jump to navigation

Radio Globale Σεπτεμβρίου 17, 2017

Posted by argos in emigration, Life, personal, Politics.
Tags: , , , , , , , , , , , , ,
comments closed

Από τον Απρίλιο περίπου έχω μπλεχτεί με ακόμα ένα Project εδώ στο Oldenburg. Είναι το δεύτερο μετά από έναν σύλλογο στην γειτονιά μου όπου προσπαθούμε να βρούμε οικονομικές ενισχύσεις για έργα που θέλουμε εμείς να υλοποιήσουμε ή που άλλοι θέλουν να υλοποιήσουν στο δημοτικό μας διαμέρισμα. Ο βασικός λόγος που μπλέχτηκα και με τα δυο είναι γιατί είναι αν όχι ο μοναδικός ίσως ο πιο γρήγορος τρόπος να ενσωματωθώ στην γερμανική κοινωνία της πειοχής που κατοικώ. Δυστυχώ οι βορειο-γερμανοί κοινωνικοποιούνται μόνο μεσα από συλλόγους όπου συνανντιούνται συγκεκριμένες μέρες και ώρες προκειμένου να κάνουν οτιδήποτε, από σπορ μέχρι να κατακτήσουν σώσουν τον κόσμο.

Το Radio Gloabale λοιπόν είναι ένα Project, χρηματοδοτούμενο από το γερμανικό δημόσιο, του τοπικού δημοτικού ραδιοτηλεοπτικού σταθμού oeins, κάτι σαν το FM/TV100 ας πουμε. Ο σταθμός δεν έχει δικαίωμα να προβάλλει διαφημίσεις οπότε συντηρείται με ένα minimum εργαζομένων, με πάρα πολλούς που κάνουν πρακτική και ακόμα περισσότερους που δουλεύουν εθελοντικά σε διάφορα χρηματοδοτούμενα από το κράτος ή την ΕΕ Project. Καλή ώρα εγω στο Radio Globale.

(περισσότερα…)

Advertisements

15 Ιανουαρίου 25, 2017

Posted by argos in Άτιμη Κοινωνία, μνήμες, personal.
Tags: , ,
comments closed

Είναι μια αιωνιότητα για άλλους. Για άλλους είναι σαν να ήταν χτες.

Το blog αυτό τελικά το κρατάω για να μπορώ κάθε χρόνο να γράδω δυο γραμμές για τον Χρήστο. Για τον Χρήστο που λείπει. Λίγοι άνθρωποι έχουν το χάρισμα να σημαδεύουν για πάντα αυτούς με τους οποίους έχουν συγχρωτιστεί. Πιστεύω οτι ο Χρήστος ήταν ένας τέτοιος άνθρωπος. Όχι γιατί ήταν φίλος μου αλλά γιατί ηταν άνθρωπος από αυτούς που έχουν εκλείψει. Και όσο βλέπω τι «πρωταγωνιστεί» στην ζωή της χώρας τόσο πιο πολύ μου λείπει.

Η φωτογραφία είναι η πρώτη σελίδα του ενθέτους της Μακεδονίας, του οποίου την διεύθυνση είχε ο Χρήστος, την επομένη του θανάτου του. Η σελίδες ξεθωριάσανε, κιτρινίσανε αλλά όχι η μνήμη μας.

lastchris

 

 

Η Ευρώπη που μένουμε Φεβρουαρίου 10, 2016

Posted by argos in emigration, Άτιμη Κοινωνία, personal, Politics.
comments closed

Ήθελα εδώ και 2 μήνες να γράψω κάτι για τα γεγονότα στην Κολωνία. Πάντα είχα μια δικαιολογία για να μην ξεκινήσω. Κατόπιν προέκυψαν και τα γεγονότα με το “μας διώχνουν από την Σενγκεν”. Είπα να γράψω κάτι και γι αυτό. Το επόμενο βήμα ήταν να τα συνδυάσω. ξεκίνησα να γράφω και είχα τόσο λινκ που χρειαζόμουνα μέρες για να τα ταξινομήσω. Τελικά προέκυψε αυτό το κείμενο.

H Συρία και η ροή των προσφύγων

Ο εμφύλιος πόλεμος μαίνεται στην Συρία επί 3+ χρόνια (τέλος 2014) με πάνω από 200.000 νεκρούς, η εμφάνιση της ISIS έκανε τα πράγματα ακόμα πιο περίπλοκα. Η Δύση προσπαθεί να βρει μια ισορροπία μεταξύ των συγκρουόμενων συμφερόντων ενώ κανείς δεν νοιάζεται για τα εκατομμύρια προσφύγων. Η Τουρκία έχει μαζέψει περίπου 2 εκατομμύρια, στα σύνορα με την Συρία, ο Λίβανος περίπου ένα και η Ιορδανία 750000. Τα αραβικά κράτη δεν έχουν πάρει κανένα.

(περισσότερα…)

14 Χρόνια… Ιανουαρίου 25, 2016

Posted by argos in Άτιμη Κοινωνία, μνήμες, personal.
Tags:
comments closed

to-kouragio-tis-miteras-mou-arxeioIMG_0014-975x650

…και είναι πάντα μαζί μας.

13 χρόνια Ιανουαρίου 25, 2015

Posted by argos in Άτιμη Κοινωνία, μνήμες, personal.
Tags: ,
comments closed

Είναι το 13 γρουσούζικο; Όχι. Εκείνη η μέρα πριν 13 χρόνια ήταν γρουσούζικη.

Τα χαράματα της 25ης Ιανουαρίου χάσαμε τον Χρήστο, τον Χρηστάκη μας. Δεκατρία χρόνια αργότερα η επέτειος του θανάτου του συμπίπτει με μια από τις πιο κρίσιμες μέρες στην χώρα μας. Δεν έχει όμως καμία σημασία την στιγμή που ο Χρήστος απουσιάζει. Η απώλεια του φίλου είναι πολύ πιο σημαντική από οτιδήποτε άλλο.

Παρ όλα αυτά φέτος επιλέγω να ανεβάσω τα λόγια του Χρήστου, από κείμενό του, όπως ακριβώς τυπώθηκαν σε εκείνο το αφιέρωμα που του έγινε από τους φίλους και συναδέλφους του στην «Μακεδονία», στο φύλλο της επόμενης μέρας. Με τους πιο πολλούς από τότε έχω χαθεί, θέλω να πιστεύω όμως ότι δεν είμαι ο μόνος που τον θυμάται σήμερα.

arno

12 χρόνια Ιανουαρίου 25, 2014

Posted by argos in Άτιμη Κοινωνία, μνήμες, personal.
Tags:
comments closed

Δώδεκα χρόνια, μια ζωή. Του Χρήστου που λείπει. Εμείς όλοι διαλυμμένοι. Ο καθένας τον δρόμο του. Οι μισοί πια δεν μιλάμε με τους άλλους μισούς ή κάνουμε πως μιλάμε. Όμως πριν 12 χρόνια κλαίγαμε παρέα και δίναμε κουράγιο ο ένας στον άλλο πάνω από το χωρίς ζωή κορμί του Χρήστου. Πριν από 12 χρόνια μαζευτήκαμε και βγάλαμε, ακόμα και όσοι δεν δουλεύαμε στην εφημερίδα τότε, τους τελευταίους Ορίζοντες με τον Χρήστο αρχισυντάκτη. Και ας μην ήταν εκεί να διορθώσει τα κείμενα, Και ας μην ήταν εκεί να ζητήσει συγκεκριμένο αριθμό από λεξουλίτσες. Ήταν Παρασκευή 25/1 και οι Ορίζοντες δημοσιεύτηκαν την επόμενη μέρα στην «Μακεδονία».

Αν ο κόσμος που μας περιβάλλει στηριζόταν περισσότερο στην τέχνη (ως συνείδηση της αξίας της ζωής) και λιγότερο στα ψεύδη, την υποκρισία και την διαρκή διάψευση, τότε ίσως λιγότεροι νέοι θ’ αναζητούσαν πρωτοχρονιάτικα μια τρύπα μέσα απ τα σκοτεινά ερείπια, για να περάσουν από την ζωή στο πουθενά…

Έτσι ξεκινούσε το κείμενο στην πρώτη σελίδα των Οριζόντων και φαντάζει σήμερα ακόμη πιο επίκαιρο.

arno2014

It was the best of times, it was the worst of times Δεκέμβριος 31, 2013

Posted by argos in emigration, Άτιμη Κοινωνία, personal.
comments closed

urlaub

It was the best of times, it was the worst of times, it was the age of wisdom, it was the age of foolishness, it was the epoch of belief, it was the epoch of incredulity, it was the season of Light, it was the season of Darkness, it was the spring of hope, it was the winter of despair, we had everything before us, we had nothing before us, we were all going direct to Heaven, we were all going direct the other way…

Ήταν ακόμη μια χρονιά η τρίτη, όχι ολόκληρη στην Γερμανία. Έχασα την δουλειά μου, βρήκα στο τέλος καινούργια δουλειά και μάλιστα αυτή τη φορά σε εταιρία πληροφορικής. Πήρα κανα δυο πτυχία ακόμη αλλά συνεχίζω να έχω την αίσθηση ότι δεν θα μάθω ποτέ τα γερμανικά. Οι φίλοι μου μακριά και με προβλήματα το ίδιο και οι συγγενείς μου και η χώρα μου να βυθίζεται ακόμα πιο πολύ στην απελπισία άσχετα με τα παραμύθια το Αντώνη του πιτσαδόρου.

Προσπαθώ να στρώσω την καθημερινότητά μου σιγά σιγά. Έχω αποκτήσει 2-3 φίλους και στην καλύτερη τώρα βρισκόμαστε κάθε ΣΚ, αλλά είναι κάτι. Κατάφερα όντας άνεργος να πάω Βαρκελώνη όπως και 2 μέρες στα νησιά της Ostfriesland και ευτυχώς η γυναίκα μου ακόμα με αντέχει. Μένω σε ένα κάστρο χωρίς να πληρώνω τίποτα εκτός από μέρικές φορές την ησυχία μου όταν πρέπει να βοηθήσω τον πεθερό μου κάνοντας τον ξυλοκόπο. Τίποτα στην ζωή δεν είναι τζάμπα. Έμαθα να μαγειρεύω περισσότερα πιάτα και καιρός είναι όπως μου λένε και οι άσπονδοι φίλοι μου, να μάθω να τα παρουσιάζω εξίσου όμορφα στο σερβίρισμα

Δεν πρόκειται να πάρω αποφάσεις για το 2014, θα έρθει και θα το αντιμετωπίσω κάθε στιγμή όπως μπορώ. Η ζωή είναι μια περιπέτεια και είμαι ευχαριστημένος που μπορώ να την συνεχίσω και την επόμενη χρονιά

 

Καλή χρονιά να έχετε

Πρoστατευμένο: Zpi Sadden pause Οκτώβριος 11, 2013

Posted by argos in Northern Friends, personal.
Tags:
comments closed

Αυτό το περιεχόμενο είναι προστατευμένο με κωδικό. Για να το δείτε εισάγετε τον κωδικό σας παρακάτω:

Το τέλος μιας εποχής Ιουλίου 14, 2013

Posted by argos in Blogs, personal.
comments closed

Το blog aυτό όταν το έφτιαξα, σε μια άλλη χώρα μια άλλη εποχή, το έφτιαξα για να διαχωρίσω τα κείμενα που είχαν να κάνουν με το πως αντιλαμβάνομαι τον κόσμο, την πολιτική με όλα όσο ήθελα να πω για την Θεσσαλονίκη. Τα πράγματα ήρθαν έτσι ώστε σήμερα μπορώ να λέω το μακρύ και το κοντό μου μέσα από το trollingstone.gr, την προσπάθεια τεσσάρων αξιόλογων φίλων μου. Τα της Θεσσαλονίκςη εξακολουθώ και τα λέω αραιά και που  στο thess και πάντα ελπίζω πως κάποιος, κάποτε, από όλους όσους περάσανε, θα δεηθεί να γράψει ένα κομμάτι.

Αυτό το blog θα παραμείνει και θα προσπαθήσω, μέσα από εδώ να παρακολουθήσω φίλους μου που μεταναστεύσανε με το νέο κύμα μετανάστευσης. Θα προσπαθήσω να διηγηθώ τις δημόσιες ιστορίες τους. Ενίοτε, όταν μου συμβαίνει κάτι προσωπικό και σημαντικό θα το γράφω εδώ. Οπότε αγαπημένη μου αναγνώστρια, Mizz Teaque, αλλάζω θεματολογία 🙂

Ο άνθρωπος που θα γινόταν Graf Ιουλίου 14, 2013

Posted by argos in emigration, personal.
comments closed

Το ότι θα άλλαζε τόσο πολύ η ζωή μου στα 47 μου χρόνια δεν το περίμενα. Η αλήθεια είναι ότι παρ’ ότι είχα ζήσει όλη την ενήλικη ζωή μου , αλλά και ένα μεγάλο μέρος της παιδικής μου ηλικίας, σε μια πόλη, δεν είχα κάποιο βαρίδιο που να με κρατά στην Θεσσαλονίκη. Εκτός και αν οι φίλοι θεωρούνται βαρίδια.

Για τους γνωρίζοντες, όλα ξεκίνησαν την μέρα ο Γιωργάκης παίζοντας τον πρωθυπουργό αποφάσισε να μας δώσει για υπουργό οικονομικών τον Βαγγέλη. Ήμουν ήδη 3 μήνες άνεργος και δεν έβλεπα φως πουθενά και διαπίστωνα ότι ούτε τα προσχήματα δεν κρατούσαν, προκειμένου να μείνουν λίγο ακόμη στην εξουσία. Αποφασίσαμε με την γυναίκα μου να την κάνουμε για Γερμανία όπου τίποτα δεν είναι εύκολο αλλά όλα είναι πιθανά. Όσοι με ξέρουν έχουν παρακολουθήσει την πορεία μου αυτόν το χρόνο και λίγο ή πολύ ξέρουν πως τα περνάω όχι τρομερά καλά αλλά σαφώς πολύ καλύτερα από ότι αν έμενα στην Ελλάδα. Κάθε μέρα που περνάει είναι μια μέρα μακριά από το τρελοκομείο.

(περισσότερα…)