Ο Κούλογλου απολύθηκε γιατί ήταν φιλοαμερικανός σε μια φιλορωσική κυβέρνηση;

Τώρα καταλαβαίνω γιατί αυτοαποκαλείσαι Ρασπούτιν. Τουλάχιστον δεν σου λείπει η φαντασία

Κι εσείς το χαύετε αμάσητο!
Θά ‘θελα νά ‘ξερα, δεν προβληματιστήκατε καθόλου;
Δεν είναι η ενέργεια Κούλογλου (από την κρατική τηλεόραση!) ευθεία πρόκληση και υπονόμευση Καραμανλή, τουλάχιστον αντιδεοντολογική δημοσιογραφικά και ηθικά, αλλά και απροκάλυπτη προβοκάτσια, αν δεν γεννά και εύλογες υποψίες και για άλλου είδους διασυνδέσεις και επιδιώξεις;

Και μέσα σε αυτό το βρώμικο κύκλωμα της παγκόσμιας διαπλοκής και συγκρούσεως των διεθνών συμφερόντων, εσείς μας παρουσιάζετε τον Κούλογλου σαν την Οσία Μαρία Παρθένο, ήρωα της ελευθεροτυπίας! Ε όχι, δεν είμαστε και τόσο χαϊβάνια!

Για δείτε λοιπόν και μερικά επιπλέον στοιχεία, με έγγραφα και φωτογραφίες, για το παρελθόν και το παρόν και τις διασυνδέεις του κυρίου Κούλογλου.

Και μην ανησυχείτε. «Προοδευτικός» δημοσιογράφος με τέτοιες διασυνδέσεις και πιστοποιητικά, δεν μένει άνεργος…

…
«Όταν, μετά τις πρόσφατες επισκέψεις Καραμανλή στη Ρωσία και όλο το τελετουργικό των εγκωμίων που ακούσαμε εκατέρωθεν, βγαίνει στην κρατική τηλεόραση εκπομπή η οποία εμφανίζει τον Πούτιν σαν τον μεγαλύτερο εγκληματία (με υλικό από τις μυστικές αμερικάνικες υπηρεσίες), αυτό συνιστά μείζον πολιτικό θέμα, συνειδητό κτύπημα εναντίον Καραμανλή και αποτυπώνει την «οργή» των Αμερικανών.
Είναι αυτό το πολιτικό γεγονός, το ύπουλο κτύπημα των Αμερικανών, που όχι απλώς εξέθεσε ανεπανόρθωτα τον Κούλογλου (εξάλλου στους πολιτικά σκεπτόμενους ο Κούλογλου ήταν γνωστός για την αντικομμουνιστική του προπαγάνδα από τα αρχεία των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών), αλλά του στοίχησε και τη θέση του.
Καιρός ήταν! Γιατί δεν είναι δημοσιογραφία να χρησιμοποιείς τα υλικά από τα μαγειρεία των μυστικών υπηρεσιών. Δεν είναι δημοσιογραφία να χρησιμοποιείσαι, συνειδητά ή μη δεν έχει σημασία, από τις μυστικές υπηρεσίες του πλανητικού υπερκράτους και της βαρβαρότητας: Του πλέον βρώμικου στην ιστορία της ανθρωπότητας.»

…
«Ας πάμε, λοιπόν, τρεις δεκαετίες πίσω, το 1977 την εποχή που ο κ. Κούλογλου ήταν φοιτητής της Φαρμακευτικής και μέλος του ΕΚΚΕ, για να δούμε πως κατέθετε οικειοθελώς πληροφορίες στην Ασφάλεια και τις δικαστικές αρχές, για τη δράση αναρχικών στα Εξάρχεια. Για κακή τύχη του η «εθελοντική» αυτή προσφορά, έχει καταγραφεί σε κρατικά έγγραφα όπως η δικογραφία τεσσάρων φοιτητών οι οποίοι κατέληξαν στην φυλακή, κατηγορούμενοι για σοβαρά κακουργήματα. Σήμερα οι ίδιοι, φτασμένοι επαγγελματίες, -άλλοι εκδότες, άλλοι πολιτευτές και επιστήμονες, ή απασχολούμενοι στον χώρο του Τύπου-, και γενικώς καθ όλα ευυπόληπτοι και πολιτικά ενεργοί πολίτες, θυμούνται εκείνες τις ημέρες και το ρόλο του Στέλιου Κούλογλου στην υπόθεσή τους.»
…
Σήμερα, οι πρωταγωνιστές αυτής της δικαστικής περιπέτειας περιγράφουν με πολύ μελανά χρώματα όσα συνέβησαν τότε: μιλάνε για «χαφιέδες και καταδότες», μιλάνε για «άσσους της παραπληροφόρησης», «προνομιακούς γνώστες της γραμματικής των εντυπώσεων» και «αδίστακτους καριερίστες».
(Τα σκαναρισμένα έγγραφα στο «Ρεσάλτο».)