jump to navigation

Κάνοντας την Κρίση Ευκαιρία με την πραγματική Νεα Διασπορά μέρος Α’ Ιουλίου 15, 2013

Posted by argos in emigration, Άτιμη Κοινωνία.
Tags: ,
trackback

Το κομμάτι που ακολουθεί το πρωτοέγραψα στο trollingstone (4/3/2013) και μεταφράστηκε και στα αγγλικά από τα παιδιά του New Diaspora. Εδώ το κόβω στα δυο και το εμπλουτίζω, στο τέλος με καινούργιες πληροφορίες που έχω και για τις δυο υποθέσεις. Ο τίτλος παραμένει ίδιος και για τα δυο post.

Τον Μπάμπη τον γνώρισα στην διάρκεια του 50ου Φεστιβαλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης όπου ήρθε να δουλέψει έξτρα με την εταιρία που δούλευα τότε και με την οποία είχαμε δυο μεγάλα έργα με το φεστιβάλ. Έδειχνε πιο μικρός από ό,τι ήταν αλλά ταυτόχρονα φαινόταν και πολύ συμπαθητικός.


Ο Μπάμπης στην ουσία μεγάλωσε με την γιαγιά του, δεν ρώτησα ποτέ λεπτομέρειες, δεν με αφορούσαν. Δεν σπούδασε τίποτε αλλά από πιτσιρικάς δούλευε για να τα βγάλει πέρα. Κάθε φορά που τον έβλεπα έκανε και μια άλλη δουλειά. Φιλότιμο παιδί και δουλευταράς. Λίγο πριν φύγω από Ελλάδα είχε πιάσει δουλειά σαν μανάβης στον Μαρινόπουλο. Τίποτα σημαντικό αλλά είχε, μέσα στην κρίση, ένα έσοδο.

Από τότε «μιλήσαμε» μερικές φορές στο Facebook, τα τυπικά «Τι κάνεις;» «κουκιά σπέρνω», τα γνωστά. Ώσπου κάποια στιγμή πριν τα Χριστούγεννα επικοινώνησε μαζί μου πάλι από το Facebook, για να μου πει ότι έχει βρει μια αγγελία για δουλειά στην Γερμανία, οδηγός σε ταχυμεταφορική. Μου είπε ότι παρόλο που δεν ξέρει γερμανικά και τα αγγλικά του είναι μόνο για καμάκι, καθάρισε ένας φίλος του που δουλεύει σε κεφαλοκυνηγούς στην Βουλγαρία να περάσει συνέντευξη. Δεν του είπα τίποτε. μια και για να είμαι ειλικρινής δεν πίστευα ότι θα τον πάρουν.

Κανα μήνα μετά ξαναεπικοινώνησε μαζί μου και είπε ότι τον δεχτήκανε για την δουλειά και ότι θα παίρνει καθαρό 1250 τον μήνα και περιμένει να τον ειδοποιήσουνε για να φύγει Γερμανία. Του εξήγησα ότι αποκλείεται να είναι το καθαρό μια και στην Γερμανία μιλάνε πάντα για μεικτό μισθό. Τελικά συμφωνήσαμε να ξαναμιλήσουμε.

Η επόμενη φορά που μιλήσαμε ήταν το Σάββατο πριν την 25η Μαρτίου όπου μου είπε ότι του στείλανε γράμμα να παρουσιαστεί στην δουλειά στις 1/4 ενώ αυτός τους είχε πει ότι χρειαζότανε ένα μήνα για να εκπαιδεύσει κάποιον για το πόστο του. Ήταν τόση η χαρά του που παραιτήθηκε την ίδια μέρα, χωρίς να έχει δει συμβόλαιο. Τον έκραξα αλλά ήδη ήταν αργά. Μιλήσαμε μεσω Skype και αντιλήφθηκα ότι ο Μπάμπης επρόκειτο να υπάρξει ακόμα ένα θύμα των επιτήδειων δουλεμπόρων των εταιριών που εδώ ονομάζονται leihfirmen, στην ουσία εταιρίες ενοικάσεως εργατικού δυναμικού. Παρόμοια με την περίπτωση που πρόσφατα έδειξε το ARD για τις συνθήκες εργασίας στην Amazon.de

Χτες ο Μπάμπης ήταν ήδη στην Γερμανία με μια βαλίτσα 20 κιλών και με τα γυαλιά ηλίου στο κεφάλι του σε ένα περιβάλλον 3 βαθμών Κελσίου. Χτες του δείξανε τι δουλειά θα κάνει, του είπανε ότι δεν θα τον προσλάβει η εταιρία ταχυμεταφορων αλλά μια άλλη εταιρία που θα τον επινοικιάσει σε αυτούς και βέβαια δεν του δείξανε συμβόλαιο. Τον πετάξανε σε ένα ξενοδοχείο χωρίς τηλέφωνο παρά μόνο ένα κοινό με κέρματα και του είπαν οτι ο μεικτός μισθός του θα είναι 1400 ευρώ. Πολύ πιθανό να καθαρίζει ένα 1000 αλλά μη έχοντας δει το συμβόλαιό του ακόμα δεν ξέρω πόσα θα κρατά η εταιρία που τον επινοικιάζει, για το σπίτι που τους υποσχέθηκε, μια και είναι αρκετά άτομα, να τους βρει και να τους βάλει τρεις- τρεις μαζί να μένουν. Αυτό που δεν ήξερε ο Μπάμπης αλλά και ο κάθε Μπάμπης είναι ότι τα συμβόλαια στην Γερμανία είναι ορισμένου χρόνου, συνήθως ενός ή δυο χρόνων και με δυνατότητα να τον απολύσουν χωρίς εξηγήσεις μέσα στους πρώτους 6 μήνες. Ελπίζω σήμερα να μπορέσω να επικοινωνήσω μαζί του και να μάθω περισσότερα.

Update :

Από σχόλιο που που έκανα την ίδια μέρα

Σήμερα ξύπνησε στις 3:30 το πρωί για να πάει να πιάσει δουλειά στις 5:00.

Για πέντε ώρες τους είχαν στην παγωνιά να φορτώνουν κιβώτια στα αυτοκίνητα και μετά τους βάλανε, τον καθένα, σε ένα φορτηγό για να μοιράσουν τα κιβώτια. Τελειώσαν την δουλειά στις 20:00 το βράδυ και τους είπανε ότι έτσι θα είναι κάθε μέρα. Συμβόλαιο ακόμα δεν είδε

Τον Μπάμπη τον είδα από κοντά στα μέσα Ιουνίου που πήγα στην Θεσσαλονίκη όπου μου διηγήθηκε με λεπτομέρειες την περιπέτειά του και μου είπε και ορισμένα που δεν τα ήξερα.

Ο Μπάμπης την δεύτερη μέρα και ενώ διάλεγε τα κιβώτια μες το κρύο είδε ένα γερμανό εργάτη να λιποθυμά και να πέφτει κάτω. Κανένας δεν έκανε την παραμικρή κίνηση προς το μέρος του ανθρώπου. Ούτε ο Μπάμπης. Παρ όλα αυτά σε λίγο και ενώ δεν σηκωνότανε ο γερμανός άρχισε να φωνάζει και διάφοροι χαζογελάγανε. Στο τέλος τον σήκωσε αυτός και ένας άλλος Έλληνας που ήξερε γερμανικά και είχε πιάσει δουλειά την ίδια μέρα με τον Μπάμπη. Αφού σηκώσανε τον ΓΕρμανό πήγανε μαζί στην διοίκηση όπου ο Μπάμπης μέσω διερμηνέα διαμαρτυρήθηκε και παραιτήθηκε. Πήρα τα πράγματά του αφού περπάτησε μέσα στο κρύο ωε το ξενοδοχείο και πήγε σε έναν φίλο του στο Βερολίνο. Κατόπιν επέστρεψε στην Ελλάδα όπου ακόμα σήμερα ψάχνει για δουλειά.
Advertisements

Σχόλια

1. messed up - Ιουλίου 15, 2013


Να μην πω τώρα τι μου θυμίζει εμένα αυτό… ευτυχώς τον άφησαν να φύγει, ένα πράγμα!!


Sorry comments are closed for this entry

Αρέσει σε %d bloggers: