jump to navigation

Ταξιδιάρα ψυχή Σεπτεμβρίου 26, 2011

Posted by argos in emigration, Άτιμη Κοινωνία, Life, personal.
Tags: , , , , , , ,
trackback

Μπορεί να μην φύγαμε, τα χαράματα της 23ης Σεπτεμβρίου, με το Magic Bus, που by the way, που θα έλεγε και ο Κουλούρης, το πρόλαβα με φίλο μου που σπούδαζε στην Ιταλία, αλλά και το δικό μας μέσο μεταφοράς δεν ήταν και το πιο μικρό.

Έναρξη ταξιδιού, αντί 6 το πρωί, τελικά 7 της Παρασκευής. Η πορεία στην Ελλάδα ήρεμη ήσυχη και χωρίς προβλήματα.

Η είσοδος στην Βουλγαρία έγινε νορμάλ. Οι άνθρωποι ζητήσανε να ανοίξουμε την «μπαγκαζιέρα» τα είδανε πολλά μας ευχηθήκανε καλό ταξίδι και κινηθήκαμε σε ένα όμορφο τοπίο με χωριουδάκι κλασικά και με κατεύθυνση προς Σόφια

Στην αρχή της πορείας μας. οι Βούλγαροι διαφημιστές είπανε να μας στείλουν ένα σημάδι

Στην περιοχή τςη Σόφιας, μπορέσαμε να δούμε, πολυκατοικίες σοβιετικού τύπου

οχήματα γνωστά στην Ελλάδα

και ακόμα και πινακίδα Jumbo (μην την ψάχνετε, άργησα)

Ο δρόμος δύσκολος αλλά οι 2 γερμανοί στο αυτοκίνητο αμείλικτοι. Στάση μόνο για κατούρημα. Φαί ύπνος εναλλάξ.

Επιτέλους στα σύνορα με την Σερβία. Η διαδικασία απλή, 5 μαλακίες με τους τύπους στην Βουλγαρία και άλλες 5 με τους Σέρβους από την άλλη μεριά.

Το σκηνικό πιο όμορφο από την Βουλγαρία, με απότομα βράχια και χωριά επίσης με το γνωστό μοτίβο.

Κάποια στιγμή πλησιάσαμε το Βελιγράδι. Παντού έργα. Βλέπεις πρώτα βομβαρδίζεις και μετά χτίζεις.

Από βελιγράδι και πάνω Ευρώπη αδελφέ. Πορεία προς Νόβισαντ και από εκεί στα σύνορα με την Ουγγαρία. Πίτα τα χωράφια με ξεραμένα καλαμπόκια. Γιατί; Εχει πλάκα να τα θάβουν με επιδότηση σε χωματερές. Κάποια στιγμή σταματήσαμε σε μια στάση και ήπιαμε άθλιο καπουτσίνο μηχανής (Viva η αλυσίδα για να ξέρετε)

Σύνορα με Ουγγαρία και έχει βραδιάσει. Τα αδέλφια μας οι Σέρβοι κάνουν φύλλο και φτερό κάθε αυτοκίνητο. Λέω στην γυναίκα μου, «μην ανυσηχείς, είναι αδέλφια».

παίρνει τα διαβατήρια ο άρχοντας και αμέσως ρωτάει «Γκρετσκα;» Λέω «εγώ είμαι», μας παίρνουν παράμερα και μας βάζουν να αδειάσουμε τα πράγματά μας κάτω. Τα 3/4 τα ξεφορτώσαμε. Επί μισή ώρα πήγαιναν και έρχονταν οι μαλάκες και παίζανε θέατρο μπροστά μας. Χαιρετιόντουσαν στρατιωτικά και δεν μπορούσαν να κρύψουν τα γέλια. Για μαλάκες ψάχνανε. Τους γράψαμε στα @@ μας. Μας κρατήσανε ακόμα μισή ώρα για να ελέγξουν από που κλάνει το μπαρμπούνι και μας αφήσανε.

Όχι λοιπόν φιλαράκια, δεν είναι αδέλφια μας οι Σέρβοι. Μαλάκες κατσαπλιάδες είναι και δεν χρειαζόταν να γίνει αυτό για να το ξέρω, απλά ενημερώνω τους υπόλοιπους που νομίζουν ότι η Ορθοδοξία ενώνει. Ρε μόνο το πορτοφόλι ενώνει.

