Ιστορίες σε πρώτο πρόσωπο

Πως αντιδρά κάποιος που θεωρεί ότι θίγεται μέσα από ένα δημόσιο βήμα; Απαντώντας δημόσια; Όχι. Απαντώντας μέσα από το μέσο που πιστεύει ότι τον θίγει; Απαντώντας μέσα από δικό του δημόσιο βήμα; Όχι

Ακολουθεί την γνωστή μέθοδο των ρουφιάνων, τις επιστολές σε τρίτους.

Όταν είμασταν μικροί και δεν μπορούσαμε να δείρουμε όσους μας πειράζανε, τους απειλούσαμε με τους μπαμπάδες ή τους θειούς μας που ήτανε πολύ δυνατοί. Ακόμα και έτσι όμως οι απειλές ήταν κατά πρόσωπο. Σήμερα οι θρασύδειλοι ακολουθούνε άλλες τακτικές.

Τακτικές οι οποίες δεν θα μείνουν αναπάντητες. Θέλεις φιλαράκι να μου βουλώσεις το στόμα; Να σκάσω και να «φάω τον παπά» της αυθεντίας σου; Θα πρέπει να κάνεις κάτι περισσότερο.

Δεν είμαι ο άνθρωπος που καπηλεύτηκες την δουλειά του σε free περιοδικό για να πάρεις θέση και παχυλό μισθό σε μη free περιοδικό της πόλης, στο ξεκίνημα της καριέρας σου. Δεν είμαι ο άνθρωπος που ενώ σου εκμηστηρεύτηκε ότι σκέφτεται να σταματήσει την συνεργασία του με Αθηναϊκή εφημερίδα, εσύ την άλλη μέρα πήρες τηλέφωνο στον διευθυντή σύνταξης ζητώντας την θέση του «φίλου» σου. Δεν μας συνδέουν, ούτε μας χωρίζουν   επαγγελματικά, κοινωνικά ή άλλου είδους συμφέροντα. Απλά δε μου αρέσουν οι αχάριστοι, οι νταήδες και οι δήθεν.

Όλοι αυτοί που έχουν ή προσπαθούν να δημιουργήσουν μια κλίκα σ’ αυτή την πόλη με κάθε δυνατό τρόπο. Με εκβιασμό, απειλές, γλυψείματα, χαϊδέματα σε οποιονδήποτε συνδυασμό βολεύει κάθε φορά. Το χειρότερο βρίσκεται στο ότι δεν είσαι άχρηστος φίλε, ανασφαλής είσαι.

Σε λυπάμαι

Υ.Γ. Προφανώς αναγνώρισες τον εαυτό σου και έκανες την κίνησή σου, ε; Η πλάκα είναι ότι την επιστολή την είχα από την εποχή που την είχες στείλει. Δεν μπορούσα να την δημοσιοποιήσω γιατί ήταν ηλεκτρονική και δεν αποδεικνύεται η ταυτότητα του γράφοντος και υπογράφοντος. Τώρα απλά την επιβεβαίωσες

2 σκέψεις σχετικά με το “Ιστορίες σε πρώτο πρόσωπο

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: