We are not alone

Το μεσαίο δάχτυλο Φεβρουαρίου 28, 2010

Της Αφροδίτης, των Γερμανών… των Ελλήνων.

Δεν θυμάμαι να έγινε ποτέ τόση  φασαρία για μια φωτοσοπιά που υπονοεί ότι ένα έθνος κάνει αυτή τη χειρονομία προς κάποιο άλλο. Μας θίξανε. Εφημερίδες γράψανε ότι θέλανε. Ο  Νίκος Σαραντάκος απαντά στην “Μακεδονία“  αλλά κάνει το λάθος να θεωρήσει ότι η εφημερίδα έχει μεταφράσει το περιοδικό ενώ έχει μεταφράσει εξτρά κείμενα από το site του Focus. Περίμενα από τον κ. Σαραντάκο να έχει καταλάβει την διαφορά και να δει ότι το κείμενο του περιοδικού ήταν επί πληρωμή στο Internet, αλλά δεν έχει και τόσο ιδιαίτερη σημασία. Άλλοι πάλι αποφασίσανε να πάρουν το γόητρο της χώρας στα χέρια τους και ξεκινήσανε έναν ιερό πόλεμο κατά της Γερμανίας.

Τζιχάντ λοιπόν.

Μια σειρά από δικές μας φωτοσοπιές, θυμηθήκαν τον Χίτλερ που αιματοκύλησε την Ευρώπη (επ’ ευκαιρίας, Ασυτριακός ήταν) και βέβαια ξαφνικά ήρθαν στο προσκήνιο το κατοχικό δάνειο και οι πολεμικές επανορθώσεις των Γερμανών. (Το αστείο είναι ότι ζω με μια Γερμανίδα, που την παντρεύτηκα πρόσφατα, την οποία από τότε που γνωριστήκαμε την πειράζω για το κατοχικό δάνειο)

Για τις πολεμικές επανορθώσεις, μπορείτε να διαβάσετε εδώ, πως το ανατιμετώπισε το επίσημο ελληνικό κράτος που θεωρεί ότι μπορεί να παίζει με την ζωή και τον θάνατο των πολιτών του επειδή οι τελευταίοι  τους ψηφίσανε. Ευτυχώς κάποιοι τους γράψανε στα @@@ και το πήγανε ένα βήμα παραπέρα. Αυτά για την ιστορία για να μπορέσω να συνεχίσω και να ασχοληθώ με τους πολιτικούς που μας αξίζουν.

Ο κ.Πάγκαλος, στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και υπουργός πολλών κυβερνήσεων, πολλοί τον ξέρουν και σαν ο “μεγάλος τραγουδιστής“, τα έψαλλε στους Γερμανούς και αυτοί τα κάνανε πάνω τους. Εξ΄άλλου είναι η δεύτερη φορά, αν θυμάμαι καλά που τους έκανε να τρέχουν στην τουαλέττα. Την πρώτη κάτι είχε πει για πηλό. Σώμα μου φτιαγμένο από πηλό ή κάτι παρόμοιο….Βέβαια μετά τα μάζεψε πέφτοντας στα γόνατα..

Αλήθεια αν ο κ. Πάγκαλος είχε αυτή την άποψη για τις αποζημειώσεις γιατί δεν την έθεσε όταν ήταν υπουργός εξωτερικών; Καλά θα κάνει ο πληθωρικός κυβερνητικός αξιωματούχος να μη πολυμιλάει. Καλύτερα να μασάει.

Πάμε και στον νούμερο 3 του ελληνικού κράτους. Αν συμβεί κάτι και χαθούν οι 2 πρώτοι πολίτες ο/η πρόεδρος της Βουλής αναλαμβάνουν την τύχεςη του ελληνικού κράτους. Ο κ. Πετσάλνικος είναι αυτός στο οποίο θα στηριχθούμε σε μια κρίσιμη στιγμή. Είναι ο ίδιος που κάλεσε τον πρέσβη της Γερμανίας, στην Ελλάδα, για να διαμαρτυρηθεί, μεταξύ των άλλων, για τα κείμενα του Focus και άλλων γερμανικών εντύπων. Μα καλά έχουμε τρελλαθεί τελείως;

Δηλαδή τι θα έκανε το Γερμανικό κράτος για να ικανοποιήσει την διαμαρτυρία του κ. Πετσάλνικου; Θα λογόκρινε τα γερμανικά ΜΜΕ; Υπήρχε ποτέ τέτοια περίπτωση; Χάθηκε οποιοδήποτε ίχνος σοβαρότητας;

Μετά από όλα αυτά εμφανίστηκε και ο πρωθυπουργός στην Βουλή για να πει τα αυτονόητα :

«Σε καμία περίπτωση δεν παραιτείται η χώρα μας από την διεκδίκηση των γερμανικών κατοχικών αποζημιώσεων, ούτε όμως παρασυρόμαστε από την επικαιρότητα ή την προβοκάτσια ενός εντύπου. Σε καμία περίπτωση δεν έχουμε παραιτηθεί από τις αξιώσεις μας, αλλά όχι να το καταστήσουμε σημαία ευκαιρίας τώρα που είμαστε σε αδυναμία προσπαθώντας να βάλουμε τάξη, να επιφέρουμε τομές και να ανακτήσουμε την αξιοπιστία μας».

Αυτά δεν ήξερε να τα πει νωρίτερα στου δικούς του που παρασύρθηκαν από τον πατριώτη Καρατζαφέρ; Για να έχουμε και καλό ρώτημα πότε πρόκειται να τα διεκδικήσει; Μπορεί;

Εμείς οι και καλά Blogger τι κάναμε; Υιοθετήσαμε την εξυπνάδα των διεκδικήσεων καθώς και την προσπάθεια ενός μποϋκοτάζ που θα “τιμωρούσε” τους Γερμανούς. Κανένας δεν πρότεινε μποϋκοτάζ, όταν βγήκε στην επιφάνεια το σκάνδαλο της Siemens, ούτε όταν έκλεισε το εργοστάσιό της στην Θεσσαλονίκη. Ούτε όταν αποφάσισε να φύγει από τα ναυπηγεία του Σκαραμαγκά η Thyssen.

Μα καλά κανένας μας δεν ξέρει την υπόθεση Κολ και CDU στην Γερμανία; κανένας δεν μπορούσε να αντικρούσει ότι οι Γερμανοί δεν είναι οι άσπιλοι και εμείς οι απατεώνες; Ή είναι πιο εύκολος ο τσαμπουκάς χωρίς νόημα;

Ας μαζέψουμε τα κομμάτια μας, του βρώμικους πολιτικούς μας που έχουν εξασφαλίσει την ατιμωρησία τους και ας δούμε πως θα λύσουμε το πρόβλημα. Όσο για τα κωλοδάχτυλα, μη στεναχωριέστε, υπάρχουν και πιο “μακριά παλούκια” να πηδήξουμε.