Στην πλευρά της Ουγγαρίας η υπάλληλος λιποθύμησε όταν είδε τι πρέπει να ελέγξει και μας είπε αν έχουμε αλκοόλ και τσιγάρα. Είπαμε όχι, δεν ήξερε τι να πει οπότε και μας άφησε.

Φύγαμε για Βουδαπέστη και κάπου στον δρόμο ήρθε επιφοίτηση στον πεθερό μου. Γάμησε μου λέει δεν έχω διάθεση να με ελέγξουν στην Σλοβακία και στην Τσεχία, πάμε από Αυστρία. Ότι πιο έξυπνο σκέφτηκε ο πεθερός.

περάσαμε τα σύνορα Ουγγαρίας Αυστρίας χωρίς να υπάρχει κανείς από καμία από τις 2 μεριές των συνόρων, σαν να αλλάζεις νομό. Το ίδιο φυσικά έγινε και με την Αυστρία Γερμανία. Οδήγησα κάμποσα χιλιόμετρα και μετά την έπεσα για ύπνο. Κατά τις 2 ξύπνησα μια και ο πεθερός μου βγήκε από τον δρόμο, βρήκε ένα χωράφι και την πέσαμε για άλλες 4 ώρες. Στις 6 ξεκινήσαμε πάλι για Γερμανία, σταματήσαμε πάλι σε μια Viva δεν ήπιαμε καφέ αλλά πήραμε κάτι να φάμε και πλυθήκαμε και ξανά στον δρόμο και την ομίχλη.

Τα σύνορα, όπως έγραψα και πριν, τυα περάσαμε χωρίς να υπάρχουν και σταματήσαμε για κατούρημα σε στάση στον δρόμο. Η πινακίδα μας υποδέχονταν και μας ενημέρωνε ότι στην επόμενη έξοδο θα βρούμε το καλύτερο θέρετρο για οικογένειες

οι τουρίστες από Ασυτρία σταματούσαν για κατούρημα και τσιγάρο και να πετάξουν τα μπουκάλια της μπύρας που κατανάλωναν μέσα στο λεωφορείο ντυμένοι με lederhosen & Dirndl. Η ώρα ήταν 10 το πρωί.

Ενώ η γυναίκα μου, ντυμένοι ζεστά αλλά μάλλονόχι κομψά, έβγαινε κατενθουσιασμένη από τις τουα λέττες.

Η υπόλοιπη πορεία στην Βαυαρία ήταν ίδια. Εναλλαγές από τοπία με ναούς τύπου Βαλχάλα

και πατροπαράδοτες βιομηχανίες

Ενδιάμεσα είχαμε και ατυχήματα (άλλων) να βλέπουμε στην Autobahn

Περάσμε από Θουριγγία όπου το χτυπήσαμε το πατροπαράδοτο λουκάνικο, περάσαμε έξω από Μαγδεμβούργο και τσουπ στον πολιτισμό. Κάποια στιγμή μπήκαμε και στο ομόσπονδο κρατίδιο όπου ανήκει η καινούργια μου πόλη, στην Κάτω Σαξωνία (Niedersachsen) και τοπικός ραδιοσταθμός που με κατάλαβε, είπε να με υποδεχτεί με το παρακάτω τραγούδι

τελικά κατά τις 8 το βράδυ φτάσαμε στο σπίτι της αδελφής της γυναίκας μου όπου ξανακάναμε την επιχείρηση «τελωνείο Σερβία» κατά το ήμισυ, ξεφόρτωμα δηλαδή.

Πτώμα και αφού κάναμε ένα μπανάκι και τισμπήσαμε κάτι. την πέσαμε.

Τα της Κυριακής αύριο, μαζί με τα της πρώτης μου επαφής με τον Γερμανικό ΟΑΕΔ (α, ρε γλέντια)

Advertisements

Σχόλια

1. arlav - Σεπτεμβρίου 26, 2011

Πρόλαβες και ΟΑΕΔ ρε μπαγάσα; αυτά είναι. 🙂 Άντε, μόλις εγκατασταθείτε έρχομαι για μπυρόνι. Σαγκάη Κάτω Σαξονία 5 λεπτά δρόμος είναι με το αεροπλάνο.

argos - Σεπτεμβρίου 26, 2011

όλα τα προλαβαίνει ο Γρεβενιώτης

2. christideli - Σεπτεμβρίου 26, 2011

εμάς πάντως οι Σέρβοι δε μας έκαναν τίποτα… Γκρέκο; Γκρέκο, και περάσαμε…αν μας έβαζαν να τα αδειάσουμε ακόμα εκεί θα είμασταν… 😛 Μπορεί να νόμιζαν οτι σε απήγαγαν οι γερμανοί… 😀

argos - Σεπτεμβρίου 26, 2011

είδαν εσένα και δεν θέλαν λεφτά. Είδαν μετά τους άλλους δυο και δεν θέλαν τίποτα…

christideli - Σεπτεμβρίου 30, 2011

χαχαχαχα….μάλλον κάτι τέτοιο… 😛 από σας θέλαν να βγάλουν το λάδι όμως…κακός συνδοιασμός ταξιδιωτών… 😛

3. Christina T - Σεπτεμβρίου 26, 2011

Αντε, και στα δικά μου!!! Όταν θα έρθει η ώρα, θα σου πω να μου στείλεις τον πεθερό που έχει όχημα και ξέρει και τους δρόμους!

argos - Σεπτεμβρίου 26, 2011

εσένα μόνο με liar Jet

Christina T - Σεπτεμβρίου 26, 2011

Ε, φταίω εγώ τώρα;;;; Δεν είναι liar, (λάιαρ) χρυσό μου. Είναι lear. Learjet.

4. magica - Σεπτεμβρίου 26, 2011

και απαντήθηκε και η ερώτηση που εκανα στην Αστέρη χθες «καλά με 3 ατομα στο αυτοκίνητο πόσα πραγματα δηλαδη μπορεί να χωρέσουν μέσα;» :PPPPPppp

argos - Σεπτεμβρίου 26, 2011

δεν ήξερε, ε;

5. missteaque1 - Σεπτεμβρίου 26, 2011

Όταν δέχεστε αιτήσεις για υιοθεσία, ενημερώστε 😉
In bocca al lupo, που λέμε στην πατρίδα μου!

argos - Σεπτεμβρίου 26, 2011

πόσα δίνεις; :Ρ

Christina T - Σεπτεμβρίου 26, 2011

Εγώ θα τα κανονίσω όλα miss. Μη σε νοιάζει, μαζί θα τα φάμε! (τα bretzel).

missT - Σεπτεμβρίου 26, 2011

Ου, ρε, πόσα δίνεις!
Μα πόσο Έλληνας….

………
………………

Πόσα θέλεις;;;

………..
…….
Τίποτα ρε! Θα τα κανονίσει η Χριστίνα όλα!
πφ!

………………..
…….
(πόσα θέλεις;;;)

6. argos - Σεπτεμβρίου 26, 2011

Είδες που κάτι ήξερα ότι δεν κάνεις για αυτοκίνητο, Αντουανέττα μου; :Ρ

7. contrabbando - Σεπτεμβρίου 26, 2011

«Ψυχή βαθιά», φίλε 🙂

8. Grigoris - Σεπτεμβρίου 26, 2011

Φίλε ετοίμασε το χωρο εκεί να ανοίξουμε το μαγαζί και ερχόμαστε όλοι μαζί… – take care και μην μας ξεχνάς (για το τελεταίο δε ανησυχώ)

9. Asteris Masouras (@asteris) - Σεπτεμβρίου 27, 2011

Φυσικά ήξερα, Γότθε (πλέον και κανονικά), απλά δεν άκουγε όταν της εξηγούσα. Απολαυστική η αφήγηση, και χρήσιμη για τους υπόλοιπους που’χουμε μείνει εδώ

10. exiled - Σεπτεμβρίου 27, 2011

Καλώς τον (κι επίσημα)! Όποτε σε φέρει ο δρόμος από δω, ξέρεις που θα μας βρεις. 😉

argos - Σεπτεμβρίου 28, 2011

ξέρω, αφού βολευτώ φίλε πρώτα btw ωραία φωτογραφία στον ΓΑπ…

11. magica - Σεπτεμβρίου 28, 2011

βρε ήξερε και μου ειπε, αλλα δε μπορεσα να φασταστω το μεγεθος τους οχηματος και του τρέιλερ :PPPPPP


Sorry comments are closed for this entry

Αρέσει σε %d bloggers: