48 Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

Ποτέ δεν ήμουν φαν του φεστιβάλ, όχι γιατί δεν μου αρέσουν οι ταινίες αλλά γιατί ποτέ δεν είχα πάθος με φεστιβάλ. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν με ενδιαφέρει κιόλας.

Θεωρώ ότι ένα από τα λίγα γεγονότα  που μπορεί να ξεχωρίσει την Θεσσαλονίκη και να της δώσει μια θέση στον παγκόσμιο χάρτη, είναι το φεστιβάλ. Ή ήταν το φεστιβάλ. Πρέπει να είναι το μόνο φεστιβάλ που γίνεται σε μια πόλη και έχει την έδρα του σε μια άλλη.

Όπως και να έχει, κατέβηκα προς την παραλία χάζεψα τα παιδάκια με τα μπαλόνια να βγαίνουν από το Ολύμπιον, περπάτησα ως το λιμάνι και μπήκα στο μουσείο κινηματογράφου, πιο πολύ μπας και πετύχω τον διευθυντή του. Έπεσα πάνω στο τελευταίο κομμάτι των εγκαινίων της έκθεσης που είναι  αφιερωμένη στον Νικολαΐδη.

Πολύ όμορφη έκθεση, “δέσανε” τα αντικείμενα, κουστούμια και άλλα φετίχ των ταινιών του Νικολαΐδη , με το μισογκρεμισμένο, εξ’ αιτίας της ανακαίνισης, τμήμα του μουσείου. Πολύ όμορφα επιμελημένη έκθεση με τουλάχιστον ένα σοβαρό, για μένα λάθος.

Ατάκες από τα έργα του Νικολαΐδη υπήρχαν στους διάφορους τοίχους, με την κορυφαία για μένα, από το “Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα”, “Το πράγμα χάλασε όταν ο κρετίνος ο Πέρυ Κόμο τραγούδησε την Γκλεντόρα”. Ο κύριος που έγραψε το πανό ηθελημένα (;) αγνόησε το κρετίνος, χαλώντας την μαγεία της ατάκας. Μιλώντας με τον διευθυντή του μουσείου  μου είπε ακριβώς το ίδιο πράγμα αλλά δυστυχώς όταν το είδε και αυτός ήταν ήδη αργά.

Φύγαμε από το μουσείο και περάσαμε  στην αποθήκη Γ’ πέφτοντας πάνω στην συνέντευξη τύπου του Μάλκοβιτς. Πίτα στον κόσμο οι ερωτήσεις βροχή και στο τέλος μια τελείως “καμμένη, από ότι έμαθα ηθοποιός του ΚΘΒΕ που δεν παίζει πια μετά από ένα ηλίθιο σχόλιο για τον Τζόνι Ντεπ, ρώτησε τον Μάλκοβιτς αν υπάρχει ακόμα το Actors Studio!!!

Δεν ξέρω τι είχε στο μυαλό του Μάλκοβιτς, πάντως της τύπισσας ήταν σίγουρα άδειο.

Μια τελευταία παρατήρηση που δυστυχώς με πίκρανε. Εκτός από τον Δήμο Θεσαλονίκης, την ΔΕΘ και τον ΟΛΘ (κρατικά μαγαζιά κατά βάση) η μόνη τοπική ιδιωτική εταιρία που ήταν χορηγός ήταν ο Μπουτάρης. Βλέπετε δεν έχει σκυλάδες το φεστιβάλ…

Ακόμα και στους χορηγούς επικοινωνίας από εφημερίδες ήταν η Αθηναϊκή “Καθημερινή” και το “Κ” το περιοδικό της. Δυστυχώς τα τοπικά συγκροτήματα απουσίαζαν, δεν ξέρω αν ήταν δική τους υπαιτιότητα ή του φεστιβάλ. Όπως και να έχει δεν είναι ευχάριστο.

Σε ότι αφορά στην ουσία του φεστιβάλ, σήμερα πιο πολλά μπορούν να σας πουν ο Όνειρος και ο Κελαινός παρά εγώ.

Περισσότερες φωτογραφίες στο  http://picasaweb.google.com/tom.tziros