We are not alone

Σύμφωνα με τον αποστολέα της φωτογραφίας, η θέση της πινακίδας αυτής είναι στην Νέα Υόρκη στην γωνία της 54ης και 7ης. Μπορεί και να μην υπάρχει τέτοια γωνία, δεν με νοιάζει. Αυτό που με ενδιαφέρει είναι ο τρόπος επικοινωνίας που χρησιμοποιείται.

Άλλοι ανακαλύψανε την μπλογκόσφαιρα. Πιο φτηνή αλλά και με δυνατότητα και πιο πολλά να γράψεις στο μήνυμα, αλλά και να το κατευθύνεις εκεί που θέλεις, χωρίς καν να κινδυνεύεις να σε κατηγορήσουν ότι είχε σαν στόχο αυτόν που καταλάβαμε όλοι…

Δεν πειράζει, αυτό είναι ένα παιχνίδι που μπορούν να το παίξουν όλοι. Πόσοι όμως μπορούν να το σταματήσουν πριν τους πάρει από κάτω;

Αφού λύσαμε το μείζον ζήτημα του πως κάηκε το δάσος της Κασσάνδρας, αυτανάφλεξη από γηρατειά, μπορούμε να περάσουμε σε λιγότερο σημαντικά ζητήματα, όπως αυτό της φωτογραφίας.

Προφανώς η φωτογραφία είναι παλιότερη της φωτιάς, μόνο που τώρα αρχίζουν και της δίνουν κάποιοι σημασία, κυκλοφορώντας την στο Internet. Ίσως όταν “φυτρώσουν”  κάποια στιγμή οι μεζονέτες να μιλάμε πάλι για το φυσικό τρόπο με τον οποίο φύεται μια μεζονέτα στη θέση ενός γερασμένου δάσους.

Για σήμερα δεν πηδάει κανένας στο Σειχ Σου. Όσοι το είχατε κανονίσει μπορείτε να χρησιμοποιήσετε την Βίλλα Αλλατίνη.

Από την Ετ3:

Tην απαγόρευση της κυκλοφορίας πεζών και οχημάτων στο περιαστικό δάσος του Κέδρινου Λόφου αποφάσισε ο νομάρχης Θεσσαλονίκης, Παναγιώτης Ψωμιάδης, μετά από πρόταση της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας, λόγω των μέτριων-ισχυρών έως πολύ ισχυρών βορειοδυτικών ανέμων που θα επικρατήσουν στο νομό σήμερα και αύριο.

Όπως λέει και η Wikipedia :

Danger to humans

The dusky shark has not been linked to many attacks although it is considered potentially harmful. This is due in large part to its imposing size and propensity to dwell in shallow coastal waters

Καμία βέβαια σχέση με την καριόλα την Σταχτοπούτα, που την έκανε άνθρωπο η ΝΟΝΑ της η νεράϊδα.

Ο τύπος, ο Σταχτοκαρχαρίας, δεν φοβάται μήπως πάει δώδεκα η ώρα.

Μια συμβουλή έχω να σας δώσω. Αν θέλετε πάρτε την στα σοβαρά. Μη διαβάζετε blogs μετά από τσικουδοποσία! Όχι για κανένα άλλο λόγο αλλά γιατί δημιουργεί περίεργους συνειρμούς αλλά και απορίες.
Όπως ας πούμε αυτή σε σχέση με την «κόρη μου την σοσιαλίστρια». Έχεις στην πρώτη σκηνή το παλικάρι τον Παπαμιχαήλ να συμμετέχει σε πορεία ενώ η ξανθιά ντερμπεντέρισσα Βουγιούκλω ξεσπαθώνει στην διάρκεια της πορείας με αποτέλεσμα να τους τσουβαλιάσουν και τους δυο.
Αν θυμάμαι καλά η ξανθιά «πασσιονάρα» την σκαπουλάρει και δεν περνάει την νύχτα μέσα.
Ποια η διαφορά των δυο; Ο ένας είναι ακόμα ένας τύπος σαν και εμάς, με τα συν και τα πλην του, η άλλη είναι η κόρη του αφεντικού. Ένα κομμάτι του συστήματος που θα πρέπει να του αντιπαρατεθεί, ώσπου να δεχθεί ποια είναι. Στο τέλος όχι μόνο δέχεται την «κληρονομιά» της, αλλά καταφέρνει, σύμφωνα με τις επιταγές των καιρών, να παρασύρει στον δικό της κόσμο και το παλικάρι.
Τώρα ποιος είναι χειρότερος; Δεν ξέρω. Αυτός που το παίζει επαναστάτης και είναι μέρος της εξουσίας; Αυτός που δεν κινδυνεύει να πάθει τίποτα, ή ο άλλος που τον ακολουθεί ελπίζοντας ότι είτε έτσι θα αλλάξει τον κόσμο είτε την δικιά του ζωή;

Τελικά πόση αξιοπρέπεια έχει αυτός που δουλεύει για τον πατέρα του και προσπαθεί να υποκινήσει απεργίες στο εργοστάσιό του; Ή αυτός που έχει υποκινήσει τις απεργίες στο εργοστάσιο του πατέρα του και προσπαθεί να πείσει τους «συναγωνιστές» του ότι κινδυνεύει η θέση του στην επιχείρηση;

Τελικά η τσικουδιά έχει περίεργα αποτελέσματα.

Ξυπνάς το πρωί χωρίς να σκέφτεσαι αν πρέπει να δουλέψεις ή να κάνεις κάτι για κάποιον. Καθαρίζεις την τσίμπλα από το μάτι, φοράς την βερμούδα και κατηφορίζεις προς τα κει που σε οδηγούν τα βήματά σου, αυτόματα. Το αεράκι από την θάλασσα σε δροσίζει, η καθαρότητα του νερού σε προκαλεί αλλά εσύ απτόητος συνεχίζεις. Ωσπου να δεις την πινακίδα. Εδώ είμαστε.

Fredo, γιατί έπινες κι από μικρός στο χωριό σου, και μετά τσικουδιά και διάβασμα, “ΝΕΑ”, “Ελευθεροτυπία”, “Τα Χανιώτικα Νέα” και ότι άλλο πέσει στα χέρια σου. Ο Mazower υπομονετικά να περιμένει δίπλα στην καρέκλα να ασχοληθώ μαζί του για να τελειώσω τις τελευταίες 30 σελίδες.

Περνάει η ώρα. Χαλαρά

Υ.Γ. Να καλωσορίσω το blog του Πλωμαρίτη αλλά και το καινούργιο συλλογικό Metajournalism. Το τελευταίο αποδεικνύει ότι και στο wordpress, αν θέλεις, μπορείς να έχεις πάνω από ένα αρθρογράφο στο blog. Για όσους είχαν απορίες…

Κάτι σαν Superman, ή καλύτερα, στην συγκεκριμένη περίπτωση, batman. Καβάλησε το batscouter του και ξεκίνησε να συντονίσει την κατάσβεση. Πήγε βρήκε που ήταν μαζεμένα τα κανάλια και άρχισε να σβήνει την φωτιά με τα λόγια. Στο χέρι κρατά γερά το κινητό, μήπως χρειαστεί να δώσει καμιά ραδιοφωνική συνέντευξη.

Το βλέμμα του γερακίσιο, δείχνει ότι παρακολουθεί και καταλαβαίνει τον πόνο του τύπου με το κασκορσέ. Στην μέση η “δαιμόνια” ρεπόρτερ κάνει την γλάστρα μεταφέροντας το μικρόφωνο την μια φορά μπροστά στον Πανίκα την άλλη στον κάτοικο, περιμένοντας να της υπαγορεύσουν τις ερωτήσεις από το στούντιο. Στην άκρη, έτσι ώστε να τον παίρνει και ο φακός, ο περαστικός εποχούμενος σε ρόλο Μητσάρα του Πανιωνίου.

Εν τω μεταξύ καιγόταν η Κασσάνδρα.

Ο ένας ζήτησε, σύμφωνα με το in.gr “… δημόσια συγνώμη «γι’ αυτά που τυχόν δεν κάναμε, εξαιτίας του άγχους και των πιεστικών στιγμών, τις οποίες ζήσαμε στην προσπάθεια να αντιμετωπίσουμε την πύρινη λαίλαπα». Όπως είπε, «δεν είναι μόνο το γεγονός ότι δεν πέταξαν τα Canadair, αλλά θα έπρεπε να έχουν ληφθεί και άλλα μέτρα»…”. Στο site του βέβαια η δήλωση είναι πιο συμμαζεμένη ενώ στα κανάλια, από ότι με πληροφόρησε ο Όνειρος, εκθείαζε την κρατική μηχανή…
O άλλος, αφού πήγε και είδε το βιός του, αποφάσισε να σβήσει τις πυρκαγιές με τα λόγια του, εξ’ άλλου με τα λόγια χτίζεις ανώγεια και κατώγια. Πάνω, λοιπόν, που επιστατούσε, σε ξένο αχυρώνα, έκανε και την δήλωση “…«Οι πολίτες της Χαλκιδικής θα πρέπει να γνωρίζουν ότι δεν είναι μόνοι τους. Είμαστε δίπλα τους. Την Κασσάνδρα θα την ΞΑΝΑΚΑΝΟΥΜΕ ΠΡΑΣΙΝΗ. Ό,τι έκαψε η φωτιά θα ξαναγεννηθεί. Η Χαλκιδική μας αφορά όλους, γιατί είναι κομμάτι από τη ζωή μας. Είναι και θα παραμείνει ο παράδεισος της χώρας μας»…”

Βρε μπας και κατεβαίνει για Υπερ Νομάρχης, Κιλκίς - Θεσσαλονίκη - Χαλκιδική, όπως ο ατσαλάκωτος κατεβαίνει για μητροπολίτης;

Αφού κάηκε όλη η Κασσάνδρα αποφάσισαν να έρθουν και τα Canadair. Βλέπετε χθες μάθαμε ότι δεν πετάνε με όλες τις συνθήκες. Χρυσοπληρωμένα αεροπλάνα που δεν πετάνε σε θερμοκρασίες μεγαλύτερες των 38 βαθμών Κελσίου, στην Ελλάδα. Άσε που από τα 12 Canadair τα 5 ήταν καθηλωμένα για συντήρηση μια και είχανε συμπληρώσει τις ώρες πτήσης.

Μα καλά τι σοι προγραμματισμός είναι αυτός που καθηλώνει ταυτόχρονα 5 από τα 12 αεροπλάνα σου;

Η πυρκαγιά στην Κασσάνδρα είναι ήδη χθεσινή είδηση. Το άγχος, ο φόβος και η αγωνία των ανθρώπων εκεί, καθώς και των δικών τους εδώ έχει λήξει. Η όποια ολιγωρία των αρχών θα γίνει αντικείμενο των Αθηναϊκών παραθυροειδήσεων. Οι δαιμόνιοι ντεντέκτιβ, συγνώμη ρεπόρτερ, θα ψάξουν να δουν αν ήταν εμπρησμός ή κεραυνός η αιτία. Οι πληγέντες θα ψάξουν να βρουν υπευθύνους για να ζητήσουν αποζημιώσεις.

Λίγοι θα θυμηθούν πως ήταν η Χαλκιδική το ‘67 ας πούμε. Δεν υπήρχε δρόμος να πας, απλά φτωχικά χωριά με καλύτερους ανθρώπους, παρθένα φύση, όμορφες παραλίες, μπορούσες να κάνεις το μπάνιο σου μπροστά στη σκάλα του χωριού.

Μετά την επέλαση των πρώτων “παραθεριστών” της δεκαετίας του ‘70 άρχισε και η απο-Χαλκιδικοποίηση της Χαλκιδικής. Βίλες, αυθαίρετα και κάθε λογής κωλομάγαζα, γεμίσανε κυρίως το πρώτο πόδι. Οι κάτοικοι “ξυπνήσανε” και καταλάβανε ότι δεν χρειάζεται να δουλεύεις για να ζήσεις, αρκεί να πουλήσεις κανένα “κομματούδι”. Η μεγάλη πυρκαγιά του 81 αφού έκαψε το δάσος στην Κασσάνδρα, έκανε χώρο για τις υπόλοιπες κατασκευές. Την ίδια στιγμή απέναντι, στην Σιθωνία, τα συνεργεία με τα λυώμενα δουλεύανε πυρετωδώς στήνοντας τα αυθαίρετα που νομιμοποίησε αργότερα ο Τρίτσης.

Η τελική πινελιά ήρθε με την αύξηση του συντελεστή δόμησης στην δεκαετία του 90, με κορεσμένο το πρώτο πόδι, το δεύτερο ήρθε να δώσει διέξοδο στους ιδιοκτήτες των κατοικιών του πρώτου ποδιού, που μεταναστεύανε στο δεύτερο πουλώντας τα σπίτια τους στους Αθηνέζους που ανακαλύπτανε την Χαλκιδική.

Έτσι έφτασε η Χαλκιδική να έχει πάνω από 700.000 δεύτερες κατοικίες. Οι κάτοικοι είχαν πουλήσει ότι είχαν και δεν είχαν, το Καζίνο “έφαγε” το βιος του Καρρά αλλά και όσων παίζανε συστηματικά και ο Βασιλάκης πρώτα με τον Λαφαζάνη άξιο συνεχιστή αποφασίσανε να βγάλουν λεφτά από τους ιδιοκτήτες δεύτερων κατοικιών.

Πως είναι δυνατόν να μην καεί ένα δάσος όταν έχεις συνηθίσει να μπορείς να το καταπατάς, νόμιμα ή παράνομα, να βρίσκεται πάντα μια κυβέρνηση που θα νομιμοποιεί τα κτίσματα, μια τοπική αυτοδιοίκηση που θα τα βλέπει σαν μάνα εξ’ ουρανού και ένας μαλάκας που θα τα αγοράζει. Εξ’ άλλου εσύ με τα λεφτά σου έχεις σαλέ στην Ελβετία…

Δυστυχώς είμαι προκατειλημμένος και τα βλέπω λίγο συναισθηματικά τα πράγματα. Ελπίζω να τα πει καλύτερα ο τύπος που έζησε και την Μπιενάλε του 86 της Σαλονίκης από κοντά, όπως, ίσως, και την “αστικοποίηση” της Χαλκιδικής.

Γράψανε

Crazy, ΆΝεμος, νεοέλληνας, Μαύρος Γάτος και εδώ, m13, Ilias και δεύτερο, Ladychill, siegmundshof, Citronella, Andreas, Dark Angel, Pestaola, Oistros, M. Hulot, Πετεφρής, dr.Uqbar, toolman, Stefan, M scientist και φυσικά το καλύτερο, μέσα από τις φλόγες, του Θοδωρή και δεύτερο