We are not alone

Για τους δημοσιογράφους Μαρτίου 26, 2009

Έχοντας ξεκινήσει, δυστυχώς, μια ιστορία με γνωστά “ενημερωτικά” blogs της πόλης, φτάσαμε σε έμμεσες απειλές αλλά και έξω από το θέμα μας. Το θέμα μας ήταν η συνήθεια μη απόδοσης της είδησης στις πηγές, με Link όπου υπάρχει ηλεκτρονική εκδοχή της καθώς και οι κιτρινισμοί που εμφανίζονται κατά καιρούς σε ορισμένα από αυτά. Αφορμή στάθηκε μι ασυγκεκριμένη είδηση της οποίας την πορεία παρακολούθησα από την αρχή και μέχρι τώρα.

Καταλήξαμε βέβαια να συζητάμε για επισκέψεις και άλλα τέτοια φαιδρά. Καταλήξαμε, ένα από τα δυο “ενημερωτικά” blog να  νομίζει ότι μπορεί να μου δείξει ότι “σε ξέρουμε ποιός είσαι..” με το να αναφέρεται σε μένα με τα αρχικά του ονόματός μου “Θ.Τζ.” και όχι με το ψευδώνυμό μου “Argos” κάτι που δεν συνηθίζεται μεταξύ των blogger ακόμα και αν ξέρει όλος ο κόσμος το όνομα του ανθρώπου που γράφει. Το όνομά μου και το επίθετό μου υπάρχει στα σχόλια του about αυτού του blog, υπάρχει ολόκληρο στο about του ομαδικού thess, υπάρχει και η φωτογραφία μου σε περιοδικό και η φάτσα μου στο Youtube σε εκπομπή της Ψηφιακής Ελλάδας.  Άρα για όποιον θέλει να ψάξει δεν είμαι ανώνυμος, είμαι ψευδώνυμος.

Κατά την προσφιλή του μέθοδο, ειδησεογραφικό Blog στο domain gr από όπου λέει, το ένα από τα δυο άλλα blog ότι πήρε την είδηση, απαντά σε μένα μέσα από post στο site του, χωρίς link και χωρίς να έχω απευθυνθεί σ’ αυτό. Η πρακτική, αλλά και ο χρόνος δημιουργίας του, μου επιτρέπουν αν συμπεράνω ότι είναι ίσως κομμάτι ενός business model καλά στημένου. Αυτό όμως είναι άλλο θέμα που θα το ψάξω για αργότερα.

Επι της ουσίας έχω ένα κείμενο με ανακρίβειες.

Αφού λοιπόν μου γίνει μια διάλεξη για την πληροφορία, άσχετη με το πρόβλημα απόδοσης της πηγής έχω τον απίθανο συλλογισμό :

“Κατά τρίτον γιατί θα πρέπει κάποιος να διαβάζει υποχρεωτικά εφημερίδες;”

Ποιός μίλησε για υποχρεωτική ανάγνωση εφημερίδων; Το κείμενο ήταν στο Site της εφημερίδας τα χαράματα της Δευτέρας και το site έχει RSS οκ; Από εκεί το πήρανε οι κύριοι και εκεί έπρεπε να αποδώσουν το link.

Παρακάτω προσπαθούν να αποδείξουν ότι γνωρίζαν την είδηση από πρώτο χέρι :

“εμεις φταίμε που πέσαμε πάνω στον αμερικανό πρέσβη που έμπαινε σαν “σίφουνας” στην κλινική εκεινο το βράδυ;”

Να τους πληροφορήσω ότι υπάρχει μια σαφής διαφορά μεταξύ ΠΡΕΣΒΗ και ΠΡΟΞΕΝΟΥ και η Θεσσαλονίκη δεν έχει πρεσβεία αλλά προξενείο.

Παρακάτω η παραπληροφόρηση ξεπερνάει το μέγεθος της αλητείας κατηγορώντας τον άνθρωπο που δάρθηκε από φασίστες, ότι δεν έκανε μήνυση γιατί λέει τραβούσε φωτογραφίες με μίνι κάμερα. προφανώς έχουν το ρεπορτάζ από αυτούς που τον δείρανε.

Ο ίδιος ο άνθρωπος, εφ’ όσον φύγει από εδώ όπου κινδυνεύει, με την δημοσίευση της φωτογραφίας του, θα αναρτήσει post και τότε θα έχουνε και οι κύριοι την άποψή του, την οποία τυχαίνει να την έχω ακούσει από τον ίδιο.
Τελειώνοντας θα ήθελα να ευχηθώ στους ιδιοκτήτες της συγκεκριμένης μπίζνας, καλές δουλειές.

Αν δεν βλέπετε κανένα link πάνω είναι γιατί αποφάσισα, σε ότι αφορά αυτούς, να μην τους ξαναδώσω link ούτε για πλάκα. Όταν θα έρθει η ώρα, θα αναρτήσουμε και τα δικά τους αρχικά για να πατσίσουμε.

Θωμάς Τζήρος ή όπως με γνωρίζουν στα blogs πολύ πριν κάποιοι αποφασίσουν να το κάνουν μπίζνα, Argos.

Γελοίοι Μαρτίου 26, 2009

Το φεγάρι σας δείχνω.

Βρίσκοντας την πηγή μιας είδησης Μαρτίου 25, 2009

Τα τελευταία χρόνια έχουμε δει μια επιδρομή από διάφορα και καλά “ενημερωτικά” blogs που μας “λένε όλη την αλήθεια” που “αποκαλύπτουν” που δεν ξέρω τι άλλο κάνουν. Είναι κοινή η πεποίθηση ότι τα συγκεκριμένα blog τα συντηρούνε δημοσιογράφοι, με κίνητρα που στηρίζονται στην παθογένεια των συμβατικών ΜΜΕ.

Από αυτή την τάση δεν έχει γλυτώσει και αυτή η πόλη.

Πρόσφατο παράδειγμα η υπόθεση του ξυλοδαρμού του Αμερικάνου δημοσιογράφου στο φεστιβάλ ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης. Τα περίφημα “ενημερωτικά” blogs “Τα χάλια” και το Greece-Salonica αναφερθήκανε στο γεγονός κρατώντας την γνωστή τους από τα ΜΜΕ συνήθεια μη αναφέροντας την πηγή. Ποιά ήταν η πηγή;

Η εφημερίδα “Θεσσαλονίκη” εδώ.

Η ιστορία έχει ως εξής :

Ο Αμερικάνος δημοσιογράφος φιλοξενείται σε φιλικό σπίτι δημοσιογράφου της εφημερίδας. Αφού έγινε το επεισόδιο ο δημοσιογράφος, από φόβο αντιποίνων δεν θέλησε να το μεγεθύνει. Η είδηση έρχεται στην εφημερίδα μέσω του φιλικού καναλιού αργά το βράδυ. Το κείμενο γράφεται με το όνομα του δημοσιογράφου στο σύστημα ροής που χρησιμοποιεί η εφημερίδα αλλά μετά από παράκληση του δημοσιογράφου και του φιλικού του περιβάλλοντος το όνομά του δεν μπαίνει στην έντυπη έκδοση.

Το ίδιο βράδυ στις 3:00 το πρωί ανακοινώνω το γεγονός, χωρίς όνομα στο twitter, κατόπιν συζήτησης που είχα με τον Αστέρη και ο οποίος για να το αναμεταδώσει ήθελε link τον παραπέμπω στην πρωϊνή ηλεκτρονική έκδοση η οποία δυστυχώς είχε το όνομα, μια και αυτό αφαιρέθηκε από την έντυπη κατά την διάρκεια τςη σελιδοποίησης. Επειδή ακριβώς ο δημοσιογράφος δεν θέλει να γίνει στόχος, παρακαλεί και αφαιρείται το όνομά του και από την ηλεκτρονική έκδοση.

Οι Αστέρης στο twitter και ο teacherdude στο blog του αναφέρονται στην είδηση με παραπομπή στην πηγή. Τα άλλα δυο “ενημερωτικά” blog παίρνοντας την είδηση είτε απευθείας από την εφημερίδα, είτε έμμεσα, θεωρήσαν καλό να μην αναφέρουν την προέλευση. Πιθανότατα να είχαν δικό τους ρεπορτάζ μέσα στα τόσα που γράψανε για το Φεστιβάλ, not. Άσε που ο ένας από τους δυο προχώρησε στην αλητεί ατης ανάρτησης της φωτογραφίας του ανθρώπου χρησιμοποιώντας την φωτογραφία του στο facebook.

Αν ψάχνετε γιατί είναι χάλια η δημοσιογραφία στην χώρα δεν χρειάζεται να διαβάσετε κάποια εφημερίδα. Επισκεφθείτε τα “ενημερωτικά” blogs.

ΚΡΑ ρε.

Υ.Γ. Από όσο ξέρω η ιστορία δεν έπαιξε σε κανένα άλλο μέσο γιατί ο δημοσιογράφος δεν ήθελε να γίνει στόχος. Η Θεσσαλονίκη το ανέβασε λόγω εγγύτητας στον παθόντα.