jump to navigation

Το πανεπιστήμιο στην εξουσία Νοέμβριος 6, 2009

Posted by argos in Politics.
trackback

Στηρίζοντας τα λόγια του, ο ΓΑΠ, πράγματι προσπαθεί να επανδρώσει τις θέσεις των ΓΓ των υπουργείων μέσα από Άριστους και όχι τους Αρεστούς.

Δεν ξέρω κατά πόσο αυτοί είναι πιο άριστοι από όσους κάνανε τα βιογραφικά τους αλλά σε κάθε περίπτωση δεν αμφισβητώ την αξία τους. Τουλάχιστον όχι πριν δοκιμαστούν.

Αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι ότι από του 9 που έχουν ανακοινωθεί μέχρι τώρα οι 5 είναι καθηγητές πανεπιστημίου εν ενεργεία. Από την στιγμή που οι θέσεις δεν είναι πολιτικές κομματικές, δεν θα ήταν πιο τίμιο οι όποιοι καθηγητές πανεπιστημίων παίρνουν την θέση τους, να αφήνουν αυτή του πανεπιστημίου; Εννοώ ότι πιό είναι το δικό τους διακύβευμα; Αν αποτύχουν θα γυρίσουν στην σιγουριά της θεσούλας τους. Πόσοι από τους συγκεκριμένους θα κάνανε αίτηση αν χάνανε την σιγουριά της επιστροφής τους στην παλιά τους δουλειά όπως κάθε ένας που δουλεύει στον ιδιωτικό τομέα.

Ξαναλέω. Το κείμενο δεν ασχολείται με την ικανότητά τους και τα προσόντα τους και προφανώς δεν εκφράζει το παράπονο  του κ. Παπαϊωάννου «Τους ψήφους που μάζεψα με τα λεφτά μου μέτρησαν για το ΠΑΣΟΚ στην επικράτεια. Γιατί το έκανα;»

Υ.Γ. Ίσως αν ο κ. Παπαϊωάννου ήξερε ότι είναι «ή ψήφος» και όχι «ο ψήφος«, ίσως και να είχε θέση ΓΓ.

Advertisements

Σχόλια

1. vrypan - Νοέμβριος 6, 2009

1) Τί εννοείς «δεν είναι πολιτικές» οι θέσεις;
2) Το διακύβευμα για τον καθένα που αναλαμβάνει μία τέτοια θέση είναι αν στο τέλος της θητείας του θα τον θεωρούν αποτυχημένο ή πετυχημένο, κατά την ταπεινή μου άποψη.

Αν διακρίνεις κάποιο ασυμβίβαστο, τότε το καταλαβαίνω.

argos - Νοέμβριος 6, 2009

1) έχεις δίκιο το διόρθωσα. Κομματικές
2)για όλους ισχύει αλλά για πες μου πως λειτουργεί στο δικό σου CV η αποτυχημένη θητεία σαν ΓΓ και πως στον ΜΟΝΙΜΟ καθηγητή πανεπιστημίου;
Εσύ όταν ψάχνεις για θέση στον ιδιωτικό τομέα θα το κουβαλάς ενώ ο αντίστοιχος καθηγητής θα παραμένει καθηγητής χωρίς ν αμετρά πουθενά η αποτυχημένη του (πιθανόν) προσπάθεια.
Αν δεν διακρίνεις την διαφορά τότε κάτι βλέπω λάθος

2. vrypan - Νοέμβριος 6, 2009

Η δική μου οπτική είναι: *ΑΝ* έχουν γίνει καλές επιλογές προσώπων, θα ήθελα να τους διευκολύνω όσο γίνεται περισσότερο να κάνουν το καλύτερό τους. Το να τους υποχρεώσεις να χάσουν την θέση τους στο Πανεπιστήμιο, μάλλον τους δημιουργεί ένα επιπλέον πρόβλημα και δεν βλέπω πως τους βοηθάει.

Έχω την εντύπωση ότι η ανάληψη μίας πολιτικής θέσης από έναν πανεπιστημιακό, μόνο για λόγους υστεροφημίας έχει νόημα. Δεν νομίζω ότι βοηθάει στο ελάχιστο την ακαδημαϊκή τους καριέρα, ούτε ότι έχουν μεγαλύτερο εισόδημα. Πρόσθεσε και ότι αναλαμβάνουν μία θέση που κάθε στιγμή μπορεί να τους ζητηθεί η παραίτησή τους (μερικές φορές για λόγους που δεν σχετίζονται με την αποδοτικότητα στην δουλειά τους).

Δεν λέω να προστατεύουμε τους ακαδημαϊκούς πάση θυσία (η γνώμη μου για το ακαδημαϊκό κατεστημένο δεν είναι και η καλύτερη). Απλά δεν βλέπω τον λόγο να τους προσθέσουμε ένα επιπλέον πρόβλημα, αν δεν υπάρχει κάποιος λόγος, λες και τους έχουμε άχτι.

argos - Νοέμβριος 6, 2009

Είπαμε, δεν κρίνω την ικανότητα και την επάρκεια κανενός, δεν είμαι σε θέση τώρα. Άλλο συζητάμε
Για ξαναπες το ίδιο για οσους προέρχονται από τον ιδιωτικό τομέα και δες την διαφορά.

3. λ:ηρ - Νοέμβριος 7, 2009

Νομίζω πως από τη στιγμή που δεν εισπράττουν δύο μισθούς δεν τίθεται πρόβλημα. Το διακύβευμα είναι η φήμη τους και το καλό τους όνομα. Αν είσαι καθηγητής πληροφορικής και τα κάνεις θάλασσα στον ψηφιακό σχεδιασμό, έχεις χάσει την επαγγελματική αξιοπιστία σου.

Αλλά επειδή οι πολιτικές θέσεις έχουν έναν χρόνο ζωής που το πολύ πολύ να πλησιάζει τα 4 χρόνια, προκειμένου να εξασφαλιστεί το ενδιαφέρον των καλύτερων υποψήφιων, είναι λογικό να τους επιτρέπεται να επιστρέψουν στις σταδιοδρομίες τους. Η θέση του ΓΓ δεν είναι σταδιοδρομία — είναι διοικητικό αξίωμα περιορισμένου χρόνου.

Η πρακτική, σχεδόν στις περισσότερες δυτικές δημοκρατίες, είναι να δίνεται μια άδεια αορίστου χρόνου άνευ αποδοχών και ο αξιωματούχος να επιστρέφει στη σταδιοδρομική του θέση κάποια στιγμή.

Argos - Νοέμβριος 7, 2009

Λεωνίδα, άλλο θέλω να καταδείξω και μάλλον δεν γίνομαι αντιληπτός.
Αν εγώ ο ιδιωτικός υπάλληλος με το Δοκτορά μου και την επαγγελματική μου εμπειρία, ήθελα να θέσω υποψηφιότητα για ΓΓ, δεν θα μπορούσα, γιατί δεν κατοχυρώνω την θέση εργασίας που έχω τώρα, εν αντιθέσει με κάθε δημόσιο υπάλληλο, σε όποια βαθμίδα και αν βρίσκεται. Το βρίσκεις δίκαιο αυτό;

4. λ:ηρ - Νοέμβριος 7, 2009

(ενα σχόλια για να λαμβάνω απαντήσεις με ηλμην)

5. vrypan - Νοέμβριος 7, 2009

@Argos:

Εγώ θέλω στους ΓΓ να περιλαμβάνονται και άνθρωποι που μέσα από το ερευνητικό και ακαδημαϊκό τους έργο έχουν ξεχωρήσει. Για αυτό, συμφωνώ να μπορούν να διατηρήσουν την θέση τους οι καθηγητές παίρνοντας άδεια αορίστου χρόνου.

Η «αδικία» που περιγράφεις (ακόμη δεν έχω καταλάβει ποιος την εκφράζει, εννοώ κάποιος ΓΓ που προέρχεται από τον ιδιωτικό τομέα; κάποιος που δεν ενδιαφέρθηκε γιατι θα έχανε την δουλειά του;) λειτουργεί και αντίστροφα. Ένας περιζήτητος επιστήμονας και μάνατζερ (αυτούς δεν θέλουμε;) μπορεί πολύ εύκολα να επιστρέψει στην δουλειά του (στην ίδια ή άλλη εταιρεία) μετά την θητεία του, την επόμενη μέρα ίσως, ενώ ένας καθηγητής πανεπιστημίου όχι.

Τέλος πάντων, δεν θεωρώ ότι η επιλογή των ΓΓ πρέπει να γίνεται με κριτήρια κοινωνικής δικαιοσύνης. Στόχος μας δεν πρέπει να είναι να είναι όλοι οι ενδιαφερόμενοι ευχαριστημένοι, αλλά να έχει την δυνατότητα το κράτος να επιλέξει τους καλύτερους για να του κάνουν την δουλειά του. Το μόνο που θα με ενδιέφερε εμένα δεν είναι αν η κατάσταση κάνει πιο εύκολο στους Πανεπιστημιακούς ή τους ελεύθερους επαγγελματίες ή όσους έχουν μεγάλη ακίνητη περιουσία ή στους Αθηναίους να ενδιαφερθούν για τις θέσεις αυτές, αλλά αν κάποιοι αποκλείονται.

Θα θεωρούσα πιο λογικό να ζητάς να παρέχει το κράτος σπίτι και επιπλέον χρήματα αν ο ΓΓ είναι κάτοικος άλλης πόλης, από κει που θα πρέπει να εργαστεί, παρά να χάνουν οι καθηγητές την έδρα τους. Και αυτό, όχι για να δώσω μία αίσθηση δικαιοσύνης, αλλά για να βεβαιωθώ ότι «χάνω» ως κράτος ικανούς ανθρώπους μόνο και μόνο διότι κατοικούν σε άλλη πόλη.

Argos - Νοέμβριος 7, 2009

Το όλο post είναι απλά μια συζήτηση σε μια σκέψη που είχα. Μιλάω για μια γενικότερη «αδικία» και όχι μόνο σ’ αυτή την περίπτωση.
Λέω λοιπόν ότι ο μη πανεπιστημιακός/δημόσιος υπάλληλος έχει να χάσει περισσότερα από τον πανεπιστημιακό/δημόσιο υπάλληλο, σε περίπτωση που αποτύχει στο έργο του.
Ψάχνοντας να βρει, μετά την θητεία του, δουλειά στο βιογραφικό του θα έχει προστεθεί και μια αποτυχημένη θητεία σαν ΓΓ. Ο πανεπιστημιακός/δημόσιος υπάλληλος δεν χρειάζεται να ψάξει για δουλειά. Δεν θα «τιμωρηθεί» ποτέ για την αποτυχία του. Αυτό, λέω εγώ, ότι αποθαρρύνει μεγάλη μέρος ανθρώπων που ίσως να είχανε να προσφέρουνε κάτι παραπάνω από κάποιον που, ίσως, να έχει σαν μοναδική εμπειρία το «προστατευμένο» περιβάλλον ενός πανεπιστημίου.
Ξαναλέω ότι είναι απλά μια σκέψη που κάνω και την οποία συζητάω μαζί σας. Δεν ζητώ, αν θέλεις, να τιμωρούνται οι πανεπιστημιακοί, ζητώ όμως «ίσονομία» ή αν θέλεις ίσες ευκαιρίες.

vrypan - Νοέμβριος 7, 2009

Άρα, πρέπει να δούμε πώς δεν θα αποθαρρύνονται κάποιοι, όχι να δημιουργήσουμε τα ίδια προβλήματα σε όλους 🙂

Επαναλαμβάνω όμως, ότι αυτό στην συγκεκριμένη περίπτωση, δεν πρέπει να γίνει μέσα από το πρίσμα της απόδοσης κοινωνικής δικαιοσύνης, αλλά μέσα από το συμφέρον (αποτελεσματικότητα, κόστος, κ.λ.) του δημοσίου.

Το να μην χάνουν οι πανεπιστημιακοί την έδρα τους, βοηθάει το δημόσιο να έχει πρόσβαση σε μία δεξαμενή (κατά κανόνα) ικανών επιστημόνων και δεν κοστίζει. Αδικεί όλους εμάς που δεν είμαστε σε αυτή την κατηγορία; Ναι. Το αντίθετο θα βοηθούσε όλους εμάς να επιδιώξουμε μία θέση ΓΓ; Όχι. Άρα το θεωρώ καλή πρακτική. Υπάρχει κάποιο μέτρο που θα βοηθούσε και όλους τους υπόλοιπους, με τις ίδιες ικανότητες και γνώσεις, να συμμετέχουν; Αν ναι, θα το επικροτούσα.

6. vrypan - Νοέμβριος 7, 2009

Μια και κάνουμε εδώ αυτή την ενδιαφέρουσα συζήτηση, θα ήθελα να δώσω και μία άλλη διάσταση στο θέμα επιλογής ικανών και άξιων υψηλόβαθμων στελεχών (και όχι μόνο) για την δημόσια διοίκηση.

Υπάρχουν πάρα πολλά κριτήρια για να επιλέξεις ένα άξιο στέλεχος για μία διοικητική και πολιτική θέση. Κατά την γνώμη μου, το λιγότερο σημαντικό είναι οι σπουδές και τα πτυχία του: δεν ψάχνεις ούτε για κάποιον που θα κάνει επιστημονική έρευνα, ούτε άτομα που αυτή θα είναι η πρώτη τους δουλειά, ώστε να έχεις τις σπουδές για βασικό κριτήριο.

Δυστυχώς, η γενικευμένη απαξίωση, η έλλειψη εμπιστοσύνης, η καχυποψία, το γεγονός ότι δεν υπάρχουν μετρήσιμα αποτελέσματα στο Δημόσιο και χίλια δύο άλλα, οδηγούν σε επιλογές που να μπορούν να δικαιολογηθούν και με τυπικά κριτήρια: εκεί οι πανεπιστημιακοί έχουν ένα σημαντικό προβάδισμα.

Νομίζω ότι θα χρειαστεί τουλάχιστον μία θητεία ΓΓ στην οποία να ελέγχονται, να χαρακτηρίζονται πετυχημένοι ή αποτυχημένοι, να πάνε ίσως κάποιοι σπίτι τους (ή στο πανεπιστήμιό τους 🙂 ) νωρίτερα, διότι απέτυχαν, ώστε να μπορούμε ως κοινωνία να συζητήσουμε για το θέμα χωρίς παρωπίδες. Η μέχρι χθες συχνή πρακτική της κλειστής διαδικασίας, της έλλειψης κριτικής και του βολέματος των κομματικών φίλων στις θέσεις αυτές (από όλες τις κυβερνήσεις) δεν βοηθάει να δούμε το θέμα χωρίς προκαταλήψεις.

Νομίζω ότι σε αυτή την κατεύθυνση ο Παπανδρέου έχει κάνει ένα σημαντικό βήμα. Μένει να γίνουν καθ τα υπόλοιπα.

Argos - Νοέμβριος 7, 2009

Είδες πως βοηθάει ο διάλογος; 🙂
Όντως ο προβληματισμός μου ήταν προς αυτή την κατεύθυνση, αλλά ξέρεις ότι έχω μια τάση να ξεκινάω αρνητικά 🙂
Πράγματι η λογική πρέπει να κινείται προς την κατεύθυνση του πως αναγκάζουμε/επιτρέπουμε/παροτρύνουμε τον πολίτη να ασχοληθεί με αυτά που ήταν κλειστά και αποκλειστικά για όσους ήταν μέσα στον κομματικό μηχανισμό και μόνο ή σαν ανταμοιβή για τους αποτυχόντες υποψήφιους.
Δεν μπορεί να τοποθετούνται άνθρωποι σε θέσεις κλειδιά με μόναδικό κριτήριο την κομματική τους ταυτότητα.
Ναι, για μένα η κίνηση του ΓΑΠ σ’ αυτό το κομμάτι ήταν μια από τις καλύτερες που έχω δει και ναι γουστάρω που κάποιοι έχουν πρόβλημα. Δεν με νοιάζει καν αν κάποιοι είναι πολύ ή λίγο ΠΑΣΟΚ. Με ενδιαφέρει να είναι υπόλογοι

7. Τι έμαθα το 2009 « We are not alone - Δεκέμβριος 31, 2009

[…] μου μήνας εδώ και χρόνια. Το ΠΑΣΟΚ επιβεβαίωσε τους φόβους μου ενώ η Ζάμπια φάνηκε σαν διέξοδος από την […]


Sorry comments are closed for this entry

Αρέσει σε %d bloggers: