jump to navigation

Δημοσιογραφία και πολίτες Ι Οκτώβριος 11, 2008

Posted by argos in Blogs.
trackback

Όταν τον Ιανουάριο του 2005 ξεκινούσα το thess είχα σκοπό, αφού πείσω καμιά 10άρια φίλους και συνεργάτες, να στήσουμε ένα site για την Θεσσαλονίκη που θα είναι όπως πρέπει, με τις πληροφορίες που χρειάζεται ένας επισκέπτες και με ιστορικά στοιχεία της προκοπής, όχι το σούργελο του Δήμου Θεσσαλονίκης. Στην πορεία τα σχέδια ανατράπηκαν μια και οι συμμετοχικές διαργασίες  δεν ευδοκιμούν στην Ελλάδα. Έτσι λοιπόν αποφάσισα να ξεκινήσω να γράφω ότι μου κατέβαινε στο κεφάλι.

Γράφοντας λοιπόν ξαναβρήκα τον Όνειρο, ανακάλυψα τον Τάλο, τον ΆΝεμο, τον Νάσο, τον Θόδωρο, τον Αρκούδο, τον Old Boy, την Κουρούνα και αργότερα τον Dark, Zpi, exiled, Ttalou, Marion Barfs, τον Πάνο, τα παιδιά του Agit Prop, τον Abrvanel με τα ειδικά του θέματα, αλλά και πολλούς άλλους, κυρίως Θεσσαλονικείς. Το thess πολύ γρήγορα έγινε blog και εκεί σταμάτησε, δεν μετεξελίχθηκε σ’ αυτό που ήθελα. Κατά τύχη η πρώτη «επιτυχία» ήταν η περίπτωση του dirtyworks όπου μπόρεσα, κυρίως λόγω της φιλικής σχέσης που είχα με κάποιους δημοσιογράφους, να παρουσιάσω πως στήνονται οι ειδήσεις από την δημοσιογραφία των δημοσιογράφων. Αυτό έγινε πριν συμπληρώσω μήνα στα blogs

Στην πορεία προέκυψε η περίπτωση της Αριστοτέλους η οποία μας οδήγησε στην μεγαλύτερη ποτέ επιτυχία των blog, με μετρήσιμο αποτέλεσμα. Οι συνθήκες ήταν ευνοϊκές από κάθε άποψη, αλλά η πιο σημαντική συγκυρία ήταν η διάθεση κλασικών δημοσιογράφων να παίξουν με τα νέα μέσα.

Στο διάστημα αυτό γίνανε πολλά . Εμφανιστήκανε στα blog αστέρες που θέλανε να κουβαλάνε την αυλή τους μαζί, εμφανιστήκανε και άλλοι αξιόλογοι bloggers, γίνανε και κάποιες «ακτιβιστικές» κινήσεις, χωρίς τελικό αποτέλεσμα αλλά με μετρήσιμο μέγεθος τους πολίτες πέρα από κομματικές πεποιθήσεις που διεκδικούσαν την λύση σε κοινωνικά θέματα.

Πολλοί ξεθαρέψανε και αρχίσαν να ακούγονται αλλά και να προσπαθούν να εξαργυρώσουν με όποιο τρόπο τους βόλευε την πρόσκαιρη φήμη τους. Τότε περίπου εμφανίστηκε και η περίπτωση του Press-gr. Δημοσιογράφοι που χειρίζονταν τα νέα μέσα με τον ίδιο τρόπο που χειρίζονταν προφανώς και τα παλιά. Τότε περίπου περάσαμε στην νέα έκδοση του thess.gr και από τότε άρχισε και η κατρακύλα, παρ’ ότι η αρχικές συμμετοχές και αξιόλογες ήταν αλλά και πολλές σε πλήθος.

Το σκηνικό της blogόσφαιρας είχε ήδη αλλάξει. Ομάδες είχαν δημιουργηθεί. Εμείς στο thess με Bloggers συμπαθούντες, η ομάδα της Καλύβας, στην Αθήνα τα παιδιά από τα Arxedia Media, οι Bloggers που από διάφορα σημεία της Ελλάδας γράφουν για τον τόπο τους και τα προβλήματά του και ανήκουν, κατά δήλωσή τους, στο ΠΑΣΟΚ, οι διάφορες τοπικές του ΣΥΡΙΖΑ, ομάδες πολιτών  και πιθανότατα και άλλους που ξεχνάω.

Μέσα σ’ αυτούς που αναδυθήκανε ήταν και ορισμένοι, αξιόλογοι μεν αλλά με συγκεκριμένη ατζέντα. Ατζέντα που συνδεόταν με τα επαγγελματικά τους σχέδια. Απόλυτα κατανοητό από την στιγμή που το έχουν ξεκαθαρίσει, μόνο που δεν το έχουν κάνει όλοι. Με μερικούς είχαμε κατα καιρούς συμμαχίες, ανα περίπτωση, με άλλους όπως ο κ. Ανδριωτάκης, ούτε καλημέρα.

Η κατρακύλα έχει πολλούς λόγους. Για πολλούς τα blog ήταν μόδα. Άλλοι απογοητεύτηκαν με την έλευση των επαγγελματιών δημοσιογράφων που χρησιμοποιούν την ανωνυμία των Blogs για να περάσουν τα όποια θέματα θέλουν όπως θέλουν. Η πρόσβασή τους σε ειδήσεις, πρόσωπα και πράγματα τους οδήγησε να γίνουν πιο ενδιαφέροντες για ένα κοινό που διψάει για αίμα και σπέρμα. Η δημοσιογραφία των πολιτών, η δικιά μας δημοσιογραφία ούτε αίμα είχε ποτέ, ούτε σπέρμα.

Γράφουμε και μιλάμε γι’ αυτά που ξέρουμε. Δεν είμαστε δημοσιογράφοι για να γράφουμε επι παντός του επιστητού και να νομίζουμε ότι το ξέρουμε. Αν συμβεί κάτι τέτοιο φροντίζουν οι άσπονδοι φίλοι μας να μας διορθώσουν μέσα από τα σχόλια. Ξεψαχνίζουμε τις ειδήσεις των «έγκυρων» εφημερίδων για να αναδείξουμε αυτό που μας ενδιαφέρει. Ποιό είναι το αποτέλεσμα; Αδιαφορία.

Ο Όνειρος το αποδίδει στους γράφοντες, εγώ από την άλλη το αποδίδω σε σας. Δεν θέλετε να διαβάσετε όταν σας γράφω για την Siemens, δεν θέλετε να διαβάσετε τον ΆΝεμο όταν γράφει για το Βατοπαίδι, ούτε τον Πάνο για τον 10-28 ή την Μάτζικα για τις Δυτικές συνοικίες. Προτιμάτε τον Μάκη με το ζούγκλα και τους αμέτρητους κακοπληρωμένους δημοσιογράφους. Προτιμάτε τα και καλά ειδησεογραφικά όταν γράφουν για Σκοπιανούς ή για πικάντικα θέματα. Εδώ σε video που ανέβασα στο thess με την μαλακογιορτή της Νομαρχίας για τον Μέγα Αλέξανδρο, 600 επισκέπτες ήρθαν από το blog (;) του ΣΤάθη Παναγιωτόπουλου το οποίο είχε post τελείως λάθος. Απέδιδε την εκδήλωση στον Δήμαρχο!

Δεν σας νοιάζει να διαβάσετε πως σας κάνουν χειρότερη την ζωή, αρκεί να μπορείτε την Παρασκευή στα μπουζούκια ή στο κλαμπ. Αφού λοιπόν δεν νοιάζει εσάς δεν γράφω εγώ, λένε μερικοί Blogger. Tο λένε αυτοί που έχουν ξεχάσει ή που ποτέ δεν το είχαν στο μυαλό, ότι γράφουμε πρώτα για μας και μετά για όσους θέλουν να σκεφτούν. Το λένε αυτοί που είχαν ξεχάσει ότι στις αρχές μας διαβάζαν μόνο όσοι σχολιάζανε γιατί δεν υπήρχε και κανένας άλλος.

Στις 20/10 υπάρχει ένα συνέδριο με θέμα την δημοσιογραφία των πολιτών. Αυτό είναι ένα πρώτο κείμενο με αφορμή το συνέδριο. Θα ακολουθήσουν και άλλα. Είναι 3 η ώρα και δεν είναι και τόσο ξεκάθαρες οι σκέψεις μου. Links θα βάλω αύριο, μια και σκοπεύω να κοιμηθώ.

Advertisements

Σχόλια

1. Oneiros - Οκτώβριος 11, 2008

Μιά διευκρίνιση: δεν είμαι απ’ αυτούς που θεωρούν ότι οι πολίτες είναι άμοιροι ευθυνών για όσα συμβαίνουν στην κοινωνία’ το εντελώς αντίθετο μάλιστα, αλλιώς δε θα’μπαινα καν στον κόπο να γράφω γι ‘αυτά που γράφω. Θα ξεχνιόμουν κι εγώ τέτοια ώρα σ’ ένα μπαράκι, ή αν είχα ψώνιο με το γράψιμο έτσι κι αλλιώς, θα φρόντιζα να κάνω τα posts μου πιό ελκυστικά και εύπεπτα, ν’ ανεβούν και τα χιταλάκια. Σαφώς και θεωρώ ότι πρωτίστως οι πολίτες φταίνε για την κατάντια της πολιτείας, κι οι αναγνώστες για την κατάντια της δημοσιογραφίας με την ευρύτερη έννοια, γιατί δεν απαιτούν την αξιοπρέπεια και την ουσία.

Όμως για είμαστε δίκαιοι, ο ακτιβισμός για την υποθαλάσσια πριν 2 χρόνια -άντε κι η βουβή διαμαρτυρία στο Λευκό Πύργο- ήταν ο τελευταίος που συνδέθηκε, έστω και περιφερειακά, με τα blogs σ’ αυτή την πόλη. Τα αξιόλογα ρεπορτάζ, οι απόψεις και αναλύσεις των πολιτών δημοσιογράφων συνεχίζονται, αλλά χωρίς αναγνώστες με μνήμη και διάθεση εμβάθυνσης και χωρίς να υπάρχει αντίδραση πολιτών στα κακώς κείμενα που αναδεικνύουν. Γι’ αυτό φταίμε κάπου κι εμείς, γιατί πλην εξαιρέσεων, σταματήσαμε να διαβάζουμε ο ένας τον άλλο, να γράφουμε με πάθος και ήθος για όσα μας πληγώνουν, και να συζητάμε ανάμεσα στα blogs με σχόλια και παραπομπές. Η κατάντια της πόλης μας έχει εξαντλήσει, τα social networks απορροφούν το χρόνο και την ενέργειά μας και η ζωή έχει τις δικές της προτεραιότητες. Το χειρότερο όμως είναι ότι όσο εμείς εξαντλούμαστε, δε βγαίνουν νέοι ενεργοί πολίτες και bloggers να πάρουν τη σκυτάλη.
(To be continued)

2. argos - Οκτώβριος 11, 2008

@ Όνειρος
«Γι’ αυτό φταίμε κάπου κι εμείς, γιατί πλην εξαιρέσεων, σταματήσαμε να διαβάζουμε ο ένας τον άλλο, να γράφουμε με πάθος και ήθος για όσα μας πληγώνουν,..»

Θέλω να πιστεύω ότι δεν μιλάς για μένα, μια και το κείμενο είναι η τελείως προσωπική μου άποψη και θέση

3. argos - Οκτώβριος 11, 2008

@ Όνειρος
«Γι’ αυτό φταίμε κάπου κι εμείς, γιατί πλην εξαιρέσεων, σταματήσαμε να διαβάζουμε ο ένας τον άλλο, να γράφουμε με πάθος και ήθος για όσα μας πληγώνουν,..»

Θέλω να πιστεύω ότι δεν μιλάς για μένα, μια και το κείμενο είναι η τελείως προσωπική μου άποψη και θέση

4. Oneiros - Οκτώβριος 11, 2008

Μην τα παίρνεις όλα προσωπικά, για τη Βόρεια Μπλογκερία μιλάω. Αν μη τι άλλο, εσύ, η magica, ο ANemos, ο Πάνος και μερικοί άλλοι είναι οι φωτεινές εξαιρέσεις (στις οποίες δε συγκαταλέγω τον εαυτό μου, γιατί έχω χάσει πολλές μπάλες τα τελευταία 2 χρόνια για τοπικά θέματα).

5. Abravanel - Οκτώβριος 11, 2008

Welcome to Depression Land.

Inch by inch, rock by rock, αλλάζουν καταστάσεις. Εγώ που ζω σε ένα πολύ μικρότερο κόσμο, που λόγω της διπλής μου ταυτότητας είμαι σε θέση να εκτιμήσω άμεσα την επίδραση που έχω σε αυτόν τον κόσμο σΕ λέω οτι η κατάσταση είναι ακόμα χειρότερη από αυτή που περιγράφεις αλλά αυτός είναι ο κόσμος στον οποίο ζούμε και αν μπορούμε να γυρνάμε στην πλάτη στην blogοσφαίρα, δυστυχώς δεν μπορούμε να την γυρίσουμε στην Real Life(TM).

Εγώ μπήκα σε αυτό τον κόσμο ήδη γνωρίζοντας το glass ceiling, ίσως γι’αυτό ακόμα και 1 άνθρωπος που κοιτάει το Μουσείο στην Αγ.Μηνά και δεν σκέφτεται τι σχέση έχει εδώ πιστεύω οτι είναι a blog post well spent.

6. argos - Οκτώβριος 11, 2008

@Όνειρος
Είναι αστείο να λες ειδικά εσύ να μην τα πάιρνω όλα προσωπικά. Μάλλον το αντίθετο συμβαίνει 🙂

@Abravanel
Δεν έχω σκοπό να γυρίσω την πλάτη σε τίποτα, ακόμη. Ακριβώς γι’ αυτό που γράφεις στην τελευταία πρότασή σου, και ας μην έχει σχέση με το Μουσείο στην Αγ. Μηνά 🙂
Και αξίζει γιατί γνώρισα και άλλαξα απόψεις με ανθρώπους σαν και σένα, και δεν το λέω για κολακία, το εννοώ.

7. Δημοσιογραφία και πολίτες — ροη σταχυολόγων - Οκτώβριος 12, 2008

[…] άποψη στο “we are not alone” (0 votes, average: 0 out of 5)You need to be a registered member to rate this post.  Loading […]

8. Συμμετοχική Δημοσιογραφία: Blogs και Νέα Μέσα | Inside a Box - Οκτώβριος 14, 2008

[…] Στο  blog του Αστέρη θα βρείτε και άλλες λεπτομέρειες όπως επίσης και στα links του δελτίου τύπου. Update 1. Διαβάστε και εδώ την άποψη του Argos. […]

9. Rodia - Οκτώβριος 14, 2008

Διακρίνω μια ψιλομαυρίλα, ή όχι; Εύχομαι να κάνω λαθος…
Τα μπλογκ είναι σαν το απομέσα μας. Εκδηλώνεται. Εκδηλώνει συναισθήματα δλδ. Δεν είναι όπως το απέξω που φορά -μπροστά στους άλλους και πολύ συχνά- μάσκα ευπρεπείας.
Αβάντι μανέστρο! Ελα να χορέψουμε τώρα που διευθετήθηκε η κρίση! Guitarrrr Guitarrrr Guitarrrr jump to my Yankouarrrr 🙂

10. Rodia - Οκτώβριος 14, 2008

11. Rodia - Οκτώβριος 14, 2008

Την πρώτη φορά που το είδα/άκουσα, μου φάνηκε πολύ αστείο, βρήκα χαρούμενους τους ανθρώπους που τραγουδάνε. Οσο συνεχίζω να το βλέπω/ακούω, τόσο διακρίνω την τεράστια θλίψη και απόγνωση που κρύβεται στις φωνές και στα χαμόγελα… Δεν ξέρω γιατί. Μήπως αντανακλώ τη δική μου διάθεση; Μήπως επηρεάζεται η εικόνα του βίντεο από την εικόνα που έχω σχηματίσει ήδη γι αυτούς τους ανθρώπους; πως «πρέπει» να είναι λυπημένοι δλδ.
Γιατί το γράφω εδώ; Πάλι δεν ξέρω.

12. x-psilikatzoy - Οκτώβριος 14, 2008

Φίλε δε θα με κάνεις να νιώσω τύψεις για τίποτα και μην τα ρίχνεις ούτε στον εαυτό σου, είναι λάθος αυτός ο τρόπος σκέψης κατά τη γνώμη μου. Πες ότι πέρασε η εποχή της αθωότητας. Ή πες απλά πως όταν ζεις μέσα σε όλα αυτά τα σκατά, τα αποθέματα τελειώνουν και αυτό περνάει αναγκαστικά στα γραπτά σου διότι εξαντλείσαι όταν αντί να ασχοληθείς με την ουσία, εσύ παλεύεις κάθε γαμημένη φορά με το τί κατάλαβε ο καθένας από αυτά που έγραψες, επεξηγώντας λέξη προς λέξη το κείμενό σου, τη διάθεσή σου όταν το έγραφες, τα πολιτικά σου φρονήματα και τις τυχόν προθέσεις ή σκοπιμότητες πίσω από αυτό. Και μέσα σε όλα αυτά εάν δεν γράφεις ανώνυμα να πρέπει να δίνεις λόγο και έξω.
Θα μου πεις και τί θα κάνουμε;
Κοίτα, το κυριότερο είναι να φύγουμε από την λογική της τηλεόρασης και όλων αυτών των δεινών που κουβάλησε μαζί της. Εάν δεν συμβεί αυτό, πραγματικά δεν καταλαβαίνω γιατί να περιμένεις να έχεις διαφορετικά αποτελέσματα εδώ απ΄ ότι στον πραγματικό κόσμο. Κανένας νορμάλ άνθρωπος δε θέλει να γίνει πρωτοσέλιδο στην espresso των blogs, ούτε βορά στην Τατιάνα των blogs, ούτε αντικείμενο παραληρήματος του Βερύκιου των blogs. Ποιος ο λόγος λοιπόν να το επιδιώξει;

(πολλά πολλά φιλιά)


Sorry comments are closed for this entry

Αρέσει σε %d bloggers: