jump to navigation

Επιλεκτική Σιωπή Αύγουστος 4, 2006

Posted by argos in Άτιμη Κοινωνία, Politics, Thessaloniki.
trackback

monkeys1.jpg

Αυτές τις 3 βδομάδες περίπου που μαίνεται ο πόλεμος στο Λίβανο έχουμε μιλήσει όλοι, σχετικοί και άσχετοι. έχουμε εκφράσει με κάθε τρόπο την άποψη μας διαφωνώντας ή συμφωνώντας. το πρόσφατο επεισόδιο στην πορεία του ΠΑΜΕ στην Θεσσαλονίκη, κατέδειξε ένα άλλο πρόβλημα, τουλάχιστον σε ότι αφορά την πόλη. Την παντελή έλλειψη συμμετοχής του εβραϊκού στοιχείου της πόλης στα κοινά. Η για την ακρίβεια η επιλεκτική σιωπή και συμμετοχή.

Αυτά όμως είναι θέματα του thess.

Advertisements

Σχόλια

1. fani - Αύγουστος 13, 2006

Αγαπητέ Άργο,
εσύ που εγκαλείς την εβραϊκή κοινότητα της πόλης μας για σιωπή, σκέψου ότι έζησε μια τρομακτική καταστροφή στην διάρκεια της ναζιστικής κατοχής. Από τους 50.000 περίπου ντόπιους εβραίους οδηγήθηκαν στα στρατόπεδα «εργασίας» 46.091 και μόλις 1.950 επέζησαν. Για την καταστροφή αυτή η πόλη μας όχι μόνο σιώπησε αλλά σιωπά ακόμη. Η μέρα μνημης της καταστροφής, όπως και τα μνημεία της, όπως και πολιτιστική ιστορία της εβραϊκής κοινότητας στην κατεξοχήν εβραιούπουλη της οθωμανικής αυτοκρατορίας εξακολουθούν να αποτελουν αυστηρά εβραϊκή υπόθεση.
Στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, που χτίστηκε πάνω στο μεγαλύτερο ευρωπαϊκο εβραϊκό νεκροταφείο 500.000 τάφων στην Ευρώπη, δεν υπάρχει η παραμικρή αναφορά και ούτε καν μια έδρα εβραϊκών σπουδών. Η ανασφάλεια της μεταπολεμικής «ελίτ» της πόλης μαζί και το ενοχικό σύνδρομο (πόσοι καταδικαστήκαν για εγκλήματα πολέμου,? γιατί φυγαδεύτηκε ο Μέρτεν?) επιτάσσουν σιωπή. Δεν είναι λογικό μια θλιβερή μειονότητα πλέον, ούτε 2.000 ψυχές , στερημένη και τρομαγμένη γλύφοντας στα σκοτεινά τις πληγές της να δεί στο νεοσύστατο κράτος του Ισραήλ το μακρινό αποκούμπι της και να ταυτίσει τις δικές της ανασφάλειες και την υπαρξιακή της αγωνία ζώντας σε μια «ξένη» πλέον πόλη με τις δικές του? Είμαι σίγουρη πως υπάρχουν πολλοί συμπολίτες μας εβραίοι που αποδοκιμάζουν βαθύτατα τις σφαγές των αμάχων όμως παρ’ όλα αυτά αν αισθάνεσαι στριμωγμένος, δίνοντας όπως πίστευουν τον υπερ πάντων αγώνα για τον αφοπλισμό της Χεσμπολάχ και για την ασφάλεια των πολιτών του Ισραήλ, που πληρώνουν το αιματηρό τίμημα των πυραυλικών βομβαρδισμών, ο σκοπός πάντα αγιάζει τα μέσα. Πόσοι Παλαιστίνιοι στη χώρα μας καταδίκασαν τις πράξεις των βομβιστών αυτοκτονίας?
Για σκέψου όταν δεκάδες χιλιάδες πλήθη στην πλατεία Αριστοτέλους διαδήλωναν πως το όνομα της γειτονικής χώρας απειλεί την ασφάλεια και την ακεραιότητα μας !!! και οι εμπνευστές διαμελιστικών σχεδίων εν καιρώ ειρήνης ενός ανεξάρτητου κράτους μέλους του ΟΗΕ επιβραβευόταν!!! με την εμπιστοσύνη των συμπολιτών μας, για να μη μιλήσω για την ελληνική διασπορά που πρωτοστατούσε στο όνομα της μητέρας πατρίδας, ,πόσοι συμπολίτες μας τόλμησαν να εκφράσουν δημόσια την όποια διαφωνία τους και τολμούν ακόμη? Στο Ισραήλ τολμούν πάντως εδώ και χρόνια και συνεχίζουν έναν αγώνα με πείσμα και πάθος που με εκπλήσσει κόντρα σε όλα τα προγνωστικά και σ’ αυτούς πρέπει να συμπαρασταθούμε γιατί αυτοί «θα βγάλουν το φίδι από την τρύπα». Στην εβραϊκη διασπορά τα πράγματα είναι ακόμη πιο δύσκολα. Η ευρωπαϊκή κληρονομιά αιώνων αντισημιτικών διώξεων και καταστροφών από την Ιερά Εξέταση έως και τα ναζιστικά στρατόπεδα στοιχειώνει ακόμη τους επιζήσαντες. Δεν είναι τυχαίο που στην Αμερική του πανίσχυρου εβραϊκού λόμπυ με τις γνωστές εμμονές και τους εβραιοαμερικάνους νεοσυντηρητικούς σταρ που βρήκαν απρόσμενους συμμάχους τους φονταμελιστές χριστιανούς για τη «σωτηρία του Ισραήλ» οι εβραϊκές φωνές φώνες διαμαρτυρίας εναντίον Ισραηλινής πολιτικής αυξάνονται.

check: http://dysdemona.blogspot.com

2. Argos - Αύγουστος 14, 2006

Δυστυχώς, όπως βλέπω από την ημερομηνία του σχολίου σου, δεν θα μπόρεσες να διαβάσεις την συνέχεια στο thess, μια και έχει χτυπήσει ο δίσκος του server που φιλοξενείται.
Εγκαλώ την εβραϊκή κοινότητα της Θεσσαλονίκης, όχι γιατι υποστηρίζει το κράτος του Ισραήλ, που το θεωρώ και φυσικό, αλλά γιατί πέραν των εμπορικών συμφερόντων της, που είναι και θεμιτά, δεν έχει κάνει παρέμβαση για τίποτε άλλο.
Η καταδίκες των πολιτικών του κράτους του Ισραήλ δεν μπορεί να θεωρούνται «αντισημιτικές διώξεις» και εν πάδει περιπτώσει δεν έχουν το δικαίωμα να κρύβονται πίσω από το παρελθόν μετά από 6ο και πλέον χρόνια. εκτός και αν θεωρούν ότι ακόμα και σήμερα κινδυνεύουν από οποιονδήποτε.
Αυτό που τονίζω στο thess δεν είναι η διαφωνία μου με το αν είναι βεβήλωση του μνημείου ή όχι η ανάρτηση νεκρών παιδιών, όσο του ότι η τελευταία ιντερνετική ανακοίνωση της ισραηλιτικής κοινότητας Θεσσαλονίκης ήταν γιαι την κατικύρωση της στοάς Χιρς στην Νότος gallery για να κάνει εμπορικό κέντρο.
Η κοινότητα μπορεί να έχασε το 90% της δύναμής της στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, δεν έχει όμως το δικαίωμα να αγνοεί όσα συμβαίνουν σήμερα στην πόλη.
Επαναλαμβάνω ότι δεν με ενδιαφέρει τόσο το τι θα πουν όσο το να μιλήσουν. Ακόμα και αν διαφωνώ μ’ αυτό που θα εκφράσουν. Όταν δεν συμμετέχεις δεν μπορείς να απαιτείς και τίποτα.

3. Κώστας - Αύγουστος 14, 2006

Ας κάνω μια υπόθεση:

1000 άτομα είναι η ισραηλ. κοιν. της Θεσ/νίκης και ο o argos ο… «πρόεδρος».
Συγκαλείς γεν. συνέλευση ωστε να ψηφιστεί/υιοθετηθεί κάποιο κείμενο/τοποθέτηση επί του (κ)Λιβάνου.

Οι 300 λένε «viva Israel – @@@ τους χεζμπολάδες»
Οι 300 λένε «Είναι άδικο αυτό που κάνει το ισρ. κράτος -να το καταδικάσουμε»
Οι 300 λένε «Να καταδικαστεί και το ισρ. κράτος και η χεζμπολά -να ζητήσουμε ειρήνη»
Οι άλλοι 100 απουσιάζουν. Είτε δεν τους ενδιαφέρει η υπόθεση, είτε παρακολουθούν το «δελτίο» του star.

Εγώ λοιπόν, σε εγκαλώ για τη σιωπή σου, πρόεδρε της ισρ. κοιν. Θεσ/νίκης.

Εσύ ως πρόεδρος τι θα βγεις να πείς? Οταν η κοινότητά σου δεν είναι «ένα σώμα μια ψυχή» αλλά εκατοντάδες διαφορετικές γνώμες…

4. argos - Αύγουστος 14, 2006

Ξαναγράφω λοιπόν φίλε Κώστα. Δεν αναφέρομαι στην Ισραηλινή κοινότητα της Θεσσαλονίκης για το θέμα του Λιβάνου, που θα τους έβαζε ίσως σε μια δύσκολη θέση. Με αφορμή την δήλωσή τους για την βεβήλωση του μνημείου, αναφέρομαι στην απουσία τους από κάθε πρόβλημα της πόλης, που μέρος της αποτελούν.
Τώρα για το παράδειγμά σου, ξέρεις καμία κοινότητα, ή κράτος δεν βγάζει ψήφισμα για οποιοδήποτε γεγονός, θέτοντάς το σε ψηφοφορία όλων των μελών που το απαρτίζουν . Άσε που ακόμα και η αδυναμία έκδοσης ψηφίσματος, που δηλώνει μια προσπάθεια, είναι κάτι παραπάνω από το να κλείνουμε τα μάτια, δεν βρίσκεις;

5. Κώστας - Αύγουστος 15, 2006

«αναφέρομαι στην απουσία τους από κάθε πρόβλημα της πόλης, που μέρος της αποτελούν»
………
Ενώ οι ελληνορθόδοξοι της Θεσ/νίκης ε? είναι πανταχού παρόντες … στα προβλήματα της πόλης….
Να θυμίσω οτι η Θεσ/νίκη έχει χίλιους οβριούς και πάνω από ένα εκατομμύριο ελληνορθόδοξους. (αναλογία 0,1% – ολογράφως μηδέν κόμμα ένα τοις εκατό).

Αν η συμπεριφορά του 99,9% του πληθυσμού της Θεσ/νίκης δεν είναι «θέμα προς συζήτησιν», αλλά το 0,1% είναι… ε, τι να πω…

6. Argos - Αύγουστος 16, 2006

Κώστα, εξακολουθείς ν ακαταλαβαίνεις αυτό που θέλεις. Πρώτον οι συμπολίτες μου Εβραίοι στο θρήσκευμα δεν αποκαλούνται, τουλάχιστον από μένα οβριοί.
Δεύτερον δεν είναι μόνο χίλιοι
Τρίτον για τους ένα εκατομμύριο ελληνορθόδοξους της πόλης έχω γράψει 200 και post στο thess και πάνω από 150 εδώ, για τους εβραίους συμπολίτες μου έχω γράψει 2 post ποσοστό 0,571% (ολογράφως μηδέν κόμμα πεντακόσια εβδομηνταένα τοις εκατό), δικαιούμαι άλλα 2 pοst λοιπόν.
Και για να σταματήσω την άσκοπη αντιπαράθεση αυτής της μορφής, φίλε Κώστα, εξακολουθώ να λέω ότι δεν καταλαβαίνεις το ύφος μου.
Το πρόβλημά μου δεν είναι το τι θα πουν αλλά το αν θα μιλήσουν. Δεν μπορεί να κρυβόμαστε πίσω από τα γεγονότα 61 χρόνων πριν για να μη μιλάμε σήμερα. Δικαιούνται και ταυτόχρονα είναι υποχρεωμένοι, σαν παλιότεροι κάτοικοι της Θεσσαλονίκης να μιλούν γι αυτήν.
Οι υπόλοιποι ελληνορθόδοξοι στην μεγάλη τους πλειοψηφία είναι μικρά πόνυ, πάνε και ψηφίζουν στα χωριά τους, χωρίς να τους νοιάζει πως γίνεται η πόλη που ζουν.
Μην απομονώνεις φράσεις μου από το γενικό πνεύμα των λόγων μου. Δεν βγάζει πουθενά. Δεν είμαι εναντίον των συμπολιτών μου, είμαι αντίθετος ως προς τον δρόμο της σιωπής που επέλεξαν.


Sorry comments are closed for this entry

Αρέσει σε %d bloggers: