Στάχτη και Μπούρμπερη Ιουλίου 29, 2010
Posted by argos in Life, Thessaloniki.12 comments
Μας ζώσανε οι φωτιές. Το προηγούμενο Σάββτο μας ειδοποίησε ο @insideabox για την φωτιά στην πολυκατοικία στην Αχειροποίητο, στέλνοντας και φωτογραφίες. Περνώντας την επόμενη μέρα διαπίστωσα ότι υπήρξαν 2 καμμένα διαμερίσματα ένα στον 7ο και ένα στον δεύτερο. Πως γίνεται αυτό;
Σήμερα είχα εγώ την τιμητική μου και έτσι είδα και με τα ματάκια μου την φωτιά στην ρωμαϊκή αγορά.
Τρεις όροφοι, ο 5ος, 60ς και 70ς μιας πολυκατοικίας στην Ρωμαϊκή αγορά γίνανε στάχτη και μπούρμπερη μέσα σε μισή περίπου ώρα. Η πυροσβεστική επιχειρούσε με μεγάλη δύναμη πρέπει να ήταν τουλάχιστον 4 οχήματα, αλλά χωρίς δυνατότητα ελιγμών εξ’ αιτίας του στενού δρόμου.
Κατάφερε να ανεβάσει έναν πυροσβέστη με μάνικα από διπλανό μπαλκόνι, στην δεξιά πολυκατοικία, , περίπου 6-7 άτομα από τις σκάλες και στο τέλος με χίλια ζόρια ακόμα μια μάνικα από την άλλη πλευρά.
Ο κόσμος από την άλλη προτίμησε να μην το δει στην τηλεόραση. Έπιασε τα καλύτερα σημεία της περιοχής και είπε να το απολαύσει.
Τι σκατά γίνετε και μας ζώσανε οι φλόγες, όχι τίποτα άλλο αλλά πλησιάζει και η 5η Αυγούστου.
Update : Δυστυχώς η χθεσινή φωτιά είχε θύματα. Σύμφωνα με τον “Αγγελιοφόρο” ένα ηλικιωμένο ζευγάρι έχασε την ζωή του.
Όταν το κράτος (μας) δουλεύει Ιουλίου 8, 2010
Posted by argos in Politics, Άτιμη Κοινωνία.Tags: Χρυσοχοΐδης, ΠΑΣΟΚ, PASOK, chrisochoidis
5 comments
Άργησα να ασχοληθώ αλλά δεν μπορούσα να το αποφύγω. Η φωτογραφία είναι από ιδέα που προέκυψε από hashtag του @potmos.
Κινούνταν με ιλιγγιώδη ταχύτητα στα Τέμπη… αν το “τεστ” κατέληγε σε ατύχημα, τι δικαιολογία θα είχε; Ότι είναι υπουργός; Κανένα τεστ, αν θέλουμε σαν ηλίθιοι που είμαστε να τον πιστέψουμε, δεν έχει δικαίωμα να δημιουργεί συνθήκες όπου τίθεται σε κίνδυνο η ακεραιότητα οποιουδήποτε πολίτη. Ακόμα και αν αυτός είναι υπουργός. Να τον χαίρεστε κ. Παπανδρέου.
Το άρθρο καταλήγει στο ότι δεν του κόψανε κλήση.
Φαντάζομαι ότι ούτε αλκοτέστ θα του κάνανε…
Ψηφίστηκε το ασφαληστρικό Ιουλίου 8, 2010
Posted by argos in Politics, Άτιμη Κοινωνία.Tags: austerity measures, IMF, ΠΑΣΟΚ, ασφαλιστικό, PASOK
add a comment
Σιγά μη την περιμένω
Τα ψωμιά του κ. Νίκου απέναντι, τα δικά μας μετρημένα
Τίτλοι τέλους για τον Δούφο Ιουλίου 6, 2010
Posted by argos in personal, μνήμες.add a comment
Την είδηση την έμαθα σήμερα. Πέθανε στις 4/7 και κηδεύτηκε χτες ο Μάρκος Δούφος. Για τους περισσότερους δεν λέει τίποτα. Ακόμα και για πολλούς πληροφορικάριους δεν λέει τίποτα. Βλέπεις για ορισμένους του συναφιού η πληροφορική ξεκίνησε την μέρα που αυτοί ανακάλυψαν την php…
Δεν τον είχα γνωρίσει ποτέ, όμως το όνομά του αναφέρονταν σε πάμπολλες συζητήσεις, όχι πάντα με τον καλύτερο τρόπο. Για όσους από μας είχαν ασχοληθεί με την πληροφορική από τα μέσα της δεκαετίας του ’80 ο Δούφος ήταν μια μυθική φιγούρα. Ήταν ο πρώτος που άνοιξε εταιρία πληροφορικής στην Θεσσαλονίκη, για την ακρίβεια Service Bureau όπου από όσο ξέρω, εξυπηρετούσε τους λογαριασμούς της ΕΥΑΘ τότε ΟΥΘ.
Πολλοί που είχαν σπουδάσει σε περίεργες εποχές πληροφορική ή παρεμφερή βρήκαν δουλειά στην εταιρία του. περνώντας τα χρόνια πέτυχα την ιστορία όπου είχε μετόχους στην εταιρία του τους πελάτες του. Δεν ξέρω αν ισχύει, κυκλόφορούσε όμως και ακόμα σαν αστικός μύθος έχει την αξία του. Λέγανε λοιπόν τότε ότι η Τράπεζα Μακεδονίας – Θράκης (έχει απορροφηθεί από την Πειραιώς), η Πυραμίδα του Μπακατσέλου και άλλες μεγάλες της εποχής ήτανε μικρομέτοχοι στην εταιρία του Δούφου. Ο καιρός πέρασε και μετά πετύχαινα, το 1996, να κατηγορούνε τις εγκαταστάσεις του όπου συνήθιζε να στήνει Unix και κάποια δικιά του εφαρμογή προκειμένου να “δένει” τους πελάτες τους. Το επόμενο στάδιο ήταν να πετυχαίνω σε εταιρίες την ERP εφαρμογή της εταιρίας του, το Momentum. Ενδιάμεσα είχα ακούσει ότι ήταν μέσα σε όλα τα Καζίνο, σαν προμηθευτής. Το τελευταίο που είχα μάθει ήταν ότι πάλευε με την επάρατο.
Οι ιστορίες γύρω από το πρόσωπό του πολλές. Αλλά είναι άλλων δουλειά να τις πουν. Εγώ μπορώ να αντιγράψω μόνο το βιογραφικό του από το site της εταιρίας του
Η Άννα άνοιξε εταιρία πληροφορικής Ιουλίου 2, 2010
Posted by argos in Politics, Άτιμη Κοινωνία.9 comments
Τα προηγούμενα χρόνια μας είχανε συνηθίσει με έργα πληροφορικής ή γενικότερα έργα, συγκεκριμένης αξίας να κόβονται τιμολόγια αξίας από εκατομμύριο και πάνω. Παραδείγματα;
Η Περίφημη ιστορία του cultureguide και του ΟΠΕΠ ή Το site του Δήμου Αθηναίων ή το site της Βουλής
Γιατί τα αναφέρω;, Μα για φίλους που βιάστηκαν να υποστηρίξουν τον λαϊκισμό της κας Διαμαντοπούλου ή του social media team της. Ο εύκολος χαρακτηρισμός ανθρώπων που έχουν στηλιτεύσει με κάθε τρόπο λαμογιές, σαν τις προηγούμενες, γιατί απλά την είπαν στην κα Υπουργό το μόνο που καταφέρνει είναι να δημιουργεί εντυπώσεις αρνητικές για τους υπερασπιστές της κας Υπουργού
Τι έγινε; Το Υπουργείο Παιδείας, επιτέλους έχει καινούργιο site που στοίχισε ΜΟΝΟ 150€ αυτό μας ανακοίνωσε από το twitter η Υπουργός.
Ας τα πάρουμε από την αρχή. Μπράβο την υπουργό που αποφάσισε να κάνει το αυτονόητο, να κάνει αυτό που κανένας προκάτοχός της δεν έκανε. Να βάλει το προσωπικό που πληρώνεται για συγκεκριμένη δουλειά, να την κάνει. Συγχαρητήρια και στα παιδιά που έκαναν ότι ήξεραν καλύτερα. Συγχαρητήρια στο Υπουργείο που αποφάσισε να μην κάνει πάρτι με τα λεφτά των φορολογούμενων.
Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι όμως από την αρχή. Η κα Διαμαντοπούλου προφανώς έλειπε από το μάθημα της διαχείρισης έργου και χρόνου, ή στην εποχή της ήταν επιλογής και δεν το πήρε. Για να γίνει το site πληρώσανε 150€ για το Joomla template και δουλέψανε χ άνθρωποι επί ψ χρόνο. Αυτό μας κάνει ένα συγκεκριμένο χρόνο απασχόλησης ανθρώπων οι οποίοι πληρώνονται γι’ αυτόν ένα ποσό z. Οπότε το κόστος του site είναι 150€ +z€.
Γιατί το λέω; Μα γιατί α) έτσι υποτιμάτε κα Διαμαντοπούλου την δουλειά των ανθρώπων σας. Δεν είναι χωρίς κόστος η δουλειά τους και έχει βέβαια και ένα επιστημονικό υπόβαθρο και β) γιατί έτσι θα ξεκινήσετε μια φάμπρικα διεκδικήσεων για δημιουργία site των 150€ λες και ένα joomla template φτάνει για να στήσεις το site.
Είτε το κάνατε επίτηδες για να δημιουργήσετε αυτή την Φάμπρικα, που δεν το πιστεύω, είτε σας έπιασε πρεμούρα να λαϊκίσετε και να δείξετε έργο χωρίς να σκεφτείτε τίποτα άλλο, πράγμα που το θεωρώ πιο πιθανό. Σε κάθε περίπτωση φροντίστε το κοινό στο οποίο απευθύνεστε, κατ’ αυτό τον τρόπο να είναι από το κοινό που τα χάφτει, αν και κατά την γνώμη μου, ειδικά σαν υπουργός παιδείας, θα πρέπει να σέβεστε την νοημοσύνη οποιουδήποτε ακροατηρίου σας.
Εύχομαι λοιπόν να συνεχίσετε το έργο σας με την ίδια φιλοσοφία αλλά με διαφορετική επικοινωνιακή πολιτική
Μήνυμα με πολλαπλούς αποδέκτες Ιουνίου 30, 2010
Posted by argos in Politics, Άτιμη Κοινωνία.add a comment
Από την πορεία στα Χανιά
Προς ΠΑΣΟΚ ΙΙ, ενταύθα Ιουνίου 27, 2010
Posted by argos in Politics, Άτιμη Κοινωνία.add a comment
Από αφίσα στα Χανιά
Ειδικές τιμές κατά της κρίσης, ένα μοναδικό άλμα 30% έκπτωση…
Απελπισία και στην Κρήτη
Προς ΠΑΣΟΚ, ενταύθα Ιουνίου 26, 2010
Posted by argos in Politics, Άτιμη Κοινωνία.add a comment
Από τοίχο στα Χανιά
Από τις 4 στις 5 Ιουνίου 19, 2010
Posted by argos in Politics, personal, Άτιμη Κοινωνία.10 comments
ΠΟΠ και ΡΟΚ club
1977 στο χωριό της μάνας μου. Ο Βασίλης, γειτονόπουλο που μοιραζόμασταν τα καλοκαίρια και έν αχρόνο μεγαλύτερος μας γνωρίζει το pop & Rock club. Κάθε μεσημέρι εκείνου του καλοκαιριού πάμε να ακούσουμε τον Γιάννη Πετρίδη να παίζει τις μουσικές του και μετά να βγούμε να παίξουμε.
1978 πάλι στο χωριό της μάνας μου. Καθαρίσαμε ένα μικρό κτίσμα, 10 μέτρα από το κοτέτσι του παππού του Βασίλη για να το κάνουμε το λημέρι μας. Βάλαμε αφίσες των αγαπημένων συγκροτημάτων μας, φέραμε το πικ απ του θείου του, τα single του δικού μου θείου και μερικά LP του Βασίλη, δικά μου και του αδελφού μου. Όλο το καλοκαίρι παίζαμε τα δικά μας βινύλια, εκτός από την ώρα που δίδασκε ο Γιάννης Πετρίδης.
Χριστούγεννα 1979. Στο πατρικό μου στην Τούμπα, ακούμε τον Πετρίδη να λέει τι ωραία πέρασε στην συναυλία των Talking heads στο Λονδίνο και πόσο του άρεσε το ιρλανδέζικο support group. Ο αδελφός μου βάζει την κασέτα να γράφει, ο Πετρίδης βάζει στα deck της ΕΙΡΤ το Gloria των U2. Τους μάθαμε καλύτερα χρόνια αργότερα με το album WAR
1980. To Pop & Rock club γίνεται τηλεοπτικό με τον τίτλο Pop 80. Ξεκινά, αν θυμάμαι καλά με το Another Brick in the wall. Δεν πρέπει να συνέχισε 2η χρονιά…
1983-84 δεν θυμάμαι καλά. Εκδήλωση του Πετρίδη στην αίθουσα της εταιρίας Μακεδονικών σπουδών στην τότε Βασιλίσσης Σοφίας, σήμερα Εθνικής Αμύνης. Τελειώνοντας την παρουσίαση, αν θυμάμαι είχαμε δει και video clip τραγουδιού των residents, ξεκινά ένα διαγωνισμό με ερωτήσεις και όσοι απαντούσαν παίρναν σαν δώρο από ένα album. Η παρέα ήταν ο αδελφός μου, ο Μάνθος (παντρεμμένος σήμερα με 2 παιδιά), ο Γιάννης (μοναχός στο Αγ, Όρος σήμερα) και εγώ. Ο Πετρίδης ρωτά και ο ηλίθιος αδελφός μου απαντά σε μένα όλες τις ερωτήσεις αλλά καμία στον Πετρίδη, ντρέπεται. Συγχύζομαι. Ρωτά ο Πετρίδης “Με ποιόν κάνει ντουέτο σε πρόσφατο δίσκο ο Paul Simon;” , το ξέρω, το έχω δει στο blow up, στον Πάτση, πετάγομαι και φωνάζω “Με τον Randy Newman”. Κερδίζω ένα LP και αναγκάζεται ο Πετρίδης να θεσπίσει κανόνα “Θα σηκώνετε χέρι πριν απαντάτε, από εδώ και μπρος”
1985 γράφω σε κασέτες τις εκπομπές τους με τα 120 καλύτερα τραγούδια, βάση των charts, στις ΗΠΑ από το 1955 έως το 1985. Ακόμα τις έχω. Δεν ξέρω αν ακούγονται. Είναι όμως κομμάτι όμως της ζωής μου.
1988-89 είμαι στον σκαραβαίο του κουμπάρου μου και ανεβαίνουμε την Αγγελάκη για 40 εκκλησιές. Πάμε στην Άντζελα όπου μας περιμένει η υπόλοιπη παρέα για να φάμε και να κάνουμε χαβαλέ (αιώνια φοιτητικά χρόνια). Είναι βραδάκι και στο ραδιόφωνο ακούμε τον φίλο Νίκο “Μπέλου” Κομνηνό (σήμερα OFF Radio) που είχε λίγο καιρό που είχε μεταπηδήσει από τα ελληνικά του FM100 στα “ξένα” του FM101. Μαζί του μια πολύ γνωστή φωνή. “Ρε ο Πετρίδης είναι;”, “Σιγά ρε μαλάκα μην είναι. Τι δουλειά έχει στον Θούκη;” Όπως περνάμε μπροστά από τα γραφεία του ραδιοφώνου κοιτάμε και αναγνωρίζουμε τον Πετρίδη και δίπλα του ένας άγνωστος σε μας. Φτάνουμε 40 εκκλησιές και βάζουμε την Άντζελα να ανοίξει το ραδιόφωνο. Ακούμε τον Πετρίδη να εκθειάζει τον παπάρα (γιατί έμεινε εδώ) τον Κομνηνό και εμείς χαιρόμαστε διπλά. Φεύγει ο Πετρίδης και τηλεφωνώ στον Νίκο. Ο Πετρίδης ήταν μαζί με τον Τουρώνη (star fm) στο αμάξι και ακούγανε την εκπομπή του Κομνηνού. Ο ίδιος ζήτησε να πάνε να τον γνωρίσει γιατί του έκανε εντύπωση η μουσική που έπαιζε.
Δεκαετίες ’90-’00 η σχέση με το ραδιόφωνο παύει να είναι τόση καλή. είμαι στην παραγωγική διαδικασία και το 4-5 δεν είναι η καλύτερη ώρα. Ακούω αποσπασματικά τον Πετρίδη, τον χάνω.
Η εκπομπή κάποια στιγμή άλλαξε και από Pop & Rock club αλλάζει γίνεται από 4 στις 5, γίνεται επίσης μέρα παρά μέρα ενώ ήταν καθημερινή, δυστυχώς έχω γεράσει και δεν θυμάμαι την σειρά των γεγονότων. Θυμάμαι όμως την τελευταία εκπομπή, το τελευταίο τραγούδι στο Pop & Rock club που ο Πετρίδης το έπαιζε με νόημα. “Hello Goodbye” των Beatles.
2010 η σοσιαλιστική κυβέρνηση που προσπάθησε να μας διαπαιδαγωγήσει με Βίσσυ, Γαρμπή και ευρωτσιφτετέλια ειδικά την δεκαετία του ’90, στα πολιτιστικά κέντρα όπως τα ονόμαζε κορυφαίο στέλεχος των τότε κυβερνήσεων, ρίχνει την ταφόπλακα στην εκπομπή ανακοινώνοντας το τέλος της.
Δεν θα διαμαρτυρηθώ για τον Πετρίδη, δεν μου το ζήτησε και δεν το έχει και ανάγκη.
Δεν θα διαμαρτυρηθώ σε αυτόν τον απίθανο υπουργό, τον κ. Γερουλάνο, που νομίζει ότι υπουργιλίκι είναι να γυρνάς από εκδήλωση σε εκδήλωση και να το παίζεις όμορφος. Που να καταλάβει από πολιτισμό ή από ιστορία. Εδώ χρωστά, σαν υπουργείο, σε όλο τον κόσμο και γράφει στα @@@ το αν θα κλείσουν εταιρίες εξ’ αιτίας των χρεών τους. Είναι ο ίδιος που προτιμά να απολύσει τον Γιάννη Πετρίδη παρ’ όλη την προσφορά του και ταυτόχρονα να κρατήσει την Θάλεια Ιωαννίδου, διορισμένη διευθύντρια από την ΝΔ στην ΕΡΤ3, παρ’ ότι υπάρχουν καταγγελίες ότι η συνταξιούχος δημοσιογράφος παίρνει υπέρογκα ποσά για μισθούς.
Απλά όπως αυτή η σοσιαλιστική κυβέρνηση έβαλε με τον Λοβέρδο την ταφόπλακα στα εργατικά δικαιώματα, συνεχίζει και σε μικρότερα θέματα, βάζοντας ταφόπλακα σε μικρές οάσεις.
Γιατί; Ίσως γιατί με κανέναν από αυτούς δεν έχουμε κοινές μνήμες, κοινές καταβολές. Δεν θυμούνται κανέναν Πετρίδη, δεν ήταν εδώ. Δεν ξέρουν τι θα πει εργατικά δικαιώματα, δεν ήταν ποτέ εργάτες.
Σταμάτα την κλάψα τουλάχιστον Ιουνίου 17, 2010
Posted by argos in Politics, Άτιμη Κοινωνία.add a comment
Με σκοπό να αυξήσει την ανταγωνιστικότητα των φίλων του των επιχειρηματιών ο υπουργός εργασίας και σοσιαλιστής κ. Λοβέρδος, γύρισε τους εργαζόμενους στην Ελλάδα 80 χρόνια πίσω.
Επειδή δεν είμαι νομικός σαν τον κ. Λοβέρδο και κατά συνέπεια δεν καταλαβαίνω τους όρους της οικονομίας, θα ήθελα κάποιος να μου εξηγήσει πως με το να μπορεί να απολύει κάποιος πιο εύκολα και πιο φθηνά, προσλαμβάνοντας φθηνά νεανικά χέρια γίνεται ανταγωνιστικός με την Κίνα ή την Ινδία ή οποιαδήποτε άλλη τριτοκοσμική χώρα, που προτιμάνε οι πολυεθνικές;
Επίσης επειδή η μνήμη μου δεν με βοηθά, πότε το ΠΑΣΟΚ είπε ότι θα έρθει στην εξουσία προκειμένου να εγκαταστήσει εργατικό μεσαίωνα. Θα παρακαλούσα να μην μου πείτε μαλακίες για τρόϊκα και χρέη γιατί θα πρέπει ν αθυμηθώ δηλώσεις του ΓΑΠ που δεν θα οδηγήσουν πουθενά.
Δεν φτάνει λοιπόν που ο κ. Λοβέρδος δεν ψηφίστηκε για να θεσπίσει τέτοιους νόμους, δεν φτάνει που δεν μας εξηγεί τι πρόκειται να κάνει με τους άνεργους άνω των 50 που δημιουργούν τα νομοσχέδιά του βγαίνει και κλαίγεται στα κανάλια.
Αν δεν του αρέσει μπορεί να πάει σπίτι του. Φτάνει πια. Η συμπεριφορά του έχει ξεπεράσει τα όρια της γελοιότητας προ πολλού.
