jump to navigation

Η Ευρώπη που μένουμε Φεβρουαρίου 10, 2016

Posted by argos in emigration, Άτιμη Κοινωνία, personal, Politics.
comments closed

Ήθελα εδώ και 2 μήνες να γράψω κάτι για τα γεγονότα στην Κολωνία. Πάντα είχα μια δικαιολογία για να μην ξεκινήσω. Κατόπιν προέκυψαν και τα γεγονότα με το “μας διώχνουν από την Σενγκεν”. Είπα να γράψω κάτι και γι αυτό. Το επόμενο βήμα ήταν να τα συνδυάσω. ξεκίνησα να γράφω και είχα τόσο λινκ που χρειαζόμουνα μέρες για να τα ταξινομήσω. Τελικά προέκυψε αυτό το κείμενο.

H Συρία και η ροή των προσφύγων

Ο εμφύλιος πόλεμος μαίνεται στην Συρία επί 3+ χρόνια (τέλος 2014) με πάνω από 200.000 νεκρούς, η εμφάνιση της ISIS έκανε τα πράγματα ακόμα πιο περίπλοκα. Η Δύση προσπαθεί να βρει μια ισορροπία μεταξύ των συγκρουόμενων συμφερόντων ενώ κανείς δεν νοιάζεται για τα εκατομμύρια προσφύγων. Η Τουρκία έχει μαζέψει περίπου 2 εκατομμύρια, στα σύνορα με την Συρία, ο Λίβανος περίπου ένα και η Ιορδανία 750000. Τα αραβικά κράτη δεν έχουν πάρει κανένα.

(περισσότερα…)

14 Χρόνια… Ιανουαρίου 25, 2016

Posted by argos in Άτιμη Κοινωνία, μνήμες, personal.
Tags:
comments closed

to-kouragio-tis-miteras-mou-arxeioIMG_0014-975x650

…και είναι πάντα μαζί μας.

Ένας χρόνος «Πρώτη Φορά Αριστερά» Ιανουαρίου 24, 2016

Posted by argos in Χωρίς κατηγορία.
Tags: ,
comments closed

Ελλάδα : Ποια Ευρώπη θέλουμε; Μαρτίου 14, 2015

Posted by argos in emigration, Άτιμη Κοινωνία, Politics.
Tags: , , , ,
comments closed

11034262_10152933357089760_1004635634220513221_nΑυτό ήταν το θέμα εκδήλωσης που έγινε στο Oldenburg την Τετάρτη στις 11/3. Κύρια ομιλήτρια η δόκτορας κοινωνιολογίας κα Παρασκευή Γκρεκοπούλου. Διοργανωτές το ALSO με την υποστήριξη του ιδρύματος Ρόζα Λούξεμπουργκ που είναι το ίδρυμα των Die Linke. Η αλήθεια είναι ότι δεν έτρεφα και μεγάλες ελπίδες για κάτι σοβαρό. Πρώτα απ όλα η αφίσα. Παίζει να είναι η πιο άθλια αφίσα που έχω δει στην ζωή μου. Ένας 7χρονος με το Word δεν πιστεύω να έκανε κάτι χειρότερο.

Μετά ήταν η κεντρική ομιλήτρια. Έψαξα να βρω ποια είναι. Απ ότι φαίνεται έχει μια σχετικά μεγάλη δράση σε ότι αφορά ομιλίες για την Ελλάδα, μέσα από αριστερές οργανώσεις αλλά και  στο πλαίσιο της δουλειάς(;) της στο Ινστιτούτο για την Ελλάδα και την Νότια Ευρώπη. Το ότι βέβαια το site το έχουν στο wordpress δεν το λες και μεγάλη επιτυχία…

IMG_2868Πήγα λοιπόν στην ώρα μου, μαζεύτηκαν και καμιά πενηνταριά άτομα και κάτσαμε να ακούσουμε την κα Γκρεκοπούλου που την παρουσία ένας καθηγητής του Πανεπιστημίου του Oldenburg, κοινωνιολόγος και αυτός, και μέλος του τοπικού Die Linke. Μαζί  τους ήταν ακόμα ένας των Die Linke ο οποίος ήταν στις εκλογές στην Ελλάδα και μετά μας έδειξε τις φωτογραφίες του στις Ελληνικές εφημερίδες. Αλλά ας πάμε στην κυρία Γκρεκοπούλου κατά την διάρκεια της εκδήλωσης.

Ξεκίνησε με το να τις κάνει το κοινο παρατηρήσεις για την ένταση της φωνής της, Μια να μιλάει πιο δυνατά γιατί δεν ακούγεται και μετά πιο σιγά γιατί είχε κολλήσει το μικρόφωνο στο στόμα της και παραμόρφωνε. Μια δυνατά, μια σιγά την πήγαν τελικά στο πόντιουμ που κανένας δεν φρόντισε να ρυθμίσει τον βραχίονα σε σχέση με το ύψος της, με αποτέλεμσα να μιλάει με άβολη στάση σώματος. Τελικά πήγε και ξαναέκατσε στην θέση της φωνάζοντας ώστε να ακούγεται και από το μικρόφωνο. Ήδη είχε ξεκινήσει με αυτογκόλ από τα αποδυτήρια.

Αν το πρόβλημα ήταν μόνο η ένταση της φωνής τότε δεν θα το συζητούσα τώρα. Η κα Γκρεκοπούλου από την αρχή προτίμησε να κάνει την ομιλία τςη μέσα από γραπτό κείμενο. Κέιμενο που δεν ξέρω αν το είχε γράψει η ίδια αλλά  σίγουρα ΄ήταν απροετοίμαστη σαν να το διάβαζε πρώτη φορά. Μου έκανε επίσης άσχημη εντύπωση η βαριά προφορά της αν και υποτίθεται ότι είχε πολλά χρόνια στην Γερμανία.

IMG_2874

Αυτά αφορουσαν τις εντυπώσεις, όμως και η ουσία ήταν το λιγότερο απαράδεκτη. Η βαρετή αφήγηση της κας Γκρεκοπούόυ οδήγησε αρκετούς στο να φύγουν και την ίδια να σταματήσιε λίγο απότομα το διάβασμά της. Οι ερωτήσεις που ακολουθήσαν δείξανε ακόμα μια φορά την «γύμνια» της. Η πρώτη ερώτηση θα μπορουσε να είναι μια υπεροχη πάσα, μόνο που δεν απαντήθηκε ποτέ. Ο γερμανός ρώτησε ρι νόημα έχει για τους υπόλοιπους λαούς της Ευρώπης η προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν πήρε ποτέ απάντηση εν αντιθέσει εισέπραξε μια ακατάσχετη λογοδιάρροια. Η κα Γκρεκοπούλου όταν αναφέρθηκε στην προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ για να βρει συμμάχους, μπόρεσε να θυμηθεί μόνο τους Podemos. Δεν πιστεύω να μπορούσε να κάνει μια πιο ανούσια ομιλία οποιοσδήποτε γερμανός στην θέση της. Σε ερώτηση που της έγινε «καλά μας λες ότι είναι 586ευρώ το κατώτερο μεροκάμματο, αλλά αυτό τι σημαίνει σε καθαρά λεφτά» έμεινε παγωμένη στήλη άλλατος και καλά που φώναξα εγώ το περίπου καθαρό ποσό. Εκεί που με έβγαλε έξω από τα ρούχα μου ήταν όταν σε μια συναισθηματική παρέμβαση της γυναίκας μου, όπου αναφέρθηκε στον ρόλο της οικογένειας που υποκαθιστα το κοινωνικό κράτος και ότι κοινωνικό κράτος δεν υπήρχε ποτέ στην Ελλάδα (με την έννοια που το αντιλαμβάνονται οι Γερμανοί), η κα Γκρεκοπούλου αφού συμφώνησε για τον ρόλο της οικογένειας είπε ότι «όχι κοινωνικό κράτος υπήρχε πριν την κρίση».

Πραγματικά λυπάμαι αν το σχέδιο του ΣΥΡΙΖΑ στι να βρει συμμάχους έχει σαν αιχμή του δόρατος στην Γερμανία, τέτοιους ομιλητές. Λυπάμαι διπλα αν η κυρία αμοίφθηκε. Την ομιλία σώσανε οι τοποθετήσεις 2 Γερμανών που ήρθαν διαβασμένοι, καθώς και ο πιτσιρικάς των Die Linke. Οταν λέω την σώσανε εννοώ ότι αν και «βυθίστηκε» δεν πήγε «αύτανδρη».

Εξηγώντας τα ανεξήγητα Φεβρουαρίου 26, 2015

Posted by argos in emigration, Άτιμη Κοινωνία, Politics.
Tags: , ,
comments closed

Τον τελευταίο καιρό λόγω κάτι καινούργιων γνωστών έχω βρεθεί σε αρκετές εκδηλώσεις των Die Linke στην Βρέμη. Κάθε φορά διαπιστώνω όλο και νέα πράγματα για μένα.

IMG_2847-2

Χτες υπήρχε εκδήλωση διοργανωμένη από το κόμμα ων Die Linke και με κύριο ομιλητή Έλληνα στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ σε ένα γραφείο της Ευρωπαϊκής Ένωσης που λεοτπυργεί στο κέντρο της Βρέμης. Τον ομιλητή Γιώργο Χονδρό παρουσίασε η τοπική βουλευτής της Βρέμης (η Βρέμη είναι και ξεχωριστό κρατίδιο στην Γερμανίς) Kristina Vogt. Η συζήτηση έγινε στα άπταιστα γερμανικά και ο κ. Χονδρός προσπάθησε να περάσει την γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ για συμμαχίες και παράλληλα να εξηγήσει την συνεργασία με του ΑΝΕΛ αλλά και την επιλογή του Πάκη για την θέση του προέδρου. Για όσους ενδιαφέρονται να μάθουν τι είπε, είπε περίπου τα ίδια όπως πριν λίγες μέρες στην Αυστρία.

Αυτό μου έκανε όμως ιδιαίτερη εντύπωση δεν ήταν η ίδια η κουβέντα, όσο η παρουσία μιας κυρίας που κάνοντας ερώτηση δήλωσε ότι είναι μέλος του SPD και ενός κυρίου που εμφανώς, από τις ερωτήσιες και αντιδράσεις του, ήταν μέλος είτε του AfD είτε κάποιου άλλου πιο δεξιού από το CDU κομματικού σχηματισμού. Μου έκαναν εντύπωση γιατί δεν θα μπορούσα να φανταστώ στην Ελλάδα σε εκδηλώσεις ενός κόμματος να εισχωρούν μέλη άλλων κομμάτων όπου δηλώνουν ξεκάθαρα την ιδιότητά τους και κάνουν και ερωτήσεις. Πολιτισμός

Η κυρία του SPD αν και απλό μέλος δήλωσε μέσα σε όλα ότι το «συνέταιρός» μας στην Ελλάδα ήταν το ΠΑΣΟΚ αλλά μετά από όλα τα γεγονότα (διαφθορά κλπ) κανονικά πρέπει να είσαστε εσείς οι άνθρωποί μα ςστην Ελλάδα. Ρε μπας και κάτι ξέρουν οι Γερμανοί;

Με το πέρας της εκδήλωσης, ως γνωστός κάφρος πήγα και του την έπεσα. Με αντιμετώπισε τελείως φιλικά αλλά ταυτόχρονα και απίθανα παλαιοκομματικά. Αυτό το συγκαταβατικό ύφος και η σιγουριά τύπου «Μην ανησυχείς. Όλα θα τα κάνουμε. Ξέρουμε εμείς». Γυρνώντας στους φίλους μου πέτυχα την Αλίνα, διδακτορική φοιτήτρια στο πανεπιστήμιο της Βρέμης, να «μαλλώνει» με τον τύπο του AfD και ο οποίος μόλις με είδε μου είπε «I want Europe to divorce Greece» δεν ήξερα τι έγινε αλλά του απάντησα «Και εγώ αλλά θα πρέπει να μας πληρώσετε, έχουμε την πατέντα για το όνομα» δεν κατάλαβε και βιαστικά έφυγε συνεχίζοντας το τροπάρι του.

541817_10151414330875627_324312910_n

Η συνέχεις μας βρήκε σε μια γερμανική μπυραρία στην Böttcherstraße στην STÄNDIGE VERTRETUNG (StäV) όπου κυριαρχούν φωτογραφίες πολιτικών στους τοίχους. Για κάποιο λόγο, έτσι όπως καθίσαμε μας περικύκλωναν κυρίως φωτογραφίες του CDU. ΣΤο μακρύ τραπέζι που κάτσαμε από την μια μεριά βρέθηκαν οι Γερμανοί, η βουλευτής, μια πασιονάρια νεραρή των Die Linke, ένα μέλος του κόμματος κοντά στην σύνταξη και η γυναίκα μου. Δίπλα της εγώ μετά ο Χονρός και μετά οι δυο ΕΛληνίδες φίλες και ο Καταλανός φίλος της μιας ελληνιδας. Αφού συνεχίσαμε την συζήτηση με μένα κάφρο και με τον Χονδρό να αμύνεται πάρα πολύ καλά, τον άφησα να μιλήσει με την ΕΛληνιδα των Die Linke και ασχολήθηκα με την γυναίκα μου. Απελπισμένη με τρόπο μου εξηγησε ότι δεν ήταν σε θέση να παρακολουθήσει την συζήτηση των Γερμανών συντ΄ροφων που μιλούσανε για πρόσωπα και πράγματα που δεν ήξερε και τελικά κατέληξε να μιλάει για την χρήση της λέξη Genossen όπου αντι να πάρει μια απλή απάντηση κατέληξε να ακούσει διάλεξη. Για χιούμορ δεν συζητάμε, απελπίστηκε η γυναίκα μου.

Ενώ την άκουγα και προσπαθούσα να μην γελάσω φωναχτά, στ αριστερά μου άκουγα την σουρεάλ συζήτηση, όπου ο Χονδρός προσπαθούσε να ψήσει την Σοφία να δημιουργήσει ομάδα ΣΥΡΙΖΑ στην Βρέμη και στις εκλογές του Μαΐου να κατέβει ως υποψήφια του ΣΥΡΙΖΑ. Η Σοφία ήταν υποψήφια με τους Die Linke  για τις ευρωεκλογές και είναι ήδη υποψήφια για τις τοπικές εκλογές του Μαΐου. Πραγματικά μου είχανε λείψει τέτοιες συζητήσεις χωρίς νόημα. και ενώ η ώρα περνούσε και εγώ διασκέδαζε, ενώ οι σερβιτόσοι μόνο που δεν είχανε βάλει τις πιτζάμες για να μας διώξουν, πέτυχα και το καλύτερο. Η Vogt ήρθε πάνω από το κεφάλι μου και μιλώντας στον Χονδρό εξηγούσε τα κοινά σημεία της Βρέμης με την Ελλάδα και κυρίως σε ότι αφορά το χρέος, την λιτότητα την φτώχεια αλλά και άλλους κοινωνικούς δείκτες. Εκείνη την στιγμή αντιλήφθηκα ότι ενώ ο Χονδρός ήρθε για να προωθήσει τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ και να δημιουργήσει συμμαχίες, δεν μπήκε στον κόπο να μάθει τια ακριβώς συμβαίνει εδώ. Ολόκληρη η ομιλία του θα μπορούσε να είναι διαφορετική και πολύ πιο ενδιαφέρουσα.

Θα ήταν πολύ καλύτερο μαζί με τα ταξίδια και τις ομιλίες να υπάρχει και νέας σχεδιασμός, έτσι ώστε να υπάρχουν και αποτελέσματα μετά τις εκδηλώσεις. Γενικά ο σχεδιασμός χρειάζεται παντού.

13 χρόνια Ιανουαρίου 25, 2015

Posted by argos in Άτιμη Κοινωνία, μνήμες, personal.
Tags: ,
comments closed

Είναι το 13 γρουσούζικο; Όχι. Εκείνη η μέρα πριν 13 χρόνια ήταν γρουσούζικη.

Τα χαράματα της 25ης Ιανουαρίου χάσαμε τον Χρήστο, τον Χρηστάκη μας. Δεκατρία χρόνια αργότερα η επέτειος του θανάτου του συμπίπτει με μια από τις πιο κρίσιμες μέρες στην χώρα μας. Δεν έχει όμως καμία σημασία την στιγμή που ο Χρήστος απουσιάζει. Η απώλεια του φίλου είναι πολύ πιο σημαντική από οτιδήποτε άλλο.

Παρ όλα αυτά φέτος επιλέγω να ανεβάσω τα λόγια του Χρήστου, από κείμενό του, όπως ακριβώς τυπώθηκαν σε εκείνο το αφιέρωμα που του έγινε από τους φίλους και συναδέλφους του στην «Μακεδονία», στο φύλλο της επόμενης μέρας. Με τους πιο πολλούς από τότε έχω χαθεί, θέλω να πιστεύω όμως ότι δεν είμαι ο μόνος που τον θυμάται σήμερα.

arno

Σώστε τον Αιγιαλό και την λογική Ιουλίου 28, 2014

Posted by argos in Άτιμη Κοινωνία, Politics.
comments closed

Εδώ και αρκετό καιρό, από τον Απρίλιο, συμμετέχω σε μια κίνηση ανεξάρτητων πολιτών, προερχόμενοι από σχεδόν όλο το φάσμα της ελληνικής κοινωνίας, εναντίον του νομοσχεδίου που κατατέθηκε τον Απρίλιο προς διαβούλευση. Η κίνηση μάζεψε εκτός από πολίτες άλλων επαγγελματικών κλάδων, δικηγόρους πολεοδόμους αλλά και ξενοδόχους οι οποίοι κ’ανανε φύλλο και φτερό το προτεινόμενο νομοσχέδιο. Μαζέυτηκαν πάνω από 100.000 υπογραφές πριν λήξει η προθεσμία και παραδόθηκαν στους υπεύθυνους. Ταυτόχρονα δημιουργήθηκαν μια σελίδα στον fb με πάνω από 40 χιλιάδες μέλη και τουλάχιστον 1 γκρουπ με 8500 μέλη μέχρι πριν δυο τρεις μέρες. Πριν λοιπόν 2-3 μέρες ανέβασα μια αστήρικτη άποψη του ΣΕΤΕ που υπερασπίζονταν άνθρωπος που δηλώνει ότι :

kokotos_s(Βέβαια απ ότι κατάλαβα δεν έχει οριστεί από κάποιον ως εκπρόσωπος, αλλά φαίνεται να μην το χρειάζεται, εξ άλλου απ όσο ξέρω, μια φορά που ζήτησε να εκπροσωπήσει πολίτες, οι πολίτες δεν τον εμπιστευθήκανε.)

Η άποψη που ανέβασα προς σχολιασμό ήταν η ακόλουθη

seteΜου φάνηκε τόσο ηλίθιο επιχειρήμα που το κατέθεσα για σχολιασμό. Είναι σαν να λέει ένας τσοπάνης » Ο σύνδεσμος τσοπαναραίων μέτρησε τις εκτάσεις που εκμεταλλεύονται για βοσκοτόπια οι ποιοτικοί τσοπαναραίοι, αυτοί που κάνουν ποιοτική φέτα, και σε σύνολο 131.957 km² γης έχει μόλις 60  km² ποσοστό 0.0454693574421971%… και έπειτα μιλάμε για αύξηση των εξαγωγών, όταν συντεχνίες  ζητούν περισσότερο γι αυτούς απ ότι για εμάς, χωρίς να ξεχωρίζουν ποιές είναι οι σωστές και ποιές όχι.»

Δυστυχώς της ανάρτησής μου ακολούθησε ένας χαρακτηρισμός κατά του προσώπου της δήλωσης, από μέλος του γκρουπ, και παρ ότι ζήτησα να συνεχιστεί η συζήτηση χωρίς χαρακτηρισμούς, ο εν λόγω θιγείς συμμετείχε μαλλώνοντας με όλους όσους είχαν αντίθετη άποψη απ αυτόν, κατηγορώντας τους ότι τον βρίζουν, ενώ δεν το έκανε κανένας από όσους συζητήσανε μαζί του και διέλυσε στην ουσία την συζήτηση, αποφεύγοντας να αντιπαρατεθεί με επιχειρήματα και μοιράζοντας λινκ προς άρθρα δικά του (κάτι πιο ψηφιακό από τον αναλογικό τρόπο του Βελόπουλου που έλεγε, όταν ήταν τηλεβιβλιοπώλης, » Δεν τα λέω μόνο εγώ, τα γράφω και στα βιβλιά μου») και συνεχώς παραπονούμενος ότι τον καθυβρίζουμε.

Δυστυχώς η πλειοψηφία των διαχειριστών μη μπορώντας να «ακούει» τις διαμαρτυρίες του «θιγόμενου¨διέγραψε όλο το ποστ. Λάθος, λάθος γιατί από εκείνη την στιγμή βγήκε κατηγορώντας, ως και για καταπητές τους συμμετέχοντες στην κίνηση και λέγοντας το ένα ψέμα μετά το άλλο. Προσπαθεί να του αναγνωρίσουν ότι αυτός διέλυσε την κίνηση κατά των αιγιαλών λέγοντας χοντροειδέστατα ψέμματα όπως ότι έκλεισε το γκρουπ, το οποίο ειρήσθω εν παρόδω απέκτησε αυτές τις δυο μέρες ακόμα 300 περίπου μέλη.

Για κάποιο λόγο ο συγκεκριμένος κύριος συνεχίζει να μου στέλνει μηνύματα, όπως σήμερα το απόγευμα όπου ζητούσε την γνώμη μου για άρθρο του που θα δημοσιευτεί αύριο. Μου το έστειλε όλο. Διάβασα μόνο την πρώτη παράγραφο, η οποία λέει τα εξής :

Ποιοι θέλουν τον αιγιαλό «δικό τους»; Όσοι συντηρούν πολεμικό κλίμα για τον αιγιαλό και τις παραλίες, και ειδικά κάποιες φανατισμένες ομάδες που έχουν απαξιωθεί από τις σοβαρές περιβαλλοντικές οργανώσεις (τύπου «ΣΤΟΠ στην καταστροφή»), προσποιούνται πως δεν υπάρχει καμία μέση λύση. Προσπαθούν να πείσουν την κοινή γνώμη πως υπάρχουν μόνον δύο άκρα στην αντιπαράθεση, χωρίς δυνατότητα συγκατάβασης και συνεννόησης. Στο ένα άκρο της αντιπαράθεσης είναι η τυφλή άρνηση οποιασδήποτε εκμετάλλευσης και οποιουδήποτε έργου, εκείνης που φτάνει να ακυρώνει ακόμη και τα λιμάνια και τις μαρίνες, ακόμη και τα έργα προστασίας από τη διάβρωση.

Εκεί σταμάτησα. πως να διαβάσω ένα κείμενο όταν στην πρώτη πράγραφο ξεκινά με ψέμα. Στο about του group διαβάζουμε :

πρωτοβουλία πολιτών ‘STOP στην καταστροφή των ελληνικών αιγιαλών’, που στοχεύει στην απόσυρση του νομοσχέδιου για τη διαχείριση των παράκτιων περιοχών, τουλάχιστον στην μορφή που αυτό κατατέθηκε για διαβούλευση από το Υπουργείο Οικονομικών τον Απρίλιο του 2014. Το νομοσχέδιο, εάν ψηφιστεί, ανοίγει το δρόμο σε κατασκευαστική ασυδοσία και στη μη αναστρέψιμη περιβαλλοντική επιβάρυνση των ελληνικών ακτών

και για όσους δεν θέλουν να μπουν στο γκρουπ, το screen capture

stopΘα έπρεπε να διαβάσω παρακάτω; Ποιο το νόημα;

Σε τι να αντιπαρατεθώ;

Σε ένα κείμενο που στις πρώτες 5 γραμμές ξεκινάει με ψέμα. Όταν ο αρθρογράφος βρει την επαφή με την αλήθεια θα επανέλθω.

Υ.Γ. Επειδή θα λείπω όλη μέρα από υπολογιστή, λινκ στο άρθρο θα βάλω όταν γυρίσω και βρω που το δημοσίευσε. Τα comment είναι κλειστά γιατί δεν υπάρχει λόγος να μου «βρωμίσει» κανένας το «σπίτι» ιδίως όσο λείπω.

Υ.Γ.1 προφανώς εδώ δεν εκπροσωπώ κανέναν παρά μόνο τον εαυτό μου

Αναπαράγοντας στερεότυπα Μαρτίου 23, 2014

Posted by argos in Άτιμη Κοινωνία, Life, Politics.
Tags: , ,
comments closed

Η αλήθεια είναι ότι δεν ασχολούμαι ιδιαίτερα με την παιδεία στην Ελλάδα, εκτός με ότι έχει να κάνει με το μεταπτυχιακό μου. Πρόσφατα όμως έπεσε σε δυο σποτάκια του Υπουργείου παιδείας όπου  στο ένα είχε ένα πιτσιρικά να κάνει τον τεχνίτη και να απορεί γιατί όλοι του λένε να γίνει δικηγόρος ενώ στο άλλο ένα κοριτσάκι που του άρεσε να σχεδιάζει ρούχα να ράβει και να τα στενεύει και να απορεί γιατί όλοι της λένε να γίνει γιατρός.

Ψάχνοντας λίγο παραπάνω βρήκα και μια ανακοίνωση του Υπουργείου όπου εξηγούσε και το λόγο ύπαρξης των δυο σποτ

Τα δυο διαφημιστικά σποτάκια συνοδεύονται από το ακόλουθο μήνυμα:

«…κάθε παιδί έχει ταλέντα και έχει δικαίωμα να τα αξιοποιεί για να είναι ευτυχισμένο στη ζωή του γιατί επιτυχία είναι να δουλεύεις πάνω σε αυτό που σου αρέσει σε αυτό που είσαι καλός. Το Υπουργείο Παιδείας έχει δρομολογήσει τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις για ένα εκπαιδευτικό σύστημα στο οποίο μπορείς να βρεις το δικό σου μονοπάτι και να βγεις στην αγορά εργασίας με δεξιότητες που θα σε κάνουν να πετύχεις σε αυτό που πραγματικά σου ταιριάζει σε αυτό που έχει προοπτική».

λίγο παρακάτω λέει

Παράλληλα γίνεται μια προσπάθεια να αντιστραφεί το κοινωνικό στερεότυπο, που επικρατεί στις περισσότερες οικογένειες, οι οποίες επιθυμούν να δουν τα παιδιά τους γιατρούς και δικηγόρους, δυο επαγγέλματα με κοινωνική καταξίωση. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι οι δυο πρωταγωνιστές αναρωτιούνται γιατί να γίνουν δικηγόρος ή γιατρός

Αλλά ας δούμε τα σποτάκια ένα-ένα πρώτα να δούμε τον μικρό Μπομπ τον Μάστορα που όλο μαστορεύει

Το παλικάρι είναι τεχνίτης όλα τα διορθώνει και το γουστάρει. Οι γονείς του όμως δεν θέλουν λέει να γίνει τεχνίτης, θέλουν να γίνει δικηγόρος. Παρ όλα αυτά όχι μονο του έχουν αγοράσει τα απαραίτηταεργαλεία για να κάνει τον τεχνίτη, αλλά έχουν καταφέρει να βρούνε και συσκευή με λυχνίες για να πειραματιστεί τ αγόρι μας. Μα με λυχνίες ρε φίλε το 2014; Ξέρουν πολλές συσκευές με λυχνίες σήμερα; Και όσες ξέρουν, είναι προσιτές, οικονομικά, στο παιδάκι; Το έχετε χάσει λιγάκι εκεί πέρα;

Αντιγράφω από Wikipedia

Although vacuum tubes have been largely replaced by solid-state devices in most amplifying, switching, and rectifying applications, there are certain exceptions. In addition to the special functions noted above, tubes still have some niche applications.

Vacuum tubes are much less susceptible than corresponding solid-state components to transient overvoltages, such as mains voltage surges or lightning, or the electromagnetic pulse effect of nuclear explosions. This property kept them in use for certain military applications long after more practical and less expensive solid-state technology was available for the same applications.[23]

Vacuum tubes are still practical alternatives to solid state in generating high power at radio frequencies in applications such as industrial radio frequency heating, particle accelerators, and broadcast transmitters. This is particularly true at microwave frequencies where such devices as the klystron and traveling-wave tube provide amplification at power levels unattainable using current semiconductor devices. The household microwave oven uses a magnetron tube to efficiently generate hundreds of watts of microwave power.

Tubes are less likely than semiconductor devices to be destroyed by the electromagnetic pulse produced by nuclear explosions[23] and geomagnetic storms produced by giant solar flares.[24]

Το κοριτσάκι βέβαια έχει βρει την κλίση της,

Από μικρή στενέυει ρούχα, ράβει, σχεδιάζει. Μόνη της τα έμαθε προφανώς. βρήκε δε και μια παλιά ραπτομηχανή, υποθέτω ότι θα την επιδιόρθωσε ο πιτσιρικάς με τις λυχνίες, και βέβαια αναρωτιέται γιατί όλοι της λένε να γίνει γιατρός. Μα πόσο χαζό είναι; Προφανώς της το λένε γιατί ράβει τόσο καλά.

Αλλά ας πάμε λιγάκι στην ουσία του post μου. Δεν ξέρω για ποιο λόγο πραγματικά το Υπουργείο μπήκε στην διαδικασία αυτή. Θα μπορούσε να είναι γιατί ήθελε να δώσει λεφτά σε φίλο διαφημιστή, θα μπορούσε να είναι γιατί τα πανεπιστήμια στοιχίζουν και θέλει να στείλει τα παιδιά εκτός πανεπιστημίου, όπου εκεί θα είναι τα δικά τους παιδιά. Θα μπορούσε όμως να είναι ακριβώς ο λόγος για τον οποίο λέει ότι τα έκανε

… μια προσπάθεια να αντιστραφεί το κοινωνικό στερεότυπο, που επικρατεί στις περισσότερες οικογένειες, οι οποίες επιθυμούν να δουν τα παιδιά τους γιατρούς και δικηγόρους…

και προσπαθώντας λοιπόν να αντιστρέψει αυτό το κοινωνικό στερεότυπο, αναπαράγει, εν έτη 2014 το κλασικό στερεότυπο αγοριού και κοριτσιού;

Το αγόρι γίνεται τεχνίτης, αντρική δουλειά και το κορίτσι μοδίστρα με τα υφασματάκια της και τα ροζ και κόκκινα κουτιά πάνω από το κρεβάτι της

Μα καλά αυτή η γραμματεία ισότητα υφίσταται; Υπάρχουν άνθρωποι εκεί που δουλεύουν και δεν μήνυσαν το Υπουργείο; Αυτή είναι η Ευρώπη την οποία οραματίζονται και θέλουν να έχουν;

Αν έχουν ξεμείνει από ιδέες μπορούν να χρησιμοποιήσουν την παρακάτω

12 χρόνια Ιανουαρίου 25, 2014

Posted by argos in Άτιμη Κοινωνία, μνήμες, personal.
Tags:
comments closed

Δώδεκα χρόνια, μια ζωή. Του Χρήστου που λείπει. Εμείς όλοι διαλυμμένοι. Ο καθένας τον δρόμο του. Οι μισοί πια δεν μιλάμε με τους άλλους μισούς ή κάνουμε πως μιλάμε. Όμως πριν 12 χρόνια κλαίγαμε παρέα και δίναμε κουράγιο ο ένας στον άλλο πάνω από το χωρίς ζωή κορμί του Χρήστου. Πριν από 12 χρόνια μαζευτήκαμε και βγάλαμε, ακόμα και όσοι δεν δουλεύαμε στην εφημερίδα τότε, τους τελευταίους Ορίζοντες με τον Χρήστο αρχισυντάκτη. Και ας μην ήταν εκεί να διορθώσει τα κείμενα, Και ας μην ήταν εκεί να ζητήσει συγκεκριμένο αριθμό από λεξουλίτσες. Ήταν Παρασκευή 25/1 και οι Ορίζοντες δημοσιεύτηκαν την επόμενη μέρα στην «Μακεδονία».

Αν ο κόσμος που μας περιβάλλει στηριζόταν περισσότερο στην τέχνη (ως συνείδηση της αξίας της ζωής) και λιγότερο στα ψεύδη, την υποκρισία και την διαρκή διάψευση, τότε ίσως λιγότεροι νέοι θ’ αναζητούσαν πρωτοχρονιάτικα μια τρύπα μέσα απ τα σκοτεινά ερείπια, για να περάσουν από την ζωή στο πουθενά…

Έτσι ξεκινούσε το κείμενο στην πρώτη σελίδα των Οριζόντων και φαντάζει σήμερα ακόμη πιο επίκαιρο.

arno2014

Όλα τα γουρούνια είναι ίσα Ιανουαρίου 10, 2014

Posted by argos in Άτιμη Κοινωνία, Politics.
Tags: , , ,
comments closed

 

Η Εκτελεστική Επιτροπή της ΑΔΕΔΥ καταγγέλλει την αναίτια σύλληψη του συναδέλφου, Παύλου Αντωνόπουλου, μέλους της Ε.Ε της ΑΔΕΔΥ, γιατί συμμετείχε σε απαγορευμένη από την αστυνομία συγκέντρωση και για αντίσταση κατά της αρχής.

Θα ξεπεράσω το σουρεαλιστικό της ανακοίνωσης της ΑΔΕΔΥ (…αναίτια σύλληψη…  γιατί συμμετείχε σε απαγορευμένη από την αστυνομία συγκέντρωση…) και θα παραμείνω στο γεγονός. Ένας δημόσιος υπάλληλος παρανομεί και η αστυνομία τον συλλαμβάνει και τον στέλνει αυτόφωρο. Δεν θα εξετάσω αν η αρχική απόφαση ήταν χουντική ή όχι, ή αν θέλετε να συμφωνήσω ότι ήταν χουντική, δεν θα εξετάσω αν ο σύντροφος Αντωνόπουλος αντιστάθηκε κατά της αρχής μια και δεν το ξέρω και είναι δουλειά του δικαστηρίου να το διερευνήσει. Θα δώσω μάλιστα και συγχαρητήρια στον σύντροφο Αντωνόπουλο μαι και ήξερε ότι παρανομούσε και με κίνδυνο να χάσει την δουλειά του βγήκε στον δρόμο για να διεκδικήσει τις θέσεις του.

έχω πλήρη εμπιστοσύνη και σεβασμό στην ελληνική δικαιοσύνη, αλλά έχω εμπιστοσύνη και στην κα Σακελλαρίου, στο ήθος της, στην επαγγελματική της κατάρτιση και κυρίως στη δουλεία που κάνει μέχρι τώρα

Θα ξεπεράσω και εδώ το σουρεαλιστικό του έχω εμπιστοσύνη στην ελληνική δικαιοσύνη αλλά να ξέρει, η Δικαιοσύνη, ότι εγώ την έχω αθωώσει την Σακελλαρίου και θα πάω παραπέρα. Η Σακελλαρίου είναι και αυτή δημόσιος υπάλληλος, διορισμένη από την κυβέρνηση βέβαια αλλά υψηλόβαθμη δημόσια υπάλληλος. Στην περίπτωσή της δεν προβλέπεται αυτόφωρο, αλλά θα έπρεπε να προβλέπεται η απομάκρυνσή της από την θέση της ώσπου να διαλευκανθεί η υπόθεσή της.

Παρατηρείτε κάτι κοινό στις δυο αυτές περιπτώσεις; Και στις δυο περιπτώσεις, ο καθένας με τον τρόπο του, στον έναν ο συνδικαλιστικός του φορέας ενώ στον άλλο ο άμεσος πολιτικός προϊστάμενός του δώσανε κάλυψη για παράνομη πράξη για την οποία κατηγορούνται ο Αντωνόπουλος και η Σακελλαρίου αντίστοιχα.

Και οι δυο κατηγορούμενοι πιθανόν να τρέφουν ελπίδες ότι θα την γλυτώσουν λόγω αυτής της συμπαράστασης και ίσως όχι άδικα, στα σίγουρα όμως υπάρχουν άνθρωποι που είναι σίγουροι ότι, οι κατηγορούμενοι, δεν θα πάθουν τίποτα γιατί ακριβώς έχουν αυτή την κάλυψη. Άνθρωποι που πιθανότατα δεν θα διαβάσουν την συνέχεια των δυο υποθέσεων αλλά θα μείνουν με την αρχική εντύπωση. Κάποιοι από αυτούς όταν θα τους δοθεί η ευκαιρία θα παρανομήσουν γιατί θα πιστεύουν ότι με τις «ακρες» τους θα καθαρίσουν και δεν θα τιμωρηθούν. Γιατί ξέρουν ότι μερικά γουρούνια είναι πιο ίσα από άλλα.

Αν αντιθέτως η ΑΔΕΔΥ έβγαζε μια σοβαρή ανακοίνωση όπου αναγνώριζε το παράνομο της πράξης του Αντωνόπουλου αλλά ταυτόχρονα του αναγνώριζε την πολιτική διάσταση της πράξης του τιμώντας τον για την στάση του και για την επιλογή του να θυσιαστεί για τα πιστεύω του, αν ο Στουρνάρας δήλωνε την στήριξή του στην Σακελλαρίου αλλά ταυτόχρονα την απομάκρυνε από την θέση της μέχρι να διερευνηθεί η υπόθεση τότε ίσως κάποιοι να πιστεύανε ότι το κράτος λειτουργεί, οπότε την επόμενη φορά που θα πηγαίνανε να ψηφίσουνε θα ήταν πιο προσεκτικοί στην επιλογή των εκπροσώπων τους έτσι ώστε να αποφεύγουν στο μέλλον χουντικές διατάξεις ή επιλογές προσώπων σε υψηλές θέσεις με εμπλοκή σε περίεργες υποθέσεις.

Αυτά όμως  δεν είναι για την φάρμα των ζώων που λέγεται Ελλάδα.