We are not alone

Αυτοί οι τύποι που διαφεντεύουν τον κόσμο, ξέρετε οι President & Vice president βαλθήκανε να σκοτώσουν όποιον βρουν μπροστά τους. Ο ένας μέσα από το βάρβαρο σπορ ( του κυνηγιού έστειλε τον καλύτερό ( του φίλο στο νοσοκομείο. Ο άλλος, μαθαίνουμε ότι το προηγούμενο καλοκαίρι αποφάσισε να “καθαρίσει” μέσα από το σπορ του ποδηλάτου, αστυνομικό που τον φρουρούσε.

Να υποθέσω ότι και η κατάσταση στο Ιράκ είναι γυμναστικές επιδείξεις του αμερικάνικου έθνους ;

Πρωτότυπη ιδέα είχανε κάτι τύποι στο Ριο της Βραζιλίας. Μη έχοντας τι να φορέσουν για το καρναβάλι, αποφασίσανε να ντυθούν έργα τέχνης. Πήγανε λοιπόν στο μουσείο της σύγχρονης τέχνης του Ριο και πήρανε έναν Πικάσσο (The dance) ένα Νταλί (Two Balconies), Ματίς και Μονέ. Μια και βρισκόντουσαν μέσα και με άλλο κόσμο, τουρίστες, τους ζητήσανε και εισιτήριο για το θέαμα. Πολύ ευχαρίστως αυτοί δώσανε ότι είχανε και δεν είχανε.

Αφού εισπράξανε τα εισιτήρια αποχωρήσανε συμμετέχοντας στην παρέλαση του καρναβαλιού που περνούσε εκείνη την ώρα μπροστά από το μουσείο. Επειδή οι αρχές δεν μπορέσανε να συγκρατήσουν τα ονόματά τους, τους παρακαλούν με το που θα τελειώσει το καρναβάλι να επιστρέψουν τα κουστούμια χωρίς να τα έχουν λερώσει.

Την Τετάρτη ο δικός μας κήρυξε επιστράτευση, εμένα δεν με πιάνει έχω λευκό απολυτήριο…

Μετά έσκασε και αυτό στις Φιλιππίνες με την Αρόγιο…

Μετά επεκτείνανε και την απαγόρευση κυκλοφορίας και την ημέρα στο Ιράκ….

Τι γίνεται ρε παιδιά;

Το Σάββατο ήρθαν χαιρετηθήκανε κατά τον προσφιλή τους τρόπο και απήλθαν. Κάποιοι φωνάξανε για τον κίνδυνο που ελοχεύει με τον ερχόμό και την πιθανή κάθοδο του χέρι - χέρι, κάποιοι χρησιμοποιώντας τα άπταιστα ελληνικά είπαν στις τηλεοράσεις ότι “..η Θεσσαλονίκη είναι μια καλοδεχούμενη πόλη…” και σχόλασε το πανηγύρι. Άλλαξε τίποτα; Είμαστε περισσότερο ή λιγότερο δεξιοί, σαν πληθυσμός του νομού; Μήπως να τρέξουμε στο μαντρί του Κυρ -Γιάννη ή σ’ αυτό του Μπάμπη; Στο άλλο του Βασίλη δεν πάμε αρκετά πόσο μας άρμεξε. Μήπως καλύτερα αρνιά αλανιάρικα ή τα αρνιά έξω από το μαντρί τα τρώει το … τσακάλι;

Ενώ αλλού η λάσπη παρασέρνει βασανισμένες ψυχές, εδώ η βρωμιά καθημερινά μας πλακώνει και δεν κουνάμε ούτε δαχτυλάκι, εκτός και αν κινδυνεύει η τσέπη μας.

Την ίδια ώρα που στην Αυστραλία ψάχνανε “…για χαρτί τουαλέτας τεσσάρων φύλλων , χωρίς σχέδια τυπωμένα πάνω του και αρωματισμένο με άρωμα λεβάντας ή λεμονιού …” (είδηση από ΑΠΕ), για τα οπισθια του βασιλικού ζεύγους της Βρετανίας, η Τανζανία έκανε έκκληση για βοήθεια η οποία θα μπορούσε να σώσει περίπου 3.000.000 πολίτες της…

Άνοιξε και το τριώδιο…

Στην διάρκεια της προετοιμασίας του, για να βοηθήσει τον δοκιμαζόμενο λαό της Θεσσαλονίκης στην καταπολέμηση της γρίππης των πουλιών, ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Dick Cheney κατάφερε καίριο πλήγμα στην ρίζα του κακού.

Τελικά δεν γλυτώνουμε από πουθενά

Τελικά πρέπει να θυσιάσουμε κάτι όμορφο για να ξεχάσουμε τα άσχημα.