jump to navigation

No River? No party! Αύγουστος 6, 2007

Posted by argos in Life.
trackback

Ήταν καλοκαίρι του 90 όταν διάφοροι συστρατιώτες μου, δόκιμοι και απλοί φαντάροι της περιοχής, μου πρότειναν να περάσω το πρώτο Σαββατοκύριακο του Αυγούστου σε ένα χωριό στο Γράμμο, στο Νεστόριο. Το ενδιαφέρον της πρότασης επικεντρωνόταν στο River party του χωριού. Παρ’ ότι είχε 12  χρόνια που γινόταν, δεν είχα ακούσει τίποτε. Συνεννοήθηκα με κάποια από τα παιδιά που είχαν αυτοκίνητο και ξεκινήσαμε για το Νεστόριο.
Θυμάμαι λίγα πράγματα, την πορεία προς τα κάτω που αργότερα, στο τέλος της βραδιάς είχε γίνει Γολγοθάς, όπου ο σταυρός που κουβαλούσα ήταν τα λίτρα μπύρας και γενικά του αλκοόλ που είχα καταναλώσει , την τρομερή αίσθηση που ένοιωσα όταν είδα τα βράχια να φωτίζονται από τους προβολείς, τον κόσμο χαλαρό να διασκεδάζει, την είσοδο 1000δρχ. για ένα σόου που είχα δει πριν 6 μήνες με 7000δρχ, την Πρωτοψάλτη να είναι φανταστική. Τόσο εντυπωσιάστηκα που την επόμενη χρονιά σκοτώθηκα με τον διοικητή μου και με απάλλαξε από υπηρεσίες τις 11 μέρες του Αυγούστου που υπολείπονταν στην θητεία μου, ώστε να ξαναπάω στο Νεστόριο.


Από τότε δεν ξανανέβηκα αλλά παρακολουθούσα τα σχήματα, την οργάνωση, που για κάποια στιγμή είχε πάρει ο Μύλος, τα άλλα river parties που δημιουργηθήκανε. Χτες αποφάσισα να ξανανέβω Καστοριά, όχι για το River party αλλά για μια βόλτα με την φίλη μου. Ευκαιρία ήταν και είπα να περάσω και από το Νεστόριο. Αφού τακτοποιηθήκαμε στο ξενοδοχείο ξεκινήσαμε για πάνω.

Στη διαδρομή, όπως και παλιότερα, τα αυτοκίνητα πολλά με μόνη διαφορά ότι λίγο πριν το Νεστόριο είχα μπλόκο η αστυνομία για Αλβανούς. Μας σταματήσανε, ζητήσανε το δίπλωμά, μου το δώσανε πίσω και με διώξανε. Δεν μπορώ να καταλάβω τι ακριβώς ελέγξανε. Στο Νεστόριο μας σταματήσανε πολύ πιο μακριά από ότι τις προηγούμενες φορές. Πιο πολύς δρόμος για επιστροφή.

Κατεβαίνοντας τον δρόμο και φτάνοντας στο σημείο που μπορούσα να δω τον χώρο δεν ένιωσα το ίδιο, γέρασα σκέφτηκα. Το πρώτο που μου έκανε εντύπωση ήταν ότι ήταν νύχτα και ο γερανός για μπάντζι τζάμπινγ λειτουργούσε. Δεν πάνε καλά σκέφτηκα, αλλά προχώρησα παρακάτω. Πριν μπούμε μέσα μας σταμπάρανε με ένα πλαστικό βραχιόλι για να ξέρουν ποιος έχει πληρώσει είσοδο. Κάτι σαν τα γελάδια δηλαδή στα καουμπόικα μόνο που δεν πονάει τόσο πολύ, τουλάχιστον στο δέρμα

Παντού χορηγοί με τα διαφημιστικά, πιτσιρικάδες που κάνανε χαβαλέ με την παρέα τους, τύποι που απολαμβάνανε την Δήμητρα Γαλάνη και την υπέροχη φωνή της.

Χάζεψα για λίγο τα φωσφορίζοντα χαϊμαλιά και προσπαθήσαμε με την φίλη μου να καταλάβουμε γιατί τα αγοράζουν και τα κρεμάνε πάνω τους. Η πιο πιθανή εξήγηση ήταν για να τους βρίσκουν στο σκοτάδι μετά που θα μεθύσουν.

River party χωρίς μπύρα και σουβλάκια δεν γίνεται έτσι πήγα να στηθώ στην ουρά στο μπαρ νο 2 για να ανακαλύψω ότι 10:22 είχαν μόνο ζεστές μπύρες και καθόλου πατάτες, ωραία οργάνωση. Κάτσαμε παραδίπλα, ακούγαμε την Γαλάνη και ένα σωρό πιτσιρικάδες που δεν θέλανε να την ακούσουνε, όντας ήδη λιώμα.

Αρχίσαμε να γυρνάμε παρατηρώντας  τις τέντες, τα καθίσματα στο ποτάμι, τους ανθρώπους σκαρφαλωμένους στα βράχια. Κάτι δεν ήταν όπως έπρεπε, αυτή η μαγεία που θυμόμουνα δεν υπήρχε. Πλησιάσαμε στην κεντρική σκηνή, η Γαλάνη αποχαιρετούσε το κοινό της για να δώσει την σκηνή στους Μάλαμα και Ιωαννίδη. Παραλήρημα από το κοινό. Τότε κατάλαβα γιατί δεν ενδιαφερόντουσαν όλοι. Τότε συνειδητοποίησα ότι η Γαλάνη, όπως ήρθαν τα πράγματα, ήταν support για τους άλλους δυο.

Πλησιάσαμε, το κοινό παραληρούσε πριν ακόμα βγούνε στην σκηνή τα παλικάρια, περιμένανε να τους τραγουδήσουν το «Καληνύχτα Μαλάκα» προφανώς. Σταθήκαμε, ακούσαμε 2-3 τραγούδια, μερικές σταγόνες βροχής πέσανε στα κεφάλια μας, θυμηθήκαμε πόσο μακριά ήταν το αυτοκίνητο και ξεκινήσαμε να ανηφορίζουμε τον Γολγοθά, η μόνη διαφορά από τότε ήταν ότι ο σταυρός δεν ήταν καμωμένος από μπύρα αλλά από περιττά κιλά.

Γέρασα.

Advertisements

Σχόλια

1. Exiled - Αύγουστος 6, 2007

Μόνο μην αρχίσεις καμμιά υγιεινή διατροφή κι εσύ, γιατί μετά θα χάσω πάσα ιδέα!

2. Argos - Αύγουστος 6, 2007

Αν το κάνω και αυτό, τότε θα είμαι για φτύσιμο

3. το τσαλίμι - Αύγουστος 8, 2007

Το πράγμα έδειχνε πως θα χαλάσει από τότε που στήνονταν το πρόγραμμα, όχι για το γούστο των διοργανωτών (άρα και των πρώτων κατασκηνωτών-θεατών) αλλά για όλα τα γούστα (άρα και των εταιρειών και της στατιστικής).
Οι «κόκκινοι» του πάθους φεύγουνε, οι «ειδικοί» των γεγονότων είναι ήδη εδώ.


Sorry comments are closed for this entry

Αρέσει σε %d bloggers: