We are not alone

Πράσινα Χρυσόψαρα Σεπτεμβρίου 10, 2009

Είναι γνωστό, σε αυτούς που με παρακολουθούν από παλιά ότι δεν είμαι fan της ΝΔ, όπως τους είναι γνωστό ότι ούτε fan του ΠΑΣΟΚ είμαι. Όσοι δε, με πετύχανε και στο περίφημο post “Η πράσινη διανόηση της Καβάλας” αλλά και στην συνέχειά του “Η βλακεία είναι ανίκητη (ή Πράσινη διανόηση της Καβάλας part II)” καταλαβαίνουν τι λέω.

Για όσους θέλουν μια περίληψη πριν διαβάσουν την συνέχεια, τα πράγματα όπως τα είδα εγώ, εκείνη την αποφράδα μέρα του Μαρτίου του 2008, έγιναν ως εξής :

Ο Πάνος και η Κωσταντίνα ήταν εpίσημοι ομιλητές σε μια από τις καλύτερες εκδηλώσεις που είδα ποτέ, στην Καβάλα. Μερικοί bloggers που αυτοχαρακτηρίστηκαν bloggers του ΠΑΣΟΚ, στο τέλος της εκδήλωσης τα γαμήσανε την μάνα (pardon my French). Βγήκε μια καλλίπηγος κυρία και αφού έδειξε την ανατροφή της και την μόρφωσή της προσπαθώντας να ξεφτυλίσει την Κωσταντίνα έφυγε μαζί μ ετην παρέα της. Κάπου ενδιάμεσα είχε δηλώσει ότι εκπροσωπεί πράσινα blog της Καβάλας και μάλιστα όχι πράσινα της οικολογίας.

Πολλά γράφτηκαν από μένα, από την Κωσταντίνα, από τον Καλτσόβρακο από τον Alzap αλλά και από πολλούς άλλους. Σε κάποιο σημείο των post μου έγραφα, απευθυνόμενος, ίσως άδικα αλλά δεν ήξερα κανέναν άλλο, προς τον Παναγιώτη τον Βρυώνη :

Αυτά τα social media ονειρεύεται ο Γιωργάκης, Παναγιώτη; Καπελωμένα από ελιτιστές/ρατσιστές; Δεν το νομίζω. Αλλά δεν το ξέρω μια και δεν έχω δει επίσημη θέση για την γελοιότητα που αμαύρωσε μια τέτοια εκδήλωση, που και συμμετοχή είχε και εθελοντισμό αλλά και μεγάλο ενδιαφέρον σε όλα τα άλλα επίπεδα

Μετά από όλα αυτά και προφανώς όχι από τα δικά μου κείμενα, στο blog του Γ. Παπανδρέου αναρτήθηκε μια συγνώμη η οποία με οδήγησε στο να κλείσω τα σχόλια στα post και ν αθεωρήσω ότι σε ότι αφορά την δική μου αίσθηση του δικαίου, είχα καλυφθεί. Τμήμα του κειμένου του ΓΑΠ, αποτελεί και το επόμενο κομμάτι :

“Διαβάσαμε με πολύ σεβασμό το post ‘H X- Psilikatzou γράφει για το ΠΑΣΟΚ’ της Κωνσταντίνας Δελημήτρου (γνωστή και ως η blogger Ψιλικατζού) αναρτημένο στο blog του Alzap και νιώθουμε την ανάγκη να της ζητήσουμε συγγνώμη. Συγγνώμη για το έλλειμμα σεβασμού στο άτομο της, τόσο ως blogger και ως δημιουργού συγγραφέα.
Μια συγγνώμη επ’ ονόματι όλων μας, όσων πιστεύουμε στα βασικά δημοκρατικά δικαιώματα του κάθε πολίτη, ακόμα δε περισσότερο στο δικαίωμα του να συγγράφει, να μετέχει, να δημιουργεί, υπενθυμίζοντας ότι οι βασικές αυτές αρχές αποτελούν και το κινητήριο μοχλό του Κινήματος. Εκφάνσεις ρατσιστικού περιεχόμενου, περιχαραγμένες διαχωριστικές γραμμές, δοβλέτια, ελλείμματα σεβασμού σε πρόσωπα και αξίες δεν θεμελιώνουν δημοκρατικές διδαχές και δεν μας εκφράζουν”

Ήταν μια από τις φορές που λες ότι ” ρε φίλε, υπάρχει ελπίδα”.

Ενάμιση χρόνο μετά και παραμονές εκλογών με πολύ πιθανό νικητή τον ΓΑΠ, διαβάζουμε :

“… είναι άλλωστε πιστή στα όσα προτάσσει ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, μεταξύ των οποίων και η χρήση του διαδικτύου. Το όνομά της είναι ευρέως γνωστό κι εκτός Καβάλας από τα blogs των οποίων είναι συντάκτης. Είναι επίσης ένα από τα ελάχιστα στελέχη με προφίλ στο facebook…”

Ποιά είναι η κυρία; Είναι μια από τους υποψήφιους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ στην Καβάλα.

Φταίει ο ΓΑΠ; Όχι βέβαια. Δεν την διάλεξε αυτός. Την διαλέξανε μέσα από τις τοπικές “διεργασίες”. Τότε τι χτυπιέμαι;

Μπα, έτσι για πλάκα. Δεν υπάρχει ανακολουθία λόγων και έργων σε αυτή την περίπτωση. Κανένας δεν του είπε ότι η κυρία ήταν η αιτία  να ζητήσει δημόσια συγνώμη για την ρατσιστική συμπεριφορά της.

Ναι, δεν την διάλεξε αυτός μπορούσε όμως να μην εγκρίνει την υποψηφιότητά της. Μπορούσε να δώσει μεγαλύτερη ισχύ στα λόγια του 2008 από το να τα ξεχάσει για χάρη της ποσόστωσης. Αν αρχίσε να κάνει πίσω από τώρα, τι θα γίνει έτσι και αναλάβει την εξουσία; Τι θα γίνει αν έχει ισχνή πλειοψηφία;

Θα μου πεις ότι εδώ γυρίσαν και είναι υποψήφιοι σχεδόν όλοι της περίφημης υπόθεσης Πάχτα, αυτό σε πείραξε;

Αυτή τη φορά δεν ζητάω τίποτα και από κανένα. Ότι είχε να πει ο καθένας μας το είπε. Εγώ εδώ, ο Καλτσόβρακος σε δικό του post και η Κωσταντίνα στο δικό της.

Άντε καλή ψήφο.