. Όμως πριν 12 χρόνια κλαίγαμε παρέα και δίναμε κουράγιο ο ένας στον άλλο πάνω από το χωρίς ζωή κορμί του Χρήστου. Πριν από 12 χρόνια μαζευτήκαμε και βγάλαμε, ακόμα και όσοι δεν δουλεύαμε στην εφημερίδα τότε, τους τελευταίους Ορίζοντες με τον Χρήστο αρχισυντάκτη. Και ας μην ήταν εκεί να διορθώσει τα κείμενα, Και ας μην ήταν εκεί να ζητήσει συγκεκριμένο αριθμό από λεξουλίτσες. Ήταν Παρασκευή 25/1 και οι Ορίζοντες δημοσιεύτηκαν την επόμενη μέρα στην «Μακεδονία».

Αν ο κόσμος που μας περιβάλλει στηριζόταν περισσότερο στην τέχνη (ως συνείδηση της αξίας της ζωής) και λιγότερο στα ψεύδη, την υποκρισία και την διαρκή διάψευση, τότε ίσως λιγότεροι νέοι θ’ αναζητούσαν πρωτοχρονιάτικα μια τρύπα μέσα απ τα σκοτεινά ερείπια, για να περάσουν από την ζωή στο πουθενά…

Έτσι ξεκινούσε το κείμενο στην πρώτη σελίδα των Οριζόντων και φαντάζει σήμερα ακόμη πιο επίκαιρο.

arno2014

11 χρόνια Ιανουαρίου 25, 2013

Posted by argos in μνήμες, personal.
Tags:
comments closed

Τέτοια μέρα κάθε χρόνο γράφω ένα κείμενο στην μνήμη του φίλου Χρήστου Αρνομάλλη. Αυτη την χρονιά το κείμενο δεν μπορεί να είναι μεγάλο γιατί είμαι χωρίς Ιντερνετ και αναγκαστικά γράφω από το κινητό.
Μπορεί να μου λείπει ο Χρήστος σήμερα ακόμα πιο πολύ μια και δεν βρίσκομαι στην πόλη μας, αλλά πάλι δεν μπορώ να τον φανταστώ μέσα στη μιζέρια που σκεπάζει την χώρα τα τελευταία χρόνια και πολύ περισσότερο τον χώρο εργασίας του.
Προτιμώ να τον θυμάμαι να γελάει, αυτό το παιδικό γέλιο μου λείπει πιο πολύ.

Δεν ξεχνώ Ιανουαρίου 25, 2011

Posted by argos in μνήμες, Life, personal.
Tags: ,
comments closed

Σε τέτοιες στιγμές όπου η καθημερινότητα και ο αγώνας για την επιβίωση μας έχει πάρει από κάτω, το να θυμάσαι ανθρώπους που σε σημαδέψανε και που έχουν φύγει από την ζωή, σου δίνει κουράγιο να συνεχίσεις να παλεύεις. Πολύ περισσότερο όταν αυτοί οι φίλοι σου έρχονται στο μυαλό πάντα όταν χαμογελάς.

9 χρόνια πέρασαν από την μέρα που έφυγε ο Αρνό. Εμείς ακόμα εδώ παλεύουμε και τον θυμόμαστε χαμογελώντας