jump to navigation

Για όλα Δεκέμβριος 29, 2008

Posted by argos in Άτιμη Κοινωνία, Politics.
trackback

Θέλω να γράψω για την Κωσταντίνα, αλλά δεν μου βγαίνει. Δεν μου βγαίνει όχι γιατί μου είναι αδιάφορη η περίπτωση αλλά γιατί δεν έχω τι να πω. Τι μπορείς να πεις άλλωστε για μεθόδους που χρησιμοποιούσαν οι απατημένοι σύντροφοι 40 φεύγα χρόνια πριν, ο ένας στον άλλο; Μένω άφωνος γιατί δεν μπορώ να το καταλάβω. Το ίδιο άφωνοι μένουν και οι σύντροφοι του εργοδότη της Κούνεβα, που φωτογραφίζεται από πολλούς σαν ηθικός αυτουργός. Αυτοί μένουν άφωνοι για άλλο λόγο.

Θέλω να γράψω για την σφαγή σε μια λωρίδα γης και πάλι δεν μου βγαίνει. Έχω αναισθητοποιηθεί μετά από τόσα χρόνια και τόσα επεισόδια. Όπως έχουμε αναισθητοποιηθεί οι περισσότεροι από μας. Εδώ δεν είναι θέμα ποιός έχει το δίκιο. Το άδικο είναι πάντα με τον πόλεμο.

Θέλω να γράψω για τις ορδές των συμπατριωτών μου που πήγαν για ψώνια την Κυριακή, στην Αθήνα, λες και περιμένανε αυτή την μοναδική Κυριακή του χρόνου. Δεν μου βγαίνει τίποτα. Δεν μου βγαίνει γιατί δεν έχει νόημα να μου βγει. Να πω τι; Ότι στην ίδια πόλη τους κάποιοι καίνε με οξύ τους εργαζόμενους που δεν τους κάνουν; Ότι κάποιοι στον ίδιο πλανήτη σκοτώνουν συνανθρώπους τους γιατί μπορούν;

Δεν έχει σημασία τι θα μπορούσα να πω εγώ αλλά τι θα μπορούσαν να σκεφτούν αυτοί. Αν μπορούν.

Advertisements

Σχόλια

1. zlatischris - Δεκέμβριος 30, 2008

Τι να πεις,, τα λέμε όλοι μας τόσο καιρό αλλά το θέμα είναι να καθίσουμε να σκεφτούμε πρώτα με τον εαυτό μας και να προσπαθήσουμε να αναλογιστούμε τι θα μπορούσαμε να κάνουμε ΕΜΕΙΣ για να γίνει ο κόσμος μας καλύτερος, ξεκινώντας από το διπλανό μας και τη γειτονιά μας… αλλά όταν βλέπω μιλιούνια αχόρταγων καταναλωτών να κατεβαίνουν στην αγορά με τόση μανία καταλαβαίνω πως μάλλον η αυτοκριτική και η νέα αρχή που χρειαζόμαστε όλοι μας πάει περίπατο…

2. sikam - Ιανουαρίου 10, 2009

Aπατημένε συντροφε ποτέ δεν υπήρχε ταξική πάλη.
Ειναι ολα μια ιστορία ερωτα και αναρχίας.Ψυχολογικά προβλήματα εχουν οσοι θέλουν να ζήσουν σε ενα καλύτερο κόσμο και γι αυτο τους σκοτώνουν.Ειναι η αποφυγή του ενστικτου του θανάτου που κάνει τους εξουσιαστες να υποτιμούν τον ανθρωπο και την φύση και να μαζευουν υλικά αγαθά.Ειναι η προωρη εκσπερμάτιση που κάνει τους ΜΑΤαδες να χρησιμοποιούν τα χημικά σαν προεκταση του φαλλού τους.Ολα ψυχολογία ειναι.Και το εγώ ενας πελώριος καθρεφτης βλακείας που επιμένει να αυνανίζεται στο σκοτάδι κυτώντας το ιδιο το κορμί του.
Λοιπόν οι συνδικαλιστές και οι συνδικαλίστριες μπορεί και να ερωτεύονται με πάθος τους λάθους ανθρώπους.
Ομως αυτο ειναι αδιάφορο οταν μιλάμε για απλήρωτη εργασία, κλεμένα ενσημα,αδειες εργασίας,τραμπούκους της εργοδοσίας,
Ενδιαφέρει μόνο οταν γίνεται προσπάθεια να μετατεθεί η συζήτηση απο το συλλογικό (που μας ενδιαφέρει ολους ) στο προσωπικό (που ειναι θέμα αρωστημένου κουτσομπολιού )
Μήπως τελικά καποιος μπέρδεψε τις σκούπες της καθαρίστριας με τις πόυτσες της βλακείας;


Sorry comments are closed for this entry

Αρέσει σε %d bloggers: