jump to navigation

Ο άνθρωπος που θα γινόταν Graf Ιουλίου 14, 2013

Posted by argos in emigration, personal.
trackback

Το ότι θα άλλαζε τόσο πολύ η ζωή μου στα 47 μου χρόνια δεν το περίμενα. Η αλήθεια είναι ότι παρ’ ότι είχα ζήσει όλη την ενήλικη ζωή μου , αλλά και ένα μεγάλο μέρος της παιδικής μου ηλικίας, σε μια πόλη, δεν είχα κάποιο βαρίδιο που να με κρατά στην Θεσσαλονίκη. Εκτός και αν οι φίλοι θεωρούνται βαρίδια.

Για τους γνωρίζοντες, όλα ξεκίνησαν την μέρα ο Γιωργάκης παίζοντας τον πρωθυπουργό αποφάσισε να μας δώσει για υπουργό οικονομικών τον Βαγγέλη. Ήμουν ήδη 3 μήνες άνεργος και δεν έβλεπα φως πουθενά και διαπίστωνα ότι ούτε τα προσχήματα δεν κρατούσαν, προκειμένου να μείνουν λίγο ακόμη στην εξουσία. Αποφασίσαμε με την γυναίκα μου να την κάνουμε για Γερμανία όπου τίποτα δεν είναι εύκολο αλλά όλα είναι πιθανά. Όσοι με ξέρουν έχουν παρακολουθήσει την πορεία μου αυτόν το χρόνο και λίγο ή πολύ ξέρουν πως τα περνάω όχι τρομερά καλά αλλά σαφώς πολύ καλύτερα από ότι αν έμενα στην Ελλάδα. Κάθε μέρα που περνάει είναι μια μέρα μακριά από το τρελοκομείο.

Όλα αυτά μέχρι τον Νοέμβριο του 12 όπου εμφανίστηκε ο πεθερός μου και με ρώτησε να είχα πρόβλημα να μείνω μαζί με την οικογένεια του γιου του σε έναν χώρο όπου είναι επιστάτης, χωρίς να πληρώνω ενοίκιο, θέρμανση και ρεύμα. Του είπα ότι δεν έχω κανένα πρόβλημα αλλά τι είδους σπίτι ήταν; Μας πήρε και μας πήγε να το δούμε

Καλό μου φάνηκε αλλά πάλι δεν μπορούσα να καταλάβω γιατί κάποιοι να μας έχουν εκεί μέσα και να μας πληρώνουν θέρμανση και ηλεκρικό. Παρ’ όλα αυτά θεώρησα ότι όλο και κάτι παραπάνω θα ήξερε ο γερμανός πεθερός. Μεγάλο σπίτι, επτά δωμάτια και 3 τουαλέτες στον πρώτο όροφο και το ισόγειο μια μεγάλη σάλα με μπαρ, μια κουζίνα επαγγελματική, 2 τουαλέτες (αντρών και γυναικών) για τους επισκέπτες, 2 γραφεία, ένα δωμάτιο με τζάκι και μια μεγάλη σάλα που ήταν χώρος εστίασης. Υπόγειο περίπου 250 μέτρα με δυο δωμάτια ψυγεία , 3 τουαλέτες και 3 ντους και φυσικά αρκετούς χώρους αποθήκευσης. Σοφίτα προσπελάσιμη αλλά όχι και κατάλληλη για χρήση και όλα αυτά σε ένα οικόπεδο 380 στρεμάτων.

Τι είναι όλο το παραπάνω; Ένα πρώην στρατόπεδο υγειονομικού του γερμανικού στρατού, που καταργήθηκε και πουλήθηκε σε ιδιώτες που θέλουν να σηκώσουν ξενοδοχείο σε ένα τμήμα του μια και η περιοχή θεωρείται τουριστική με υπηρεσίες υγείας. Α, ξέχασα, το σπίτι είναι στα 30 μέτρα από μια λίμνη. Το συγκεκριμένο σπίτι είναι διατηρητέο από την δεκαετία του ’20 και ήταν η λέσχη αξιωματικών του στρατοπέδου.

Ο καιρός πέρασε και τον Δεκέμβριο έμαθα ότι οι ιδιοκτήτες συμφώνησαν στην πρόταση και ξεκίνησαν τον καθαρισμό του σπιτιού και μερικές επιδιορθώσεις. Ακόμα δεν το πίστευα. Ενδιάμεσα πήγα και βοήθησα τον πεθερό μου καθαρίζοντας δέντρα κλαδιά και ανοίγοντας τον ιδιωτικό δρόμο που οδηγεί στην δική μας πύλη. Ο δρόμος μας ονομάζεται Bachstelzenweg που σημαίνει σε απλά ελληνικά, ο δρόμος της Σουσουράδας🙂

Στις 12 Ιανουαρίου μπήκαμε μέσα και φάγαμε περίπου 2 μέρες να το συμμαζέψουμε, εννοώ να τακτοποιήσουμε τα πράγματά μας. Προφανώς και εξακολουθεί και περισσεύει χώρος. Παρ’ ότι πήραμε 3 δωμάτια και μια τουαλέτα πάλι έχουμε ελεύθερο χώρο

Η φωτογραφία είναι από το πρώτο βράδυ, ήδη έχουν αλλάξει πράγματα όπως ο καναπές.

Yπάρχουν αρκετές ενδιαφέρουσες γωνιές στο σπίτι η αγαπημένη μου είναι αυτή

IMG_3438ναι πρόκειται περί μπαρ. Αφού δεν έχω ψυχή δίπλα μου και αφού οι Γερμανοί την πέφτουν νωρίς για ύπνο, κάτι θ απρέπει να κάνω και εγώ. Θα γίνω αλκοολικός

Το post αυτό ξεκίνησε να γράφεται το Φεβρουάριο και όπως βλέπεται το τελειώνω Ιούλιο. Πολλά γίνανε ενδιάμεσα, όπως το ότι έμεινα άνεργος αλλά με ταμείο ανεργίας τον Μάρτιο, πήγα στην Βαρκελώνη τον Μάϊο, πέρασα της εξετάσεις μου στα γερμανικά και πήρα και το Β2, έκανα εκπαίδευση για ITIL v3 Foundation και πέρασα τις εξετάσεις με λεφτά που πλήρωσε ο γερμανικός ΟΑΕΔ και πέρασα και το τελευταίο μάθημα για το Master στο Ανοιχτό Πανεπιστήμιο. Σε ότι αφορά το σπίτι απλά θα συμπληρώσω μερικές φωτογραφίες και ένα video. Από τον Φεβρουάριο μέχρι σήμερα αυτό το σπίτι φιλοξένησε 3 πάρτι, ζωγράφους από την κεντρική και Ανατολική Ευρώπη αλλά και πολλούς φίλους.

Τον όλο χώρο τον μοιραζόμαστε με, στην αρχή 8 , τώρα 4 ελάφια (όχι δεν τα φάγαμε), μια οικογένεια φασιανών, ένα ζευγάρι γεράκια, τουλάχιστον 2 λαγούς, κάμποσους σκίουρους και 50 πρόβατα του πεθερού μου.

Τελικά έχω γίνει πραγματικός αριστοκράτης «έχω» ακίνητη περιουσία και είμαι άνεργος

deers

Τα ελάφια όταν ήταν ακόμα 8

gerd

Ο πεθερός με το παιχνίδι του, οι ανηψιές μου, η μαμά τους και η Ganja από πίσω

deer

Και ο άρχοντας του δάσους

skiwrl

‘Αμα πεινάς έρχεσαι κοντά

falcons

Το ζευγάρι πετάει πάνω από το σπίτι

haus_from_lake

Όπως φαίνεται το σπίτι από την λίμνη

Για τελευταίο άφησα ένα βίντεο. Με κάτι τέτοια δυσκολεύεσαι να πιστέψεις ότι πριν από λιγότερο από 2 χρόνια ήσουν χωρίς μέλλον, χωρίς ελπίδα.

Σχόλια

1. messed up - Ιουλίου 14, 2013

Λάικ βέρι ματς, ρε! Βέρι βέρι ματς!!

argos - Ιουλίου 14, 2013

Άντε έλα να τα δεις από κοντά

messed up - Ιουλίου 15, 2013

πρόσεχε τι εύχεσαιιιι!😀

2. lifeable - Ιουλίου 15, 2013

«Εάν το μόνο που έχεις είναι λεφτά, τότε είσαι πράγματι φτωχός» λέει η θυμοσοφία του λαού, εσύ μέχρι τώρα κατάφερες να αποκτήσεις όλα τα υπόλοιπα, άρα είσαι πλούσιος φίλε..!🙂

Argos - Ιουλίου 15, 2013

Ναι αδελφέ είμαι πλούσιος για όσο διαρκέσει🙂 Εύχομαι να σου έρθουν όλα βολικά

3. chtachiaou2013 - Ιουλίου 15, 2013

Άτιμο μνημόνιο, σε πέταξε στο γκρεμό….
Κι άλλους χλιδάνεργους ξέρω, αλλά εσύ ξεπερνάς όλα τα όρια,
Καλή εβδομάδα!

4. Katerina Ponti - Ιουλίου 15, 2013

Πολύ γουστάρω! Το μεγάλο σπίτι στο λιβάδι!😉

Argos - Ιουλίου 15, 2013

Στο μεγάλο λιβάδι😛

5. dimitris rousounelos - Ιουλίου 15, 2013

Θα μας τρελάνεις!

Argos - Ιουλίου 15, 2013

δεν το κάνω επίτηδες🙂

6. x-psilikatzoy - Ιουλίου 15, 2013

ΔΕΝ φαντάζεσαι πόσο πολύ χαίρομαι για σένα. Ξέρω πολύ καλά το συναίσθημα του «ξέφυγα» παρόλη την συνεχή θλίψη για τους ανθρώπους που δεν βλέπεις όσο συχνά θες. Αξίζει όμως. Αγκαλιά!

Argos - Ιουλίου 15, 2013

Αγκαλιά και φιλιά και στους 4 σας. και ας ξέρω μόνο τους 2🙂


Sorry comments are closed for this entry

Αρέσει σε %d bloggers: