We are not alone

Η Ζιμπάμπουε κέρδισε την ανεξαρτησία της στις 18 Απριλίου του 1980. Πέρασαν 28 χρόνια, χρόνια με έναν και μοναδικό κυβερνήτη, τον Ρότζερ Μουγκάμπε. Η χώρα έχει από τα χειρότερα ρεκόρ σε ότι αφορά την ανεργία αλλά και την οικονομία της παγκοσμίως.

Παρ’ όλα αυτά ο Μουγκάμπε νοιάζεται, αν και 84 χρονών, για την παραμονή στην εξουσία. Έχοντας εσωτερικό αντίπαλο αλλά και στην αντιπολίτευση, επικύρωσε νομοσχέδιο κατά το οποίο όλες οι επιχειρήσεις πρέπει να κατέχονται, κατά το 51% από μάυρους της Ζιμπάμπουε, για την ακρίβεια από όσους

“…described “indigenous Zimbabwean” as “any person who, before the 18th April, 1980, was disadvantaged by unfair discrimination on the grounds of his or her race, and any descendant of such person.”"

Δενε ξέρω αν αυτό είναι η εκδίκηση της Αφρικής αλλά σίγουρα ο Μουγκάμπε το χρησιμοποιεί σαν όπλο για άγρα ψήφων. Εξ’ άλλου η ρατσιστική συμπεριφορά του είναι γνωστή από το 1995.

Σε μια χώρα που το AIDS θερίζει, η ανεργία είναι σε υψηλά επίπεδα, ο πληθωρισμός έχει 6ψήφιο νούμερο, υποθέτω ότι όσο και αν ο νόμος που πέρασε, μοιάζει να επιστρέφει στους Αφρικανούς τα “δικά τους”, αυτοί που τελικά θα ωφεληθούν είναι οι ήδη έχοντες μια και αν μια εταιρία θέλει να παραμείνει στην χώρα θα προτιμήσει όσους είναι σε θέση να διοικήσουν τις εταιρίες ή όσους ήδη τους ελέγχουν με κάποιο τρόπο και αυτοί δεν είναι προφανώς  ο κοσμάκης.