jump to navigation

Οταν σημάνει η ώρα Φεβρουαρίου 12, 2012

Posted by argos in Χωρίς κατηγορία.
trackback

Έχω κλείσει ήδη 4 μήνες εκτός Ελλάδας, βαδίζω στον πέμπτο. Την απόφαση την πήρα, όπως ξέρουν οι περισσότεροι φίλοι μου, την μέρα που ο Γιωργάκης έβαλε στην κυβέρνηση τον Βενιζέλο. Μέχρι τότε έβλεπα την ανικανότητά τους, είχα ήδη δει την παραδοχή του Παπακωσταντίνου όπου έλεγε στον Παπαχελά ότι του ξεφύγανε 700εκ. γιατί δεν υπολόγισε τους άνεργους. Μέχρι τότε πίστευα ότι ήταν ανίκανοι. Με την είσοδο του Βενιζέλου αντιλήφθηκα ότι ήταν ηθελημένα ανίκανοι. Προκειμένου να περάσουνε μέτρα, για όποιους δικούς τους σκοπούς, που σίγουρα δεν είχαν σχέση με την σωτηρία της χώρας, ήταν διατεθιμένοι να παίξουν όποιο μικροπολιτικό παιχνιδάκι τους οδηγούσε στον στόχο τους. Εκείνη την μέρα γύρισα και είπα στην γυναίκα μου ότι πρέπει να φύγουμε. Ήμουν ήδη 4 μήνες άνεργος μετά από 21 χρόνια  συνεχούς εργασίας ως ελεύθερος επαγγελματίας ή ιδιωτικός υπάλληλος.

Η απόφαση δεν ήταν λανθασμένη. Η γυναίκα μου βρήκε δουλειά από την δεύτερη βδομάδα στην Γερμανία και εγώ, μετά από 4 μήνες είναι πολύ πιθανό να έχω δουλειά που θα περιλαμβάνει αρκετά ταξίδια προς την Ελλάδα. Δεν ήρθα να περάσω καλά, ήρθα να επιβιώσω. Να επιβιώσω σε μια χώρα χειρότερη από την Ελλάδα σε ότι αφορά τις ανθρώπινες σχέσεις αλλά πολύ καλύτερη σε ότι αφορά τις σχέσεις κράτους και πολιτών.

Όλους αυτούς τους μήνες παρακολουθώ από κοντά, μέσα από τις διαδικτυακές κοινότητες που συμμετέχω, μέσα από την οικογένειά μου,  τι συμβαίνει στην χώρα και πως το αντιμετωπίζει ο καθένας. Σήμερα έρχεται η πιο κρίσιμη ψηφοφορία, λένε. Η ψηφοφορία που θα καθορίζει το μέλλον της χώρας. Μαλακίες λένε. Το μέλλον της χώρας ήταν προκαθορισμένο από την πολιτική των τελευταίων, αν όχι 37 χρόνων, σίγουρα των τελευταίων 31.

Ανεπάγγελτοι άνθρωποι με μοναδικό προσόν την καταγωγή τους ήρθαν να μας κυβερνήσουν και εμείς τους ψηφίσαμε, τους τοποθετήσαμε στις υψηλότερες θέσεις όχι γιατί είχαν σχέδιο αλλά γιατί θα μας βολεύανε. Είμαστε υπεύθυνοι όλοι; Όχι αλλά οι υπεύθυνοι δεν βρίσκονται μόνο στο χώρο των κομμάτων εξουσίας αλλά και στο χώρο των υπολοίπων κομμάτων. Δεν αναφέρομαι μόνο στους πολιτικούς, αναφέρομαι και στους κατ’ επάγγελμα εργατοπατέρες ή κομματάρχες. Ξέρετε, σαν τον Γκρούεζα του Μαυρογιαλούρου. Άνθρωποι βολεμένοι που απλά φροντίζανε να διατηρούνε την θεσούλα τους εξυπηρετώντας.

Σήμερα αυτή η χώρα καλείται να αποφασίσει, μέσω των 300 που είναι μέρος του προβλήματος, την λύση του. Έχουν λοιπόν να επιλέξουν μεταξύ της αυτοκτονίας με πιστόλι και του θανάτου με το μαρτύριο της σταγόνας. Ότι και να ψηφίσουν θα είναι η χρεωκοπία, όπως και να το ονομάσουν. Εγώ δεν έχω καμία λύση αλλά από ότι βλέπω ούτε και αυτοί. Βλέπω τα παπαγαλάκια του ΠΑΣΟΚ να έχουν βγει παγανιά και να μας φλομώνουν με την μια μαλακία πίσω από την άλλη. Τις ίδιες μαλακίες που λέγανε 2 χρόνια τώρα. Τα ίδια παπαγαλάκια που βολευτήκανε είτε στην κυβέρνηση, είτε κάνανε μπίζνες με την κυβέρνηση, είτε στους Δήμους που ελέγχει το ΠΑΣΟΚ. Τα ίδια παπαγαλάκια που πριν ήταν ανεπάγγελτα. Ελάχιστα προσόντα αλλά το μεγαλύτερο η Παπανδρεϊκή ταυτότητα. Είναι οι ίδιοι που σήμερα βγαίνουν και φωνάζουν ότι το ναι είναι η σωτηρία μας, αποβλέπωντας βέβαια στην δική τους σωτηρία μια και θα συνεχίσουν να διατηρούν την θεσουλίτσα τους ή την μπίζνα με το κράτος όσο διατηρούνται οι ίδιοι άχρηστοι στην κυβέρνηση.

Τα παπαγαλάκια της ΝΔ δεν τα παρακολουθώ αλλά από σπόντα αντιλαμβάνομαι ότι η προσπάθειά τους είναι να πείσουν ότι ο Τόνι πάλεψε και μας έσωσε τον 13ο και 140 μισθό, αν και παρέδωσε αμαχητί τους άλλους 12. Περιμένει και αυτός την σειρά του να κυβερνήσει, μια και αυτό που θέλει να γράφει ο τάφος του είναι τεως πρωθυπουργός.

Η αριστερά; Η κοινοβουλευτική αριστερά φωνάζει, χωρίς όμως να προτείνει, επιτρέποντας στους άλλους 2 να κάνουν παιχνίδι. Είναι safe γι αυτούς, όχι όμως για όλους τους υπόλοιπους.

Ο κόσμος; Κάποιοι σήμερα θα διαδηλώνουν, οι υπόλοιποι θα περιμένουν τις αυριανές πρωϊνές εκπομπές να φωνάξουν οι πουλημένοι τηλεοπτικοί δημοσιογράφοι γι’ αυτούς, να τους αναλύσουν πως θα είναι η ζωή τους από δω και πέρα και ίσως να περιμένουν και τον Λαζόπουλο να πει τις εξυπνάδες του. Όσο όμως υπήρχε όλη αυτή η αναμπουμπούλα των 2 χρόνων υπήρχαν και δυνάμεις που στηνόντουσαν για τηγν επόμενη μέρα. Δεν μιλάω για τους γνωστούς επιχειρηματίες. Αυτοί δεν έχουν πρόβλημα. Μιλάω για τα γνωστά καθίκια που επιβιώνανε 37 χρόνια χάρη στην όποια κομματική ταυτότητα. Τώρα έχουμε επαναστάτες του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, σημερινούς ή χθεσινούς που θα διεκδικήσουν μερίδιο της νέας διακυβέρνησης. Άνθρωποι που διοριστήκανε στο δημόσιο ή στο ευρύτερο δημόσιο γιατί ήταν μέλη των κομμάτων εξουσίας. Θα προσεταιριστούν τον κάθε κακόμοιρο που θα ελπίζει στο ευρώ για να επιβιώσει. Οι μπίζνες θα συνεχίσουν να γίνονται με τον ίδιο τρόπο και με τους ίδιους ανθρώπους. Ξέρετε αυτούς που δεν μάθαμε ποτέ πόσα πήρανε από την Siemens και ποιοι ακριβώς ήτανε. Είμαστε η μόνη χώρα που μέσα από το παγκόσμιο σκάνδαλο της Siemens δεν είχε έστω και ένα στην φυλακή. Βλέπετε μερικά γουρούνια είναι πιο ίσα από άλλα.

Τι με νοιάζει που είμαι απ’ έξω; Ίσως με νοιάζει ακριβώς γιατί εξαναγκάστηκα να φύγω από μια χώρα που θα έπρεπε να είχαν πεταχτεί έξω καθίκια σαν αυτά που μας κυβερνήσανε και μας κυβερνάνε, σαν αυτά που ζούνε παρασιτικά στις παρυφές της κυβέρνησης και όντας βολεμένοι μας νουθετούνε και μας συμβουλεύουνε μέσω facebook και twitter.

Σήμερα ότι και να ακούσετε ότι και να φωνάξετε, θα βρεθούνε 151 που θα ψηφίσουνε ΝΑΙ. Αύριο θα πρέπει να ξεκινήσετε την προσπάθεια επιβίωσης. Η λύση βρίσκεται έξω από τα καθίκια που έχουν έτοιμες θεσουλίτσες. Η λύση βρίσκεται μέσα σας και δίπλα σας, στον συνάνθρωπό σας που υποφέρει μαζί σας και έχει τα ίδια προβλήματα. Αφήστε έξω τα καθίκια και παλέψτε παρέα για να επιβιώσετε. Κανένας από όσους περιέγραψα πιο πάνω δεν θέλει να σας βοηθήσει. Τον εαυτό τους θέλουν να βοηθήσουν. Δημιουργήστε μια άλλη κοινωνία, την δική σας, αφήνοντας έξω τους καργιόληδες που περιμένουν σαν κοράκια.

Σχόλια

1. ο δείμος του πολίτη - Φεβρουαρίου 12, 2012

Συμφωνώ απολύτως με το κείμενο. Δεν είναι ανίκανοι. Συνειδητή πολιτική επιλογή εκτελούν προκειμένου να διαλύσουν τη μεσαία τάξη και να μετατρέψουν την Ελλάδα σε μεσαιωνικό εργασιακό παράδεισο των βορειοευρωπαίκών επιχειρήσεων.

2. Fil - Φεβρουαρίου 16, 2012

Δείμε,

Μακάρι και οι ελληνικές επιχειρήσεις να προσέφεραν τις ίδιες συνθήκες εργασίας (από όποια άποψη και αν το δεις) με τις όποιες βορειοευρωπαϊκές έχουν ξεμείνει στη χώρα. Στις τελευταίες τουλάχιστον τηρείται ο νόμος για τα δικαιώματα του εργαζόμενου. Ο έλληνας εργοδότης σου βάζει το μαχαίρι στο λαιμό και άμα θες σου λέει.
Γι’αυτό και από την όποια εμπειρία μου στον ιδιωτικό τομέα λέω μακριά από έλληνα εργοδότη, χωρίς φυσικά αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχουν εξαιρέσεις. Ούτε εμένα μου αρέσει αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα.


Sorry comments are closed for this entry

Αρέσει σε %d bloggers: