We are not alone

Τελικά ήρθε η μέρα της πορείας που διοργάνωσαν οι πειρατές της παραλιακής. Μερικές γνωστές φάτσες από διάφορα στέκια, κυρίως αριστερά, αναρχικά ανένταχτα. Σιγά σιγά ξυπνήσανε και οι υπόλοιποι και άρχισαν να μαζεύονται. Η ttalou έδωσε παρουσία και ας ήταν σε πάρτυ το προηγούμενο βράδυ. Ο Τρεμόπουλος εκεί, τον Ψωμιάδη δεν τον είδα, καθώς και κάτι κυρίες που ήταν στην προηγούμενη σύναξη.

Ξαφνικά σταματάει απότομα βανάκι με γενήτρια πάνω του και αρχίζουν οι μουσικές.

Τα πανώ και οι σημαίες ετοιμάζονται και είναι πολύχρωμες, για αλλαγή.

Οι πειρατές είναι εκεί και διατρανώνουν τον στόχο τους.

Τα συνθήματα μοιράζονται για να τα ξέρουν όλοι. Το καλύτερο όμως λέγεται εκτός σεναρίου. “Εσύ που μας κοιτάς με απορία, ή ρούφα τον καφέ σου ή έλα στην πορεία“

Η φαγάνα, όχι του Μπόμπολα, δένει με το πανό κατά της υποθαλάσσιας

Η πορεία ξεκινά μετά από 1,5 ώρα και κατευθυνόμαστε προς την πεζογέφυρα

Αφού έχουμε γεμίσει με υποτονικά, είναι η αλήθεια, συνθήματα, την πόλη αλλά και με χρώμα, διαλυόμαστε στην πεζογέφυρα μετά από μια στάση ενός τετάρτου