jump to navigation

Κάνοντας την Κρίση Ευκαιρία με την πραγματική Νεα Διασπορά μέρος Β’ Ιουλίου 15, 2013

Posted by argos in emigration, Άτιμη Κοινωνία.
trackback

Το κομμάτι που ακολουθεί το πρωτοέγραψα στο trollingstone (4/3/2013) και μεταφράστηκε και στα αγγλικά από τα παιδιά του New Diaspora. Εδώ το κόβω στα δυο και το εμπλουτίζω, στο τέλος με καινούργιες πληροφορίες που έχω και για τις δυο υποθέσεις. Ο τίτλος παραμένει ίδιος και για τα δυο post. Αυτό είναι το δεύτερο κομμάτι.

Η Κρίστι δούλευε περίπου 7 χρόνια σε ΜΚΟ. Το 2011 την αποχαιρετήσαμε τα καλοκαίρι για Αγγλία. Η ΜΚΟ που σήμερα συνεργάζεται άψογα με τον Δήμο Θεσσαλονίκης σε διάφορα προγράμματα, την είχε αφήσει απλήρωτη 6-7 μήνες. Η Κρίστι έφυγε στην Αγγλία με τον αδελφό της να πάνε να δουλέψουνε στο εστιατόριο φίλου του αδελφού της και η ίδια να ψάξει παράλληλα για κάτι καλύτερο. Ένα χρόνο μετά το καλοκαίρι του 2012 ο φίλος του αδελφού της, τους κάνει πρόταση να πάνε να δουλέψουν το δεύτερο μαγαζί που το παράτησε ο αδελφός του σε κακά χάλια στο Brighton βάοζοντάς τους αφανείς συνεταίρους και πέρνωντάς τους και ένα ποσό για να τους δώσει το συνεταιριλίκι. Το καλοκαίρι του 2012 γαμηθήκανε και αυτή και ο αδελφός της να δουλεύουνε και να καλύπτουν όσο μπορούνε τα χρέη που είχε δημιουργήσει ο αδελφός του φίλου που προσπάθησε να ζήσει Dolce Vita εις βάρους του μαγαζιού. Τον Σεπτέμβριο του 2012, στα τέλη του, έσκασε μύτη ο φίλος και είπε στα δυο αδέλφια ότι δεν τους χρειάζεται άλλο και ότι θα δουλέψει αυτός το μαγαζί και γειά σας.

Μη έχοντας δικό τους σπίτι, μια και ήταν νοικιασμένο από τον αδελφό του τύπου και με καμιά 5000λίρες φέσια σε υπηρεσίες, τα δυο αδέλφια, αφού πήρανε τα λεφτά που του είχανε δώσει, φορτώσανε τα λιγοστά υπάρχοντά τους στο αμάξι και πήρανε τον δρόμο του γυρισμού στις αρχές του Οκτώβρη του 2012.

Ενώ λοιπόν οι Γερμανοί και οι βορειο-ευρωπαίοι κατηγορούν τις χώρες και τους λαούς του Νότου ως τεμπέληδες και ότι τους τρώνε τα λεφτά και από την άλλη οι λαοί του Νότου κατηγορούνε κυρίως του γερμανούς για Ναζί και ότι πίνουν το αίμα του λαού, κάποιοι, εν προκειμένω καπιταλιστές αλλά και μικρότερα ψάρια του βορρά κάνουν την κρίση ευκαιρία με φθηνό εργατικό δυναμικό.

Απ’ ότι βλέπω όμως έχουν ξεκινήσει και οι τοπικοί «καπιταλιστές» με την βοήθεια της κυβερνητικής Τρόϊκας, να προσφέρουν βοήθεια στους άνεργους Έλληνες :

Οι χιλιάδες άνεργοι νέοι έχουν ασφαλώς ανάγκη και το παραμικρό ευρώ στη μάχη που δίνουν για την επιβίωση, ωστόσο μπορούν και πρέπει να σταθούν με το κεφάλι ψηλά, με εμπιστοσύνη στο δίκιο τους και τη δύναμη του συλλογικού αγώνα. Να δουν, με αφορμή τα προγράμματα για την καταπολέμηση υποτίθεται της ανεργίας, πως το «δώρο» που τους προσφέρει ο καπιταλισμός και μάλιστα σήμερα, την περίοδο της κρίσης του, με μεγάλη γενναιοδωρία, είναι η εκρηκτική ανεργία, τα μεροκάματα – ψίχουλα, η κατάργηση των εργασιακών τους δικαιωμάτων. Είναι το μέλλον που λέει πως για να έχουν δουλειά πρέπει να είναι φθηνοί, ακόμα και τζάμπα, για τα αφεντικά τους.

Τώρα μπορείτε να συνεχίσετε να μην καταλαβαίνετε ο ένας τον άλλο, αφού παρακολουθήσετε τους αγαπημένους σας τηλεαστέρες.
Update :
Η Κρίστι γύρισε στο πατρικό της και έψαξε παντού για δουλειά. Εννιά μήνες, περίπου, αργότερα βρήκε σαν γραμματέας σε μια εταιρί logistics στην ΑΘήνα. Καμμία σχέση με ότι έκανε αλλά τουλάχιστον έχει μια δουλειά και ευτυχώς και την μάνα της στην ΑΘήνα αλλιώς δεν φτάνουν με τίποτα τα λεφτά.

Σχόλια

1. messed up - Ιουλίου 15, 2013

Αληθινή ιστορία: ένας γνωστός ασχολείται σε μια εταιρεία με το να ταιριάζει βιογραφικά με αιτήσεις για δουλειά (τόσο με σχέση εργοδότη-εργαζόμενου, όσο και μέσω ΕΣΠΑ και ΟΑΕΔ και όλες αυτές τις νέες μόδες).
Υπάρχει, λοιπόν, εταιρεία που απέλυσε όλο το προσωπικό της και ζητάει από αυτόν τον φίλο να της στείλει ανέργους μέσω ΕΣΠΑ, οι οποίοι θα κάνουν αυτές τις επιμορφώσεις που κάνουν στους ανέργους για να είναι επιμορφωμένοι άνεργοι και ταυτόχρονα να δουλεύουν 9ωρο σε αυτόν. Κανονικά, από ό,τι καταλαβαίνω, υπό αυτό το καθεστώς κάνεις για ένα χρονικό διάστημα επιμόρφωση και μετά πηγαίνεις για να δουλέψεις στην επιχείρηση. Αυτός, όμως, βιαζόταν γιατί άνοιγαν κάτι προγράμματα και χρειαζόταν προσωπικό άμεσα.
Τουτέστιν, ζητούσε: 4μιση ώρες το πρωί σε αυτόν, έξι ώρες επιμόρφωση και 4μιση ώρες μετά πάλι σε αυτόν.
Το θεώρησε μεγάλη αποτυχία του φίλου μου που δεν του βρήκε κανέναν, τον πήρε και τον έβρισε και του έκανε και αναφορά στον εργοδότη του. Όταν του είπαν όλοι ότι δεν είναι δυνατόν να ζητάει από ανθρώπους τους οποίους δεν θα τους πληρώνει, είπε πως «τι τους νοιάζει ποιος θα τους πληρώνει, άνεργοι είναι, και τα 400 που θα παίρνουν είναι περισσότερα από ό,τι θα έπαιρναν αν κάθονταν στο σπίτι τους και δεν δούλευαν καθόλου»
Αυτές οι «ελαστικές νέες μορφές εργασίας» καταστρέφουν την αγορά, αλλά και τους ανθρώπους…


Sorry comments are closed for this entry

Αρέσει σε %d bloggers